582  . ^ '* POETAE MELICI.

Οἱ uiv ἀδμᾶτες ἀεικελιᾶν εἰσὶ νόσων xol ἄνατοι.,
2$ , , ",
οὐδὲν &vOgoo ἴκελοι.

885. [85.] 7 22 0988
ΠΝ
νμἐέννωυν..
Οὐ γὰρ ὑπόκλοπον φορεῖ
βροτοῖσι φωνάεντα λόγον σοφία.

36. [36.]
..-,τυ.-.-  ωυὖὅ.
— um VUE V I IAEA EA
ετὶν-.«-«τὐνο.-υων.-.-.
ἔδἔῳω.-..--- νου

Θνατοῖσι δ᾽ ovx αὐϑαίρετοι ]
οὔτ᾽ ὄλβος οὔτ᾽ ἄκαμπτος gus οὔτε πάμφϑερσις στάσις,
ἀλλ᾽ ἐπιχρίμπτει νέφος ἄλλοτ᾽ ἐπ᾽ ἄλλαν
γαῖαν ἃ πάνδωρος αἶσα.

91. [531]

m GENUS LEE UN XUL

Ei δὲ λέγει τις ἄλλως, πλατεῖα κέλευϑος.

δου τοῦ μελοποιοῦ περὶ τοῦ ϑείου λέγοντος. Of μὲν ἀδμῆτες ἀεὶ
καὶ λίαν νούσων εἰσὶ καὶ ἀναέτιοι κτῖ. Eadem Euseb. Praep.
Ev. XIII 679, ubi ἀεικελέων et deinde εἴκελοι legitur; ἀδμᾶτες seripsit
Boeckh, ἀεικελιᾶν Neue. Deinde εἰσὶ νόσων καὶ ἄνατοι scripsi (et
ἄνατοι iam Schaefer emendavit), cum olim νούσων εἰσὶ καὶ (nodi)
ἄνατα edidissem. Neue coniecit deleto verbo εἰσίν, ἄνατοι τ΄, lacobs
καὶ ἄναιμοι κοὐδέν, Hartung Scripsit νούσων τε καὶ γήρως ἄνατοι. In
exordio fort. leg. Θεοὶ μὲν ἀδ.

Fr. 35. Clem. Al. Paedag. III 310: Οὐ γὰρ v. φ. Be. povátvee
λόγον, ἔσται λόγος σοφέα, ὥς φησι Βακχυλέδης. ubi codd. Nov.
Pal. Reg. ἔστε, οὐ Bodl. σοφέας exhibent. Verba ἔσται λόγος (quae

EYTO λόγον
videntur ex antiquo libro correcto in hune modum φωνὰ ἔσται λόγος
orta esse) delevit Neue, Schmidt scripsit φωνῶντα λόγον͵ ἐς τέλος σοφέας.
Locus nondum persanatus, nihil egit Cobet λόγον ἁ τέλειος σοφία
corr eS i

. 86. Stob. Ecl. Phys. I ὅ, 8: Βακχυλέδου. — V. 1. θνατοῖσι
Neue, vulgo ϑνητοῖς. --- δ᾽ add. ΑΥ̓͂, vulgo deest. — V. 2. ὄλβος V, ὄλ-
βιος A, ὄλβος τ᾽ H, vulgo ὄλβον. — ἄκαμπτος, in proecdosi ἄγναμπτος
Scripsi. — πάμφϑερσις VÀ, πάνφϑερσις E, vulgo πάνφερσις et sic H, —
V. 8. AH. ἐπιχρέπτει et ἔπαλαν. — V. 4. γαῖαν Boeckh, vulgo γᾶν, —
αἶσα Canteri cod., vulgo δεῖσα.

Fr. 37. Plut. vit. Num. c. 4: Εἰ δὲ λέγειν (C λέγοι) v. ἄ., κατὰ
Βακχυλίδην, mA. πέλευϑος. misi forte priora Plutarchi potius
sunt verba.