BACCHYLIDES. 513

IO X5 .-z2:0--2z2.v-vuvw-
uno ---luWw-
HER A cw Lou uU.L-4£uUu--4w--
Τίκτει δέ τε ϑνατοῖσιν εἰράνα μεγάλα 1980

πλοῦτον καὶ μελιγλώσσων ἀοιδᾶν ἄνϑεα,
δαιδαλέων τ᾽ ἐπὶ βωμῶν ϑεοῖσιν αἴϑεσθαι βοῶν
ξανϑᾷ φλογὶ μῆρα τανυτρίχων τε μήλων,

5 γυμνασίων τε νέοις αὐλῶν τὲ καὶ κώμων μέλειν.

Ἐν δὲ σιδαροδέτοις πόρπαξιν αἰϑᾶν
ἀραχνᾶν ἱστοὶ πέλονται"
ἔγχεά τε λογχωτὰ ξίφεά v' ἀμφάκεα δάμναται εὐρώς"
χαλκεᾶν δ᾽ οὐκ ἔστι σαλπίγγων κτύπος"
10 οὐδὲ συλᾶται μελίφρων ὕπνος ἀπὸ βλεφάρων,

Fr. 18. Stob. Floril. LV 3: Βακχυλίδου Παιάνων. Haec unius
sirophae ambitum videntur excedere: itaque post v. 5 interstitium feci,
ut antistrophae extremam partem (v. 1—5) excipiat epodus integra.
Pariter M. Sehmidt (Pind. Ol. p. LXXII) v. 6 epodum inducit, sed
non recte stropham integram esse credit. Contra Hartung sic con-
stituit, ut v. 1— ὃ epodum, v. 6—11 stropham conficiant. Denique
Blass (Mus. Rhen. XXXII 460), qui studiose per ommia strophica re-
stituere nititur, v. 1 existimat clausulam epodi esse, str. v. 2— 7, ant.
v. 8—12 constare, quod conamen irritum esse manifestum est. — V. 1.
τε Om. Stephan, malim τοι. --- εἰράνα Boeckh, vulgo εἰρήνη. — μεγάλα,
malim μέγαν, Hartung μέγαν ve praeoptavit. — V. 2. xol μελιγλώσσων᾽
eodd., Boeckh aeripsit μελιγλώσσων τ᾽. — ἀοιδᾶν Boeckh, vulgo ἄοι-
δῶν. — V. 8. δαιδαλέων A Trinc., vulgo δαιδάλεον. --- αἴϑεσθαι L. Din-
dorf et Schneidewin, ἔϑεσθε A Voss. Vind. Ars. Trino, τέϑενται vulgo,
Leopardus αἴϑεται. — V. 4. ξανϑᾷ, Vind. Trinc. ξανϑαά. — μῆρα Butt-
mann, τανυτρίχων L. Dindorf et Schneidewin, vulgo μερέδες εὐτρίχων,
Leopardus μηρία τῶν εὐτρέχων, Blass μηρί ἐντρίχων, A μηρῦταν, Voss.
μεριταν, Vind. Ars. μηρέταν, deinde ommes.s?rg/ygov. -- V. 5. μέλειν
A Vind. Voss. Ars. Trinc, vulgo μέλει. — V. 6. σιδαροδέτοις Plutarch.
Numa c. 20: Ὥστε καὶ τὰς ποιητικὰς ὑπερβολὰς ἐνδεῖν πρὸς τὴν τότε
κατάστασιν λέγουσιν. Ἔν δὲ σιδαροδέτοις πόρπαξιν (sic Stephanus,
πορπάξειν Sg, πορπάξειν vulgo) «(8 &v (sic Stephanus, vulgo ἔνϑα δ᾽
ut FaL, ἐνθάδ᾽ STV) ἀραχνᾶν ἔργα, καί εὐρὼς δάμναται
ἔγχεά τε λογχωτὰ ξίφεά τ᾽ ἀμφήκεα, χαλκέων δ᾽ οὐκέτι σ.
κτύπος (C τύπος ex corr) οὐδὲ c. gu. 0. ἀπὸ βλεφάρων. Stob.
σιδαροδέτοισιν, — πόρπαξιν, ap. Stob. Voss. Vind. Ars. B ὄρπαξιν, Α
ἕρπαξιν. — αἰϑᾶν Grotius, vulgo αὔϑαν, B αἰέν. — V. 7. doeyvàv, v.
ἀράχναν. Blass ἀπ᾽ ἀραχνᾶν. — (eroi Siob., ἔργα Plut. — πέλονται,
Ursinus coni. πλέκονται, Hartung αὐϑῶν ἔργ᾽ ἀραχνίων πέλονται scripsit.
— V. 8. ἀμφάκεα Stob. (A ἐμφάκεα), Plut ὠμφήκεα. — εὐρώς quod
om. Stobaeus, addidi post δώμναται, vulgo corrgunt εὐρὼς δάμναται,
αὖ Plutarehus non servavit ordinem verborum integrum. Blass prae-
tere& verbum dactylieum omissum esse censet. — V. 9. γαλκεᾶν Schnei-
dewin et ap. Plut. V γαλκαέαν, FaL χαλκέαν, vulgo χαλκέων, Boeckh
χάλκεος omissa part. δ. — ovx ἔστι scripsi im ed. 2, et sio ap. Plut.