CORINNA. ^ 549

20.
b vll
᾿ς Ru T
ἔθνι νους.
ὥῶν-.υουυν.
Κλία γέροντ᾽ ἀϊσομένα ' ' 1311

Ταναγρίδεσσι λευκοπέπλυς"
μέγα δ᾽ ἐμῆς γέγασε πόλις
λιγουροκωτίλης ἐνόπης.
21.
ἐμ.νΨν-,ν-- ον --.ὴυ
τυ εὐκώϑυυ
Μέμφομη δὲ κὴ λιγουρὰν Μουρτίδ᾽ ἰώνγα,
ὅτι βανὰ φοῦσ᾽ ἔβα Πινδάροιο ποτ᾽ ἔριν.

Fr.20. Hephaest. 106: Gndfas δὲ καὶ ἐπὶ τῶν Γλυκωνείων τοιαῦτα
σχήματα παραλαμβάνεται, οἷον ἐν τοῖς Kogívvng: Καλὰ wr. υδὶ re-
petit schol. Videntur autem hi quattuor versus cohaerere. — V. 1.
κλία γέροντ᾽ ἀϊσομένα seripsi, legebatur καλὰ γέροια εἰσομένα, καλὰ
FI. Rhed. om. — γέροια, sch. et Turn. γέρεια, Ahrens y&oi, (i. e. γεραιὰ)
ἀϊσομένα, Hartung, καλὰ foni ἀεισομένα, quod ἐράσμια interpretatur,
Koechly κάλ᾽ εἰρώι᾽ ἄισα μόνα. — V. 9. λευκοπέπλυς Ahrens, vulgo
λευκοπέπλοις, Fl λευκοπέπλους. — V. 8. ipiis Boeckh, vulgo ἐμή. —

fee scripsi, vulgo γέγαθε, P γέγαϑε.... σε, Fl. μέγαδε, Ὃ μέγα δ᾽

. δέ. — πόλις om. Sehol. — V. δ. ᾿λιγουροκωτίλης Sehol., sed
odd. "ut videtur λιγουροποτίλης. — ἐνόπης Boeckh, vulgo ἐνοπῆς,
C ἐνωπῆ.

Fr. 31. Apollon. de Pron. 324 C: Θέμα ἐστέν, ὃ συξύγως of αὐτοὶ
(βοιωτοὶ) φασὶ τῇ μὲν ἐγὼν τὴν ἴών, τῇ δὲ ἔγωνγα τὴν ἴωνγα" Kó-
ouvva' Μέμφομαι. δὲ καὶ A. Μυρφτίδα fovyB, ὁ ὅτι β. φοῦσα ἔβα
Πινδαρίοιο ποτ᾽ ἔριν. Emendavit Boeckh, nisi quod fortasse Mvo-
τίδ᾽ servandum fuit, sed Πινδαρέοιο, quamquam Leutseh (Philol. XI 7)
et Unger Paradox. Theb. 123 seq. hanc formam defendunt, non feren-
dum, quod vel metro refragatur. — ἑώνγα, de accentu ambigi potest,
sed paroxytonon tuetur grammaticus Etym. M. 315, 11 quamvis futili-
bus argumentis usus, sed antiquam haud dubie memoriam secutus.
Aspiratio, quam Trypho testatur, quam non recte Ahrens addubitavit,
non earet ratione: nam debebat ἐῶν diei, sed traiectus est, ut alias
saepe, spiritus asper, qui quidem ex gutturali littera exortus est, quae
fuit a principio, quamque reliquae dialecti graecae linguae servaverunt.
—, V. 2. Hespic. Herod. περὶ μον. λέξ. 18, 26: Τὺ γὰρ παρὰ Κορίέννῃ
βάνα οὐ κοινὸν οὐδὲ εἰς vij λῆγον, ἀλλὰ ἴδιον ϑέμα Βοιωτῶν τασσό-
μενον ἀντὶ τοῦ γυνή. Cf. etium Hesych. v. βάννα οὐ βανῆκας. Cete-
rum conferas quae Pausan. IX 22, 3 dicit: ἔστι δὲ ἐν τῷ γυμνασίῳ
γραφή, ταινίᾳ τὴν κεφαλὴν ἡ Κόριννα ἀναδουμένη τῆς νίκης ἕνεκα,