PRAXILLA. b6

IIAPOINI A.
8. j ^ 1295

"Aóuárov λόγον, ὦ ᾽ταῖρε, μαϑὼν τοὺς ἀγαϑους φίλει"
τῶν δειλῶν δ᾽ ἀπέχου, γνοὺς ὅτι δειλῶν ὀλίγα χάρις.

4.
Ὑπὸ παντὶ λίϑῳ σκορπίον, ὦ ᾽ταῖρε, φυλάσδσεο.

“θ΄ τ —M OM M —IN/
υψτνψ. νον -ὄοτ

Ὦ διὰ τῶν ϑυρίδων καλὸν ἐμβλέποισα,
παρϑένε τὰν κεφαλάν, τὰ δ᾽ ἔνερϑε νύμφα.

Er. 8. Aristoph. Vesp. 1239: ᾿ἀδμήτου λόγον, ὦ ᾿ταῖρε, μ. τ. &.
φίλει. καὶ τοῦτο ἀρχὴ σκολίου- ἑξῆς δέ p τῶν δειλῶν. χάρις.
Praxillae esse carmen doeet sehol. ad v. 1240: τοῦτο ví λέξεις σπο-
λιόν] κολακικὸν τὸ σκολιὸν καὶ παρὰ Θεώρου, τοῦτο οἵ μὲν ᾿Δλκαίου,
oí δὲ Σαπφοῦς: οὐκ ἔστι δέ, ἀλλ᾽ ἐν τοῖς Πραξίλλης φέρεται Παρ-
οινέοις. nam haec non esse referenda ad sequentem cantilenam (οὐκ
ἔστιν ἀλωπεκίζειν wvÀ.), sed ad Admeti scolium, vel inde apparet, quod
schol. dieit xolextxóv et παρὰ Θεώρου. Confirmat plane Pausanias ap.
Eust. ll. 326, 36: ἀπὸ δὲ τοῦ δηϑέντος ᾿Δἀδμήτου σκόλιόν τι ἐν ᾿4ϑή-
veg ᾿ἀδόμενον, ὡς καὶ Παυσανίας φησὶν ἐν τῷ οἰκείῳ λεξικῷ, λέγων,
ὡς oí μὲν ᾿Δλκαίου φασὶν αὐτό, oí δὲ Πρφαξίλλης τῆς Σικυωνίας"
ἀρχὴ δὲ τοῦ μέλους αὕτη ᾿δμήτου κτλ. ἔοικε δὲ διὰ μὲν τῶν ἀγα-
9ov τὴν revoca καὶ φίλανδρον ὑποδηλοῦν Ἄλκηστιν, διὰ δὲ τῶν δει-
λῶν τὸν ᾿ἀδμήτου πατέρα, ὃς ὥκνησε ϑανεῖν ὑπὲρ τοῦ παιδός. Vel sic
tamen coniicias etiam alterum scolium, quod huie apud Aristophanem
subiicitur, item ex Praxillae carminibus petitum esse:

Οὐκ ἔστιν ἀλωπεκίζξειν, :
οὐδ᾽ ἀμφοτέροισι γίγνεσθαι φίλον.

Ceterum Hartung etiam Schol. 29, 24. 36. 26, quoniam eiusdem numeri
sunt, quem hie fr. 8. 4 exhibent, Praxillae tribuit. — V. 9. δ᾽ om.
Sehol. Arist. — γνοὺς, ap. Schol. " Arist. Ven. zéovo', Ald. ,»ποιοῦσ᾽. --
Inter scolia refert etiam Athen. XV 695 C, ubi v. 1 AB ὦ ἑταῖρε, ib.
L ge, AB φίλει σέβου, C φίλους offov et v. 2 δειλοῖς ὀλίγη χάρις,

Fr. 4. Schol. Rav. Arist. Thesmoph. 529: Τὴν παροιμέαν δ᾽
ἐπαινῶ τὴν παλαιὰν κτλ Ἔκ τῶν εἰς Πράξιλλαν ἀναφερομέ-
vov: Ὑπὸ κτῖ. καὶ ἑτέρα, πώντα λίϑον xívti. Ceterum simillima
sententia est in scolio 23, atque haud seio an illic germana Prauxillei
carminis forma sit servata. De i ipso proverbio cf. Zenob. VI 20. Diogen.
VIII 59. Apostol. XIX 91. — ὑπὸ, Fritzsche coni. ἔν τοι.

Fr. 5. Hephaest 43: Καὶ τὸ πρὸς τρισὶ (δακτύλοις ἔχον rooyai-
κὴν συξυγίαν) καλούμενον Πραξίλλειον' Ὦ κτλ. -- V. 9. κεφαλάν,
A κεφάλαν, quod notabile, nam fortasse Aeolensium more Praxilla te-
nores retraxit. cf. Schol. Theoer. III 52: Νίκανδρος κεφάλαν, ὡς ἡμέ-