BACCHYLIDES. b583
| 38. [38.]

5
w44wv-d£o-Oo.1u4-

Μελαγκευϑὲς εἴδωλον ἀνδρὸς ᾿Ιϑακησίου.

89. [39.] ! 1289

MUN .WUN -- «συ .ωυυ-ῈΕ

Τὰν ἀχείμαντόν ve Μέμφιν καὶ δονακώδεα Νεῖλον.

40. [40]
κατα δαδοφύρε Νυκτὸς μελανοκύόλπου ϑύγατερ.
A1. [15.]

υδευν-.ενψν-Ὁ

:
£u-vuv-uv-ODuo-VM

Ποσειδάνιον ὡς Μαντινεῖς τριόδοντα
χαλκοδαιδάλοισιν ἐν ἀσπίσι φορεῦντες.

42. [42.]

υυς-͵ωοωουδυνευνεὺυ

“Ἱβρότητι ξυνέασιν ᾿Ιώνων βασιλῆες.

Fr.38. Etym. M. 296,1 et Bachmann An, I 208, 13: Εἴδωλον-. ..
σκιῶδες ὁμοίωμα' ἢ φαντασία σώματος" σκιά τις ἀξεροθιδήξ. ὡς καὶ
Bexqviióng: Μελαγκεϑὲς κτλ. ubi M ἄνδρας ᾿Ιϑακησίους. Eadem
Cram. An. Par. IV 168, 80. At Schol. Il. ε 449 (om. Bekker), Apostol.
ΠῚ 37. Suid. v. εἴδωλον μελαμβαφὲς exhibent. Recte Neue μελαγκευ-
ϑές, non tamen satisfecit Hartungo, qui μεγάκητες Scripsit.

Fr. 89. Athen. I 20D: Μέμφιν... περὶ ἧς Βακχυλίδης qnot
Τὴν κτῖ. Respieit Eust. ll. 864, 22. — Τὰν Neue, v. τήν. — Hartung
ad Hymmos refert.

Fr. 40. Sch. Ap. Rhod. III 467: Βακχυλέδης δὲ Νυκτός φησιν

αὐτὴν (Heeaten) ϑυγατέρα" ἝἙ κάτα xt. — δᾳδοφόρε Ursinus, L
δαϊδοφόρε, v. δαᾳδοφόρου, P. δαφόρου. -- μελανοκόλπου Ursinus, v.
μεγαλοκόλπου. — Hartung ad 1I ymnos refert.

Fr. 41. Schol. Pind. Ol. XI 88: Ὁ “ίδυμος δὲ οὕτω καϑίστησι τὸν
λόγον" τὴν Μαντινέαν φησὶν εἶναι ἱερὰν τοῦ Ποσειδῶνος καὶ παρατί-
ϑεται τὸν Βακχυλίδην λέγοντα οὕτω" Ποσειδώνιον κτλ. — V. 1. Πο-
σειδάνιον Gott. Vrat. D, vulgo Ποσειδώνιον. --- Μαντινεῖς, olim Mavu-
νέες scripsi. — V. 9. χαλκοδαιδάλοισιν, Vat. χαλκοδαιδάλοις. — ἀσπίσι,
Hartung ἀσπέσεν, — Neue ad Dithyrambos refert, vid. fr. 18.

Fr. 492. Ioann. Sieel. Walzii VI 241: Ἁβροὶ τὸ παλαιὸν οἵ Ἴωνες,
ὥς που καὶ Βακχυλίδης φησί, τὸν σφῶν αὐτῶν ῥυϑμὸν δηλῶν᾽ &Beó-
τητι E Ἴωνες Bec. Contra Schol. ib. V 493 et VII 982 τῶν ἁβροβίων
᾿Ιώνων ἄναξ, eadem cod. Vindob. 199: unde Ἰώνων pro Ἴωνες restitui.
Resp. e ἁβρότητι" ἁπαλότητι, τρυφερότητι. Hartung ex his
composuit. .. . Ἰώνων peores | efleofrov.