BACCHYLIDES. . 2d 581

82, (31.]
Serv. Virg. Aen. II 201: ,,Sane Bacehylides de Laocoonte et
uxore eius et de serpentibus a Calydnis insulis venientibus atque
in homines conversis dicit."

33. [32]

-4uv-v---424u--24.v7-vv-
EU U-uuvu-lzlu--4duU--4urZ-.-

ἐἔυ..

^. Ἢ b p » ?
"Eova δ᾽ ἐπὶ λάϊνον οὐδόν, rol δὲ ϑοίνας évrvov, ὡδέ τ᾽

ἔφα"

Αὐτόματοι δ᾽ ἀγαθῶν δαῖτας εὐόχϑους ἐπέρχονται δί-
T

φῶτες.

E. . 84. [83]

£u-.£4£..-v.--:.€.V--

(00 E Er REP

συντίϑεται, ὥσπερ καὶ παρὰ Βακχυλέδῃ, ὦ περικλειτὲ δ᾽ ἄλλ᾽ κτλ. ita
libri, etiam A, nisi quod Turneb. z' ἄλλ᾽. Seripsi ὦ Περίκλειτε, τἄλλ᾽,
nisi forte praeterea τἄ μ᾽ scribendum, Neue eoni. ὦ Περικλειτέδα, ἀλλ᾽
et inter Zlyporchemata rettulit; est fortasse ex Parthenis, quae Bacchy-
lidem seripsisse testatur Plut. de mus. 6. 17. Blass scripsit ὦ περι-
κλειτὲ 4ἄλ᾽, ἀγν., hominis eompellationem ab hyporchemate alienam
ratus, quam opinionem refellere nihil attinet.

Fr. 38. Athen. V 178 B: Βακχυλέδης δὲ περὶ Ἡρακλέους λέγων
ὡς ἦλϑεν ἐπὶ τὸν τοῦ Κήῦκος οἶκον, φησίν. Ἔστα κτλ. — V. 1. fora
Neue, vulgo ἔστη, B ἔστι. Pro ἔστα δ᾽ fort. rectius ἔστα τ᾽ scribendum,
ut hoc incisum cum ὧδέ τ᾽ ἔφα congruat. — £vvvov Neue, ἔντυνον
VL, εὔτονον B. — ἔφα Neue, ἔφασ᾽ PVL, ἔφασκ᾽ Stephanus. — V. 2.
δ᾽, Brunek delevit, Hartung αὐτόματοι 'm' ἀγαθῶν perperam. — Re-
spicit haec Zenob. [119 αὐτόματοι δ᾽ ἀγαϑοὶ ἀγαθῶν ἐπὶ δαῖτας ἵενται"
οὕτως Ἡράκλειτος ἐχρήσατο τῇ παροιμίᾳ, ὡς ᾿Ηρακλέους ἐπιφοιτήσαντος
ἐπὶ τὴν οἰκίαν Κήυκος τοῦ Τραχινίου καὶ οὕτως εἰπόντος: ubi pro
vitioso Ηράκλειτος cod. Milleri Misc. 350 recte ὁ Βακχυλίδης. Schneide-
win Ἡσίοδον seribendo paroemiographum, non librarios castigavit:
nam s&ne poeta lyricus Hesiodi vestigia legit, qui in carmine, quod
Κήνκος γάμος inseriptum fuit, Herculem hoc versu αὐτόματοι δ᾽ ἀγαϑοὶ
ἀγαθῶν ἐπὶ δαῖτας Ütvre, hospitem alloqui fecit; nam schol. Plat.
Symp. 174 B a vero aberrat, cum dicit à principio δειλῶν ἐπὶ δαῖτας
fuisse, quamquam fidem habuerunt eum ali tum Müller Dor. lI 481:
neque enim par fuit Herculem tam gravi opprobrio hospitem laedere.
Eupolis primus ut videtur ludibundus δειλῶν substituit. Locum difficilem
Platonis, qui falso criminatur Homerum corrupisse proverbium, quod
ille omnino non respexit, nemodum probabiliter expedivit. Alia varie-
tas, quam nostri homines commenti sunt, δειλοὶ δειλῶν omni auctoritate
destituta est.

Fr. 34. Clem. Al. Strom. V 715: ἀκούσωμεν οὖν πάλιν Βακχυλί-