514 POETAE MELICI.

, ^ τι , ,

&uov og ϑάλπει κέαρ.

συμποσίων δ᾽ ἐρατῶν βρίϑοντ᾽ ἀγυιαί, παιδικοί 9" ὕμνοι
φλέγονται.

14. [13.]

ω.συ-νΜνυ-υ-ὥσν.υν.

X LU -.- NEUEN

Ἕτερος ἐξ ἑτέρου σοφὸς τό vs πάλαι τό vt νῦν. 1931
οὐδὲ γὰρ ῥᾷστον ἀρρήτων ἐπέων πύλας
ἐξευρεῖν.

15. [141]

Zenob. Prov. II 86: ἔζρκτου παρούσης ἴχνη μη ξήτει.
ἐπὶ τῶν δειλῶν κυνηγῶν εἴρηται ἢ παροιμέα᾽ μέμνηται δὲ αὐτῆς
Βακχχυλίδης ἐν Παιᾶσιν. Of. ibi interpr.

ΔΙΘΥΡΑΜΒΟΙ.

16. [16]

Schol. Pind. Pyth. I 100: Ταύτῃ τῇ ἱστορίᾳ καὶ Βακχυλίδης
“συμφωνεῖ ἐν τοῖς ΖΔιϑυράμβοις, ὅτι δὴ οἵ Ἕλληνες ἐκ “Δήμνου μετ-
εστείλαντο τὸν Φιλοχτήτην Ἑλένου μαντευσαμένου" εἵμαρτο γὰρ ἄνευ
τῶν Ἡρακλείων τόξων μὴ πορϑηϑῆναι τὴν Ἴλιον.

{7.1}

Serv. Virg. Aen. VI 21: ,Septena quotannis] quidam septem
pueros et septem puellas accipi volunt, quod et Plato dicit in
Phaedone et Sappho in Lyrieis et Bacchylides in Dithyrambis,
et Euripides in Hercule, quos liberavit secum "Theseus." Catalogus,

FaLq Stephanus, vulgo οὐκέτι. — V. 10. συλᾶται, ap. Stob. A Vind.
Voss. Ars. Trinc. συλᾶτε. — ὕπνος, Vind. Voss. ὕπνον, Trinc. μελέφρον᾽
ὕπνον. --- βλεφάρων, γλεφάρων Boeckh. — V. 11. ἀμὸν Heyne, vulgo
ὦμος, Vind. ὦμος. Blass ἀῷος ὃς. — ϑάλπει AB Voss. Ars. Gesn. m.,

vulgo ϑάλκει. — V. 19. συμποσίων, Arsen, Voss, γυμνασίων. — φλέ-
yovtet, fortasse φλέγοντιε scribendum. ;
Fr. 14. Clem. Al Strom. V 687: Ἕτερος δὲ. ... τό τε νῦν.

φησὶ Βακχυλίδης ἐν τοῖς Παιᾶσιν, οὐδὲ γὰρ và. Particula δὲ
Clementis est. V. 2 et 3 affert Theodoret. Therap. I 14, 86. ῥᾷστον
de vitio suspectum, fort. leg. δῷ ᾽στίν, vide de forma ó« ad Aleman.
Ír. 42. Baechylides videtur haec in Pindarum aemulum iecisse.