534 . POETAE MELICI.

245. [19.]

Hesych.: Οἰκιάδης; Σιμωνίδης, καὶ ᾿Ἱππόνου πατήρ. Alberti
coni. Οἰκιάδης" Σιμωνίδης. (4Δεξαμενοῦ) καὶ ἱΙππονόου πατὴρ (Οἰκεύς).

246. [1311]

Athen. XI 498 D: Σιμωνίδης δ᾽ οὐατόεντα σκύφον ἔφη.
Cf. Eust. 870, 6 et 1775, 19. Favor. 332.

241. [91.]

Sehol. Pind, Ol. 38: Τὸ Πίσας τε συσταλτέον διὰ τὸ ἀντί-
στροφον᾽ οὕτω δὲ οἵ μερὶ Πίνδαρον καὶ “Σιμωνίδην.

248, [139.]

Choerobose. Ερίτα, I 279 (Bekk. An. ΤΠ 1424): Τριγλώχιν,

. πλατυτέρα δέ ἐστιν ἣ εἰς 6 λήγουσα κατάληξις, σπανιωτέρα δὲ

ἡ εἰς v, σπανίως γὰρ εὕρηται ἐν χρήσει ἡ εἰς v κατάληξις, ὡς
παρὰ Σιμωνίδῃ" τριγλώχιν ὀϊστός.

" |. 949.

Etym. Flor. Miller Misc. 291: víóg' ἔστιν wig, ὕιος, ὡς ὄφις»
ὄφιος" εἴρηταν ἡ εὐθεῖα παρὰ Σιμωνίδῃ συναιρέσει voi τ καὶ v
εἰς τὴν την δίφϑογγον᾽ Vioc προπαροξυτόνως᾽ ἐξ ᾿Ιλίου υἷος ἄποινα"
ἡ δοτικὴ vi Νηληίῳ υἷι. ὃ δὲ ἩἩρωδιανὸς 0 ἐστιν ὕις διὰ τῆς
τὲ διφϑόγγου. τοῦτο ἡγεῖται ὕιος καὶ κατὰ συναίρεσιν υἱός" κατὰ
δὲ τὴν εὐθεῖαν οὐ πάσχει συναίρεσιν, ἐπειδὴ οὐδέποτε μετὼ τῆς V
διφϑόγγου εὑρίσκεται ἐπιφερομένου συμφώνου, οἷον ἄρπυια, μυῖα.
Librariorum culpa obscuratus est locus. Grammaticus affert ex
Simonide monosyllabon vig, nominandi hune casum contractione
ex Uig esse ortum, atque inde Homericas formas υἷος et υἷι re-
petit. Contra Herodianus improbavit formam recti casus con-
tractam quoniam v: dipthongus ante vocales, non ante consonas
locum habeat: existimes igitur illum in Simonide diaeresin Vig
tuitum esse: sed adversatur Schol Hom. Il. E 266 ubi ex He-
rodiani prosodia haec adscripta sunt: υἷος προπερισπαστέον᾽ ἀπὸ
γὰρ εὐθείας ἐστὶ μὴ εἰρημένης τῆς viig, ἧς γενικὴ ὥφειλεν εἶναι
τρισυλλάβως, ὡς μάντιος" αὕτη τοίνυν συναλοιφὴν παϑοῦσα καὶ
δισύλλαβος γενομένη βαρύνεται, ἧς dxólovOog δοτικὴ Numi vii
ἐοικώς κτλ. ubi pro vig videtur ὕϊς scribendum, quam formam
eliam Et. M. 558, 15 et 775, 20 agnoscit. Videtur igitur Hero-
dianus tam víg quam Vig inusitatum censuisse, ut quid legerit