CORINNA. δ41
11.

dU .-vve-v---

Περὶ τεοῦς “Ερμᾶς ποτ᾽ "Agtve πουκτεύϊ.

12.

HELL uU.-Uus.

“ἄδοντος δονακοτρύφω.

13.

Z4 Ll ll  «Φ"των.ο.
Κὴ πεντήκοντ᾽ οὐψιβίας.
14. 1δ. 16. 11. 18.

€ c € NW
^ € €
M
NE
c € «  «
] €« 1
! y 3

€ «c
hok
ς de

Fr. 11. Apollon. de Pron. 388 C: Τεοῦς ... καὶ ἔτι Kóguvva-
περὶ v. 'Eg. ποτ᾽ ἀρευαπουκτευϊ. Correxit Boeckh (Valckenaer Ἄρηα
πουκτεύει).

Fr. 12. 'lheodos. ap. Dindorf. ad Aristoph. Schol. T. III p. 418:
Κόριννα᾽ Λάδ. δονακοτρόφον, quod correxi. Olim suspicatus sum
Νέδοντος potius scribendum, sed Nedon in Cea insula fuit τόπος, neque
vero ποταμός, vid. fr. 89. '

Fr. 18. Hephaest. 108: Καὶ ἐπὶ τῶν γλυκωνείων τοιαῦτα σχήματα
παραλαμβάνεται' οἷον ἐν τοῖς Κορίννης.... ὧδε καὶ τόδε" Καὶ πεν-
τήπκονϑ᾽ οὐ ψιβέας (schol. οὐψφιεβίας). --- Κὴ Ahrens, vulgo καὶ. —
πεντήκοντ᾽ οὐψιβίας P, πεντήκοντκ ὑψιβίας E, sed idem in schol. πὲν-
τήκοντ᾽ auxit Ahrens πεντείκονθ᾽, Hartung οὐψέποδας. Fortasse
versus ad lolaum referendus, in quo earmiue poterat Corinna quin-
quaginta Thespii filias ab Hereule compressas commemorare, vid. Dio-
dor. IV $9. : D

Fr. 14. 15. 16. 17. 18. Hephaest. 106: Ἔτι δὲ καὶ πλείοσιν αὕτη
(Κόρινν α) κέχρηται σχήμασιν' “ούρατος κτλ. Hermann coni. .Jos-
ρατος ὥστ᾽ ἐπ᾽ ἱππίω Κάρτα κε βρεμύμενοι πόλιν «]Ιιεπράϑομεν ἀπρο-
quvéig: Γλούκου δέ που τις ἀοιδιῶν Πελέκεσσι δονεῖτ᾽ ἄν. probante
Schneidewino, nisi quod ὡς ἀφ᾽ ἱππίω κάρτα μέγα βριμούμενοι m. ἐπ.
ἀπροφανές" γλ. δέ πω τις ἀξοιδιῶν πελεκέεσσι δονείτη scripsit, At non
cohaerent hac reliquiae, ac ne id quidem certum est, omnes ex uno
eodemque petitas esse carmine. Hartung duo fragmenta esse putat,
prius “μωρατίω δ᾽ ἐφ᾽ Ümmo, Καμμένομεν βριμούμενοι' πόλιν δ᾽ ἐπρά-
ϑομὲν προφανῆς. alterum Γλουτὸς δέ τις αἰδεέων (i. e. αἰξηῶν) Πελέ-
κεσσι δυνεῖτη.

35*