ΟΥ̓ΡΙΑΒ. ᾿ 565

2. 1924

Plutareh. de facie in orbe lunae e. 19: E δὲ μή, Θέων
ἡμῖν οὗτος τὸν Μᾶίμνερμον ἐπάξει καὶ τὸν Κυδίαν καὶ τὸν Agyl-
λοχον, πρὸς δὲ τούτοις τὸν Στησίχορον καὶ τὸν Πίνδαρον ἐν ταῖς
ἐκλείψεσιν ὀλοφυρομένους τὸν (leg. ἄστρον) φανερώτατον κλε-
πτόμενον. καὶ μέσῳ ἄματι (sic Schott, vulgo ἅμα τὴν) νύκτα
γενομένην (hoc fortasse Cy diae est), καὶ τὴν ἀκτῖνα τοῦ ἡλίου
σκότους ἀτραπὸν .... φάσκοντας. --- Cydiae voluit Bernhardy
vindieare hemistichium illud Τηλέπορον re βόαμα λύρας, vid. fr.
Adesp. 102.

Cydiae versus restitui: quod in duobus libris additum est ἀϑανατώισηι
ϑεια, id nihil omnino confert ad poetae locum redintegrandum, sed
puto haec verba ex antiqua parepigraphe Orta esse: haud dubie enim
in antiquis libris adscriptum erat εὐλαβεῖσϑαι μὴ ϑανατώσῃ ἡ 9£c,
ut explicaretur sententia illius carminis. Contra Sauppe ἐν ϑανατοέσσᾳ
ϑέᾳ elieuit et Cydiae tribuit, ego in proeedosi scripsi νεβρὸς ἐλϑὼν
ἀϑανάτῳ σ᾽ ἰδέᾳ μοῖραν elgijtet κρεῶν, Car. Fr. Hermann ϑανάτου σ᾽
ἢ ϑέᾳ μοῖραν αἱρεῖσθαι χρεών, interpretatus : cave, ne leoni occwrrentem
hinnulewnm te ipso aspectu mori fatale sit, At sententia est: Noli hinnu-
leus cum sis cum leone contendere de praeda, simile proverbium apud
Arsen. 356 (113): Μὴ πρὸς λέοντα δορκὰς ἅψωμαν μάχης. Denique
M. Schmidt coni. νεβρὸς ἐλϑών ἰϑείᾳ ϑανατώδει μοῖρ᾽ ἀφαιρῆαι κρεῶν.