CORINNA. 551

γενέσθαι λέγουσιν, Χαιρησίλεω παῖδα, τοῦ ᾿Ιασίου, τοῦ ᾿Ελευϑῆρος᾽"
τοῦτον δ᾽ ᾿Απόλλωνός τε καὶ Αἰϑούσης εἶναι τῆς Ποσειδῶνος" Ποί-
μανδρον δὲ γυναῖκά φασιν ἀγαγέσϑαι Τάναγραν, ϑυγατέρα Αἰόλου"
Κορίννῃ δέ ἐστιν ἐς αὐτὴν πεποιημένα, como) παῖδα εἶναι.

29.

Plut. de Mus. c. 14: Ἢ δὲ Κόριννα καὶ διδαχϑῆναί φησι
τὸν ᾿“πόλλω ὑπ᾽ ᾿4ϑηνᾶς αὐλεῖν.

80.

Sehol. Apoll. Rhod, I 551: ᾿φρμενίδας δὲ ἐν τοῖς Θηβαϊκοῖς
᾿Δμφικτύονος υἱὸν "Ivovov ἐν Θεσσαλίᾳ γεννηϑῆναι, καὶ ᾿Αλέξανδρος
ἐν τῷ α΄ τῶν Κορίννης (ita cod. Laur, vulgo Καρικῶν) ὑπομνη-
μάτων.  Consentaneum est Itonum ab ipsa Corinna in carmini-
bus fuisse commemoratum.

81.

Sehol. Apoll. Rhod, ΠῚ 1178: Ὠγυγίας δὲ τὰς Θήβας ἀπὸ
"iyoyov τοῦ (πρῶτον addit Unger) βασιλεύσαντος αὐτῶν᾽ Κύριννα
δὲ τὸν Ὥγυγον Βοιωτοῦ υἱόν᾽ ἀπὸ τούτου δὲ καὶ τῶν Θηβῶν
πύλαι. Eadem Philemon 128. Pertinet fortasse ad carmen, quod
Βοιωτὸς fuit inscriptum.

89. - : 1213

Anton, Liberal c. 10: Miwvwdósc: ᾿Ιστορεῖ Νίκανδρος ἕτεροιου-
μένων δ΄ xoi Κόριννα. Μινύου τοῦ Ὀρχομενοῦ ἐγένοντο ϑυγα-
τέρες Δευκίππη (Plutarchus, qui in Quaest. Graec. c. 88 eandem
famam attigit, ᾿Δρσινόην appellat), 4ixe90q, xoi ἀπέβησαν ἐκτό-
πῶς φιλεργοί, πλεῖστα δὲ xol τὰς ἄλλας γυναῖκας ἐμέμψαντο, ὅτι
ἐκλιποῦσαι τὴν πόλιν ἐν τοῖς ὄρεσιν ἐβώκχενον, ἄχρι Διόνυσος
εἰκασϑεὶς κόρῃ παρήνεσεν αὐταῖς μὴ ἐκλείπειν τελετὰς ἢ μυστύρια
τοῦ ϑεοῦ" αἱ δὲ οὐ προσεῖχον᾽ πρὸς δὴ ταῦτα χαλεπήνας ὃ Διό-
νυσος ἀντὶ κόρης ἐγένετο ταῦρος καὶ λέων καὶ πάρδαλις. καὶ ἐκ
τῶν κελεόντων ἐρρύη νέκταρ αὐτῷ καὶ γάλα. πρὸς δὲ τὰ σημεῖα
τὰς κόρας ἔλαβε δεῖμα. καὶ μετ᾽ οὐ πολὺ κλήρους εἰς ἄγγος αἱ
τρεῖς ἐμβαλοῦσαι ἀνέπηλαν᾽ ἐπεὶ δ᾽ ὃ κλῆρος ἐξέπεσε “ευκίππης;
ηὔξατο ϑῦμα τᾷ ϑεῷ δώσειν, καὶ Ἵππασον τὸν ξαυτῆς παῖδα
διέσπασε σὺν ταῖς ἀδελφαῖς" καταλιποῦσαι δὲ τὰ οἰκεῖα τοῦ πατρός.
ἐβάκχευον ἐν τοῖς ὄρεσιν καὶ ἐνέμοντο κισσὸν καὶ μίλακα καὶ
δάφνην, ἄχρις αὐτὰς Ἑρμῆς ἀψάμενος τῇ ῥάβδῳ μετέβαλεν εἰς
ὕρνιϑας᾽ καὶ αὐτῶν ἡ μὲν ἐγένετο νυκτερίς, ἡ, δὲ γλαῦξ, ἡ δὲ