MELANIPPIDES. 591

4.

5
4u-voov-

νσσ. σὺ - ὧν --
νέων -.-ν» ΄ῆν - ν-ν
ἐωνμν.-.- «ὖν ..ὄ .-

Πάντες δ᾽ ἀπεστύγεον ὕδωρ,

τὸ πρὶν ἐύντες ἀΐδριες olvov,

τάχα δὴ τάχα τοὶ μὲν ἀπ᾽ ὧν ὕλοντο, 1240
τοὶ δὲ παράπληκτον χέον ὀμφάν.

5.

X o -

᾿Επώνυμον. δέσποτ᾽ οἶνον Oivéoc.

6.

uz συ -X4wwy-

"ιν .--ἐ mo AMO EP

Κλῦϑι uoi, ὦ πάτερ, ϑαῦμα βροτῶν,
τᾶς ἀειξώου μεδέων ψυχᾶς.

1.

ωνεωυωνιυν-.-«-νν .-. νῦν .

Γλυκὺ γὰρ ϑέρος ἀνδρὸς ὑποσπείρων πραπίδεσσι πόϑον.

Fr. 4. Athen. IX 429 B: Of δὲ ἀγνοοῦντες τὴν τοῦ οἴνου δύναμιν
τὸν “Ἰιόνυσον φάσκουσι μανιῶν εἶναι αἴτιον τοῖς ἀνϑρώποις, βλασφη.-
μοῦντες οὐ μετρίως" ὅϑεν ὁ Μελανιππίδης ἔφη" Πάντες κτλ. Hartung
hoe fr. οὐ fr. 5 putat petita esse ex dithyrambo, eui Οὐνεὺς nomen
fuerit, — V. 2. οἴνου, B oivov. — V. 3. ἀπ᾽’ ὧν ὅλοντο correxi, Α ovv
ἀπωλαύοντο, P ἀπολαύοντο, VL οὖν ἀπελαύοντο, Sehweighaeuser 00v
ἀπώλοντο, Hartung νοῦν ἀπόλοντο. — V. 4. τοὶ L, τῷ V, τόν P.

Fr. 5. Athen. II 35 A: Ὅτι τὸν οἶνον ó Κολοφώνιος Νίκανδρος
ὠνομάσϑαι φησὶν ἀπὸ Οἰνέως. φησὶ δὲ καὶ Μιελανιππίδης ὁ Μηλιος"
᾿Ἐπώνυμον xvi. -- δέσποτ᾽ (δέσποτα B) BCD, ὦ δέσποτ᾽ VL, fortasse
δ᾽, à δέσποτ᾽ seribendum, vel ἐπώνυμον δός ποτ᾽, Hartung δὸς δέσποτ᾽.
— Οἰνέος scripsi, v. Οἰνέως.

Fr. 6. Clem. Alex. Strom. V 716: Ὁ μελοποιὸς δὲ Μελανιππίδης
ἄδων φησίν᾽ K199. κτλ. Eadem Euseb. Praep. Ev. Xlll 680 C, ubi
v. 2 CF ἀειξώους, D τὰς ἀειξώω. --- μεδέων ψυχᾶς DF ap. Eusebium,
legebatur ψυχᾶς μεδέων.

Fr. 7. Plutarch. Erot. c. 15: Γλυκὺ γὰρ 9 feos d. 9. m. π. κατὰ
τὸν Μιελανιππίδην (à Ἔρως) τὰ ἥδιστα μέγνυσι τοῖς καλλίστοις" ἢ πῶς
ἔφη, λέγομεν, ὦ Ζεύξιππε; — πραπέδεσσι. seripel, vulgo πραπίδων. ---
πόϑον, E πόϑω, unde possis πόϑων restituere.