518 ! ^. POETAE MELICI.

.. Εὗτε τὴν ἀπ᾽ ἀγκύλης ἵησι
τοῖσδε τοῖς νεανίαις
λευκὸν ἀντείνασα πῆχυν.

*95. [24]
ω-φὩευν.υν-.-.ἐνν . !
Ἦ καλὸς Θεόκριτος" οὐ μόνος ἀνθρώπων ἐρᾶς.
96, [95.] | 1935

uva4u-wz.-

μνέεν."ν«“...
Σὺ δ᾽ ἐν χιτῶνι μούνῳ
παρὰ τὴν φίλην γυναῖκα φεύγεις.

'"HAPOINIA.
*21. [26]

EA D cui OMpLU ENIM MO cs
£v -vv--4iv-M
λυν-..υψ. σένοωυ

pU) rA i co AM LS

Γλυκεῖ᾽ ἀνάγκα ᾿ εὐ ΤῸ Ze. αἰ.

Fr. 24. Athen. XI 782 E: γκύλη᾽ Καὶ Βακχυλίδης" εὖτε
κτλ. οἱ XV 667 C: Βακχ. ἐν "Egotiuoig: εὖτε κτλ. — V. 1. Initium
affert Eust. Il. 344, 26: χρῆσις δὲ xol κοτύλης (Ὁ) παρά vs Βακχχυλίδῃ
iv τῷ εὖτε τὴν ἀπ᾽ ἀγκύλης πίνουσι (quod errore ex Cratini versu ap.
Ath. ortum). — V. 2. τοῖσδε τοῖς A altero loco, τοῖς δὲ τοῖσι PVL,
priore loco omnes nihil nisi τοῖς, — νεανέαις, Meineke νεανέαισι prae-
optat. — V. 8. ἀντείνασα Ath. posteriore Ll, ἐντείνουσα priore.

Fr. 25. 26. Hephaest. 130: Ἔστι δέ τινα καὶ τὰ καλούμενα ἐπι-
φϑεγματικά, ἃ διαφέρει ταύτῃ τῶν ἐφυμνίων, ὅτι τὰ μὲν ἐφύμνια
καὶ πρὸς νοῦν συντελεῖ, τὰ δὲ ἐπιφϑεγματικὰ καὶ ἐκ περιττοῦ, ὡς πρὸς
τὸ λεγόμενον, τῇ στροφῇ πρόσκειται (suo iure Westphal transponit in
hune modum: ὅτι τὰ μὲν ἐφύμνια ἐκ περιττοῦ ὡς πρὸς τὸ λεγόμενον
τῇ στροφῇ πρόσκειται, τὰ δὲ ἐπιφϑεγματικὰ καὶ πρὸς νοῦν συντελεῖ),
e τὸ Βακχυλίδου" Ἦ κτῖ. καὶ πάλιν παρὰ τῷ αὐτῷ Βακχυλίδῃ"
Σὺ κτλ. — Fr. 25. μόνος, C μόνον, Gaisford μοῦνος in priore editione,
nt videtur casu. — ἐρᾷς Ursinus, vulgo ὁρᾷς, Stephanus ὁρᾷ. ——
Fr. 26. V. 1. μούνῳ ut videtur libri praeter E, qui μόνῳ. — V. 2. τὴν
φίλην, malim τὰν φίλαν. s auf.

Fr. 27. Athen. Π 39 E: Διὸ Βακχυλίδης quot DivxsÜ wr.
Cf. Eustath. 1198, 20. Neue Scolówm (sive Paroenium carmen) esse
putat, quem nune'sequor: antea inter frotica rettuli, quoniam haee
arcta necessitudine coniuncta sunt. — V. 1. ἀνάγκα BCD, ἀνάγκη VL.