NSSSVAIT. "3901
TIMOCREON.. — AAA

ΜΕ ΛΗ.
1.

Stropha.
—R CU TERUEL ITE ELDER
ευν-υν- θεω. - τ .--Ὁ
-χυ.--σσ-.υ :
Ὡυων-υὧνσν.-.Ὅν.-υ..Ὁ

Epodus.
-— 4 UIT MUS ET UE IEEE E
Zo ux NE NHUECHURTLI
Ζουνωνν..
-ἐν--΄ν... .. ἐν. M... .-

Timocreon. Fr. 1. Plut. vit. Themistocl. c. 21: Τιμοκρέων δ᾽
o Ῥόδιος μελοποιὸς ἐν ἄσματι καϑάπτεται πικρότερον τοῦ Θεμιστο-
κλέους, ὡς ἄλλους μὲν ἐπὶ χρήμασι φυγάδας διαπραξαμένου κατελϑεῦν,
αὐτὸν δὲ ξένον ὄντα καὶ φίλον προεμένου δι᾽ ἀργύριον" λέγει δ᾽ οὕτως"
"4M κτλ. Numeri quomodo diseribendi sint, valde dissentiunt homi-
nes docti, alii aliter constituerunt, velut Boeckh in prooemio lect. Bero-
lin. 1833, Hermann in Praef. Epit. doctr. metr. p. XVIII ed. 2, Ahrens
in Mus. Rhen. II 457 seq. et Dial. Dor. 477, qui siropham, antisbro-
pham et epodum integras superesse credit, denique Hartung in tres.
strophas dispescuit aequabiles. Adde huc M. Sehmidt Pind. Ol. p. LXXVI.
Ego nunc Ahrensii discriptionem sequor: constat carmen tribus stro-
phis quaternorum versuum, neque vero est uovóorgogo», ut Hartungo
visum, sed tertia stropha epodi vice fungitur, quamquam prope accedit
numerorum species ad priores strophas: nam v. 1 et 2 eandem ubique
formam ostendunt, sed epodi v. 3 semipede minor est, v. 4 totus tro-
chaicis dipodiis constat, at in novissimo versu strophae et antistrophae
daetyli cum trochaeis consociautur. Modieus stropharum cireuitus ut-
pote in earmine breviuseulo: nam integrum est earmen, quod quem-
admodum pleraeque Timocreontis cantiuneulae convivantium oblecta-
tioni fuit destinatum; fr. 7 aperte σκολιὸν vocatur, vid. Áristoph. Ach.