ΧΧΧΥ͂Ι.
PRAXIL .L A.

AIOYPAMBOI.
AXIAAETX,

1.
᾿Αλλὰ τεὸν οὔποτε ϑυμὸν ἐνὶ στήϑεσσιν ἔπειϑον.

AA&NIZ.
2.
Κάλλιστον uiv ἐγὼ λείπω φάος ἠελίοιο,
δεύτερον ἄστρα φαεινὰ δεληναίης τε πρόσωπον
ἠδὲ καὶ ὡραίους σικύους καὶ μῆλα καὶ ὄγχνας.

Praxilla. Fr. 1. Hephaest. 22: Παρὰ Πραξίλλῃ ἐν διϑυ-
ράμβοις ἐν ὠδῇ ἐπιγραφομένῃ ᾿Αχιλλεύς" ᾿4λλὰ κτλ. nisi forte
τὸν Scribendum. Eadem Sch. Heph. 159 (ubi. ἔπειϑεν) affert, item
Cram. An. Ox. IV 326, 20 ubi οὔποϑε στεέϑεσιν ἐπείϑεον legitur, Draco
Straton. 146. Bachmann. An. Π 180, 17 (ἔπενϑεν). Eust, 12, 25. 805, 91
et 1372, 9 (ubi ἀλλ᾽ ἐτεόν). Gramm. Harl. 320 (ubi τεόν). Hartung τοι
coniecit.

Fr. 9. Zenob. IV 31: Ἠλιϑιώτερος τοῦ Πραξίλλης ᾿δώνι-
δος (Cod. 'Coisl. add. ἐπὶ τῶν ἀνοήτων). Πράξιλλα Σικυωνία με-
λοποιὸς ἐγένετο, ὡς φησὶ Πολέμων" αὕτη ἡ Πράξιλλα τὸν "Aevi. iv
τοῖς μέλεσιν (eod. Coisl. ἐν τοῖς ὕμνοιυο) εἰσάγει ἐρωτώμενον ὑπὸ
τῶν κάτω, τί κάλλιστον καταλιπὼν κρένασϑαι, ἥλιον καὶ «σελήνην καὶ
σικύους καὶ μῆλα: ὅϑεν εἰς παροιμίαν προήχϑη ὃ λόγος. Ἠλίϑιον γὰρ
τὸ τῷ ἡλίῳ παραβάλλειν τοὺς σικύους. Sed cod. Coil. servavit ipsos
versus: καταλιπὼν ἐλήλυϑεν, ἐκεῖνον δὲ λέγοντα οὕτως" ΚΧάλλιστον
κτλ. Εὐήϑης γάρ τις ἴσως ὁ τῷ ἡλίῳ καὶ τῇ σελήνῃ τοὺς σικύους καὶ
τὰ λοιπὰ συναριϑμῶν. Cf. Diogenian. V 19. Suid. v. Ἠλιϑιάξω. Apo-
stol. VIII 53. Resp. Liban. Epist. 707. — V. 3. ὄγχνας Schneidewin,
eod. óyvovg.