ΤΙΜΟΟΒΕΟΝ. . 541

10.
Κηΐα μὲ προσῆλθε φλυαρία ovx ἐϑέλοντα.
Οὐκ ἐθϑέλοντά μὲ προσῖλϑε Κηΐα φλυαρία.

usus; dicendum enim fuit νοῦς πώρα, χὲρσ δ᾽ ἄπο, quae maledicentissi-
mus poeta fortasse in Themistoclem iecit.

Fr. 10. Anth. Pal. XIII 31: αὖ eadem m. Τιμοκρέοντος "Pooíov
ὁμοίως. Regerit Timocreon convicia, quibus ipsum Simonides ep. 170
laeserat, sed displicet οὐκ ἐθέλοντα: nam Khodium, quamvis aegre
tulerit Cei maledieta, dissimulavisse dolorem consentaneum est, neque
vero οὐκ ἀέκοντα poetam seripsisse suspicor, sed οὐκ ἀεϑλεῦντα i, e.
otiosum, vel potius οὐκέτ᾽ ἐόντα i. e. mortuum, apud inferos versan-
tem; ita satis facete Rhodius notavit epitaphium, quod vivo destina-
verat adversarius, vid. Simon. ep. 169. — Aliud epigramma Timo-
creonti tribuunt edd. vett. Anth. Planud. (cf. Iriarte 92), sed rectius
'Ἑρμοκρέοντος inscribitur, vid. Anth. Plan. 11.