TIMOCREON. 531

στρ.
"AAA! εἰ τύγε Παυσανίαν ἢ καὶ τύγε Ξάνϑιππον αἰνέεις
ἢ τύγε Λευτυχίδαν, ἐγὼ δ᾽ ᾿Αριστείδαν ἐπαινέω
ἄνδρ᾽ ἱερᾶν ἀπ᾽ ᾿ϑανᾶν 1202
ἐλθεῖν ἕνα λῷστον, ἐπεὶ Θεμιστοκλῆ᾽ ἤχϑαρε devo,
ἀντ.
5 ψεύσταν, ἄδικον, προδόταν, ὃς Τιμοχρέοντα ξεῖνον ἐόντα
ἀργυρίοισι κυβαλικοῖσι πεισϑεὶς οὐ κατᾶγεν
ἐς πατρίδ᾽ Ἰάλυσον"
λαβὼν δὲ τρί᾽ ἀργυρίον τάλαντ᾽ ἔβα πλέων εἰς ὄλεϑρον,
ἐπῳδ.
τοὺς μὲν κατάγων ἀδίκως, τοὺς δ᾽ ἐκδιώκων, τοὺς δὲ
καίνων,
10 ἀργυρίων ὑπόπλεως᾽ ᾿Ισϑμοῖ δ᾽ ἐπανδόκενε γλοιῶς

532. — V. 1. Παυσανίαν ἢ καὶ τύγε om. Fa, καὶ om. Cia. — αἰνέεις
seripsi, vulgo αἰνεῖς, frobante Ahrensio, qui omnia ad Doriei sermo-
nis normam revocat, Fa αἰνέσεις, — V.2. Agite (av, ἀριστείδην ACFa.

— V. 8. ἄνδρ᾽, libri ἄνδρα. — V. 4. ἐλϑεῖν ἕνα ,Adezov, Fa ὃς ἦλϑε
Aewtós, Boeckh coni. ἐλϑέμεν λῶστον, Θεμιστονλῆ ἐπεὶ xvi, Hartung
ἐλθέμεν λῷστον πολύ, Θεμιστοχλέα ὃ δ᾽ ἤχϑ. Lr Fa, ut Hermann
coniecit, vulgo ἐπεὶ ai, Va ἐπὶ δὲ. — F—À Hermann, vulgo
Θεμιστοκλῆα, Fa Θεμιστοκλέα δ᾽, Ahrens Θεμιστοκλῆ. — ἤχϑαρε, Fa
ἤχϑαιρε. — «ro minime sollieitandum, cf. C. Keil in Phil. V 647,
Heeker ἤχϑαιρεν Αἰδώς probante Hartungo, Unger de Tanusio p. 34
Ἐρατώ. — V. δ. Tipoxo£ovra, Hartung Τιμοκρεῦντα, ita sane in illis
regionibus vulgo loquebantur, ut vel recto casu , Tiuoxonóv dicerent,
neque tamen opus est hanc formam restituere. — ἐόντα, Hartung ὄντα.
Ambigi potest, utrum ξένον ἐόντα an ξεῖνον ἔντα seribendum sit, —
V. 6. ᾿κυβαλικοῖσι scripsi, nisi κοβαλικοῖσι malis, vulgo σκυβαλικοῖσι, i
βαλικοῖσι, Fa et C supra χυμβαλικοῖσι. Cf. Hesychius ᾿Κυμβαλικὸν τρό-
zov et κυβηλικὸν τρόπον, Hermann σκυβαλικτοῖσι, cuius loco σχυβαλι-
στοῖσι Ahrens scribendum fuisse existimat, ipse σκυβαλισκέοισι com-
mendat. — κατᾶγεν, Pa κατήγαγεν. -— V. 1. πατρίδ᾽, vulgo πατρέδα,
Hermaun πάτραν. Ἰάλυσον non videtur sollicitandum: in nomine pro-
prio spondeus dactyli loco admissus, item productio primae syllabae
satis habet excusationis: multo maiore licentia usus est Dionysius Rho-
dius Anth. Pal VII 716, 1 ὅσοι πόλιν '"Ioi960t (. o v — .) ναΐομεν.
Ahrens seripsit [ἐς] πατρίδ᾽ Ἰαλυσόνδε vel εἰς πατρίδ᾽ ἂν Ἰάλυσον,
Hartung ov κατᾶγεν πατρίδ᾽ ἸΙαλύσιον. — V. 8. τρί ABe, vulgo τρέα,
Hartung τέτταρ᾽. »- ἀργυρίου, antea seripsi ἀργύρου, consuetudini con-
venienter, sed ἀργυρίου, quod numeri lex tuetur, fortasse non sine con-
temtu poeta dixit, legiturque in titulo Boeotio CIGr. I 1569, 50 et in

Laeonico 1511. — els, Fa ἐπ᾽. — V. 9, δ᾽ ἐκδιώκων, δὲ ἐμ διώκων A,
δὲ διώκων Fa. — καίνων, κενῶν ACRTSBeVi. — V* 10. ἀργυρέων, Her-
mann ἀρφγυρέων. — ὑπόπλεως, Ahrens ὑπόπλεος, et sane Fa ἀργυρίου
δὲ ὑπόπλειος exhibet. — δ᾽ inavóOoxsve, δὲ πανδόκευε FaCA, δ᾽ ἐπαν-

dówse Boeckh, δ᾽ ἐπανδόκεει Mehlhorn, δὲ πανδοκεὺς Hermann. --
γλοιῶς seripsi,' legebatur γελοίως. Adverbium γλοιῶς, quod Hesychius