XXVIII.
MYRTIS.

Plutarch. Quaest. Graec. e. 40: Ἐλιέως τοῦ Κηφισοῦ καὶ
Σκιάδος Εὔνοστος ἦν υἱός, ᾧ φασὶν ὑπὸ νύμφης Εὐνόστας ἐκτρα-
φέντι τοῦτο γενέσϑαι vobvous. Καλὸς δὲ ὧν καὶ δίκαιος οὐχ
ἧττον ἦν σώφρων καὶ αὐστηρός᾽ ἐρασϑῆναι δὲ αὐτοῦ λέγουσιν
: Οχναν, μίαν τῶν ἈΚολωνοῦ ϑυγοατέρων ἀνεψιὰν οὖσαν. Ἐπεὶ δὲ
πειρῶσαν ὃ Εὔνοστος ἀπετρέψατο, καὶ λοιδορήσας ἀπῆλϑεν εἰς τοὺς
ἀδελφοὺς κατηγορήσων, ἔφϑασεν ἡ παρϑένος τοῦτο πράξασα κατ᾽
ἐκείνου καὶ παρώξυνε τοὺς ἀδελφοὺς "Exsuov καὶ “Δέοντα καὶ Βού-
xoÀov ἀποκτεῖναι τὸν Εὔνοστον, ὡς πρὸς βίαν αὐτῇ συγγεγενημένον.
Ἐκεῖνοι μὲν οὖν ἐνεδρεύσαντες ἀπέκτειναν τὸν νεανίσκον᾽ ὃ δὲ
"Eg ἐκείνους ἔδησεν᾽ ἡ δ᾽ Ὄχνη μεταμελομένη καὶ γέμουσα τα-
ραχῆς, ἅμα μὲν αὑτὴν ἀπαλλάξαι ϑέλουσα τῆς διὰ τὸν ἔρωτα λύπης»
ἅμα δ᾽ οἰκτείρουσα τοὺς ἀδελφούς, ἐξήγγειλε πρὸς τὸν Ἐλιέα πᾶσαν
τὴν ἀλήϑειαν, ἐκεῖνος δὲ Κολωνῷ" Κολωνοῦ δὲ δικάσαντος οἱ μὲν
ἀδελφοὶ τῆς Ὄχνης ἔφυγον, αὐτὴ δὲ κατεκρήμνισεν ἑαυτὴν, ὡς
Μυρτὶς ἡ ᾿άἀνϑηδονία ποιητρία μελῶν ἱστόρηκεν.