538 — |. POETAE MELICI. ψυδρὰ χρέα mep£ycv: οἱ δ᾽ ἤσϑιον κηὔχοντο μὴ ὥραν Θεμιστοκλέος γενέσϑαι. 9 Μοῦσα, τοῦδε τοῦ μέλεος - ᾿ oco Ue ΗΙΒ. 905 κλέος ἀν᾽ “Ἕλλανας τέϑει, ὡς ἐοικὸς καὶ δίκαιον. I [3 ! Ι [o i4 Ι ς ς ox [d c ! iS T C C I c E - € is Cc Ι I ue Οὐκ ἄρα Τιμοκρέων μοῦνος “Μμήδοισιν ὡρκιατόμει, ἀλλ᾽ ἐντὶ κἄλλοι δὴ πονηροί" - testificatur, hie non malitiose, sed sordide significat; cf. Hesych. γλοιός. ῥυπαρός. — V. 11. ψυδρὰ scripsi, h. carnes mec carnes, quamquam for- tasse aliud latet voeabulum, quo σαπρὰ fuisse κρέα poeta Themistocli exprobravit. Libri ψυχρὰ, ΒΟ φψύχεια, Ahrens ψηχρὰ, Sintenis γλίσχρα. - παρέχων, Hartung παρέχεν. — V. 19. κηὔχοντο, Fa wol εὔχοντο. --- ὥραψ, Ahrens ὥραν, nescio an χώραν scribendum sit. i. e. guram (vide quae ad Theogn. 152 adnotavi), atque idi ipsum significat. ὥραν, si ger- mana ea est scriptura. Non recte Cobet μὴ ὥρας (vel μὴ s ὥρας) Θε- μιστοκλῆ᾽ ἰκέσϑαι, neque Hartung sequendus , qui traiecit verba μὴ Θεμιστοκλέος ὥραν γενέσθαι. - θυμεθπονλίος Ahrens, Hermann ν ὦ στοκλεῦς, libri Θεμιστοκλέους. 1 Fr. 9. Plut. vit. Themist. e, 21: Tioló δ᾽ ἀσελγεστέφῳ "^ dva- πεπταμένῃ μᾶλλον εἰς τὸν Θεμιστοκλέα βλασφημίᾳ πέχρηταν μετὰ τὴν υγὴν αὐτοῦ καὶ τὴν καταδίκην ὁ Τιμοκρέων ἄσμα ποιήσας, οὗ ἐστιν ἀρχή; Μοῦσα κτλ. — V. 1. τοῦ, Fa τοῦ δέ. -- ME 2. κλέος om. Be. Hartung in hune modum τοῦδε τοῦ κλέος μέλεος ἀν᾽ verba traiecit. Fr. 3. Plut. vit. Themist. c. 21: “έγεται δ᾽ ὁ Τιμοκρέων ἐπὶ μηδισμῷ φυγεῖν συγκαταψηφισαμένου͵ τοῦ Θεμιστοηλέους" ὡς οὖν ὁ Θε- μιστοκλῆς αἰτίαν ἔσχε μηδίξειν, ταῦτ᾽ ἐποίησε πρὸς αὐτόν. Οὐκ ἄρα *tÀ. Ahrens stropham tribus versibus iambicis constare censet: v. 1 tetr. acat. v. 2 teir. hypero. v. 8 dimeter. — V. 1. μοῦνος, Hermann μοῦνος ὅς, Ahrens Contra οὐκ coe Τιμοκρέων μόνος. — V. ἃ. ὠρκια- τόμει SCripsi, nam praeteritum tempus omnino requiritur, ὁρκιατομεῖ Hermann, vulgo d τέμοι, F μήλοισιν ὄρκια τομή, A ὅ 9gxie τέμνω - (vel τέμω), x ὅρκια τέμνει, Hartung μοῦνος ἦν Μήδοισιν ὁρκιατομῶν. — V. 8-τ affert Apost. VII 28 et Arsen. 281, ubi καὶ ἄλλοι πονηροὶ