CORINNA. 553

39.
Choerob. I 75 (Bekk. An. ΠῚ 1393): Τὸ μέντοι Νέδων

τῷ λόγῳ τῶν μετοχικῶν διὰ τοῦ vr κλίνει Κόριννα, olov Nédovrzos,
of δὲ περὶ Δίδυμον καὶ ᾿Απίωνα διὰ τοῦ ὦ κλίνουσι ἀναλόγως, olov
Νέδωνος. Vid. Strabo VIII 860: παρὰ δὲ Φηρὰς Νέδων ἐκβάλλει,
ῥέων διὰ τῆς “ακωνικῆς, ἕτερος ὧν τῆς Νέδας. ἔχει δ᾽ ἱερὸν ἐπί-
σημον τῆς ᾿4ϑηνᾶς Νεδουσίας᾽ καὶ iv Ποιηέσσῃ δ᾽ ἐστὶν A9q«vüg
Νεδουσίας ἱερόν, ἐπώνυμον τόπου τινὸς Νέδοντος, ἐξ οὗ φασιν
οἰκίσαι Τήλεκλον Ποιήεσσαν καὶ ᾿Εχειὰς καὶ Τράγιον. Igitur non
rivus, sed loeus aliquis in Cea insula Nedon vocabatur, Disseruit
de Strabonis loco Broendsted leisen in Griechenl. I 88 ff.

40.

Hesych: Τόνϑων᾽ παρὰ Κορίννῃ, ἐπὶ νωτιαίου (cod. νοτι-
βίου) κρέως τὸ ὄνομα.

41.
Cramer An. Ox. I 62, 20: Φράσσω, ἀφ’ οὗ ἡ Κόριννα
βοιωτικῶς φράττω λέγει ἀντὶ τοῦ φράσσω. Of. Eust. Il. 824,
22. Od. 1654, 24. Favor. 121. 444. Schol. Hom. Il. x 572.

42.

Phrynieh. 309: 3PísS9oc, μιερός, ὕελος᾽ ἁμαρτάνουσιν oi δια
τοῦ ε λέγοντες, ἀδόκιμον γάρ᾽ xol ἡ Κόριννα τὸν ὑάλινον παῖδα
ϑήσεις. Coniieio τοὺ δ᾽, vel vovv (vid. Apoll. de pron. 829 c)
i e. tu vero flagitabis filium pulerum, ut Corinna ὑάλι-
vov eodem modo dixerit, quo poetae Latini vitreum. Ceterum
conf. Hesych.: ϑήσω᾽ αἰτήσω, Βοιωτοί, Martung vov δ᾽ véhov
πεδαϑήσεις de speculo interpretatus.