| 88 - POETAE MELICI.

Τίς ὃ ϑόρυβος ὅδε; ví τάδε τὰ χορεύματα; 1218
τίς ὕβοις ἔμολεν ἐπὶ Διονυσιάδα πολυπάταγὰ ϑυμέλαν:;
ἐμὸς ἐμὸς ὁ Βρόμιος" ἐμὲ δεῖ κελαδεῖν, ἐμὲ δεῖ παταγεῦν
ἀν᾽ ὄρεα “ϑύμενον μετὰ Ναϊάδων

5 οἷά τε κύκνον ἄγοντα ποικιλόπτερον μέλος.
τὰν ἀοιδὰν κατέστασε Πιερὶς βασίλειαν" ὁ δ᾽ αὐλός
ὕστερον χορευέτω" καὶ γάρ i69" ὑπηρέτας.
xeu μόνον ϑυραμάχοις vs πυγμαχίαισι νέων ϑέλει παρ-

orav

ἔμμεναι στρατηλάτας.

10 παῖε τὸν Φρύγα τὸν ἀοιδοῦ
ποικίλου προαχέοντα"

Nune etiam in v. 1 quemadmodpm in v. 2—4 anapaesticum numerum,
agnosco. Pratinus noviciam artem musicam perstringens licentiam so-"
lutionum, qua aemuli utebantur, imitatur: itaque non iam offendit v. 1
quarto loco dactylus vicarius anapaesti. Cave enim hunc versum ad
dactylicum numerum revoces, qui ab hoc loco plane abhorret. — Sa.
τί τάδε, Stephanus τένα τάδε, Hartung τίνα và. — V. 2. πολυπάταγα
resp. Io. Alex. 11, 30 οὐ Et. NW. 280, 2 (ubi perperam πολυπατάγῳ). --
iu ϑύμενον AC, quod praeeunte "Dindorf restitui (ef. Hesyeh. ἐκ-
Qóusvoc' ταχύς, atque commendat Curtius Gr. Verb. 1 186), σύμενον
B, quod Fiorillo requirebat, PVL ἐσσύμενον. — Ναϊάδων Fiorilo, vulgo
Ναΐδων. — V. 5. ἄγοντα insolens voeabulum notandum, cf. Hesych.
ἄγω" μέλπω, ἄδω. Olim versibus aliter discriptis conieci ᾷδοντα. —
ποικιλόπτερον, "Hartung ποικίλον. — V. 6. τὰν . . . βασίλειαν om. C. -

τὰν ἀοιδὰν PVL, τᾶν ἀοιδᾶν Stephanus. — κατέστασε Πιερὶς seripsi,
À κατέστασεπιερεῖς, ceteri κατεστάς (sic P, κατεᾶς VL, καϑεστάς B)
ἐπιερεῖς, Heringa κατέστας σὺ Ihsoíg. — βασίειαν scripsi, yulgo βασί-
λεια. -- ὁ δ᾽ Cet Hoeschelii epitome, v. οὐ δ᾽. — V. 1. ὑπηρέτας A,
ὑπηρέτης PCVL. — V. 8. κώμῳ scripsi, κωμῶν AP, κώμων CVL, quod
iungitur cum iis, quae praegressa sunt, — ϑυραμάχοις τε Α et Pam.
sec., πυραμάχοις τε P ἃ m. pr. VL, ϑῆροα μάχοις τε C, ϑηροαμάχαισέ
τε epit. Hoesch. — πυγμαχίαισι νέων ϑέλει Dobree, πυγμαχέασιν ἔων
(A sov, P écv) ϑέα (A $e) εἰς (B εὖ BPVL, — νέων ϑέα
epit. Hoesch., πυγμαχίαι, σινέων ϑέα C. — ϑέλει, Rossbach ἐθέλει re-
quirit. — παροίνων scripsi, πάροινον BPVL, παρ᾽ οἶνον Dobree. —
V. 9. στρατηλάτας, B στρατηλάτης. — V. 10. παῖε τὸν Φρύγα τὸν ἀοι-
δοῦ scripsi, libri παῖε τὸν Φρυναίου. ΠΙαέευν est abigere, velut ap. Arist.
Vesp. A66 metu σφῆκας ἀπὸ τῆς οἰκίας, Pausan. i 24, 1 ᾿ϑηνᾶ πε-
ποίηται τὸν Σιληνὸν Μαρσύαν παίουσα, ὅτι δὲ τοὺς αὐλοὺς ἀνέλοιτο,
ἐρρίφϑαι σφᾶς τῆς ϑεοῦ βουλομένης, quem locum frustra coniecturis
tentaverunt, neque licet Pausaniae,loecum revocare ad Myronis opus a

Plinio XXXIV 57 deseriptum: fecW et Satyrum. admirantem. tibias. et
Minervam, nam Myronis Minerva tibiis canebat, artifex, cuius opus in
aree Athenarum dedieatum, feeit deam tibiis abiectis Marsyae mini-
tantem. Antea in hoc Pratinae versu παῦε (vel παῦε, παῦε) τὸν Φρύγ᾽
ἀοιδοῦ scripseram, lacobs παῦε τὸν. Φρύγα τὸν ποικίλον ϑροῦν προ-
χέοντα, Emperius Quvíov πνοὼν ἔχοντα, Hartung παῦε τὸν Φρυγ᾽
αὐλοῦ ποικίλου πνοὰν ἔχοντα. — V. 11. προυμέσνχα scripsi, legebatur
σροανέχοντα, “᾽ . : 2