532 " : . POETAE MELICI.

235. [1911

Et. M. 38, 46: Αἰριπόλιοι δὃμωαΐί" Σιμωνίδης ἐκ τοῦ ai-
ριοπόλιοι (DVa αἰριπόλιοι, Vb αἰριοπόλιον, Ῥ αἰροπόλιοι) συγκοπῇ
τοῦ ο. οὕτως ἩἫρωδιανὸς περὶ παϑῶν.  Schneidewin ἐριπόλεοι
ὅμωαί, sed potius αἰριπόλοιν scribendum, doriea forma pro
εἰριπόλοι, quod ab εἴριον, ἔριον, ἔρε (ut Philetas dixit) descendit,
signifieatque nihil aliud, quam ἐριουργοί. Etiam Lobeck Pathol.
I 304 Sehneidewini coniectura improbata ἐριπόλοι requirit.

236. [130.]

Schol Aesch. Choeph. 362: Ἢ γνάϑος συνήϑης, ὡς καὶ o
κρημνὸς παρὰ Πινδάρῳ, καὶ ἡ ἠχὼ παρὰ Σιμωνίδῃ.

981. [1481

Sehol. Hom. Il. ὃ 19: Τὸ ϑάμβος δὲ οὐδετέρως παρ᾽ Ὁμή-
9o, παρὰ δὲ Σιμωνίδῃ ἀρσενικῶς.

288. ,

Schol Il ε 586: Keóvóvorow ὅτι σωφρονέστατοι. ὃ ài Σιμω-
νίδης κεδνοὺς τοὺς φίλους.

259.

Schol Il. o 228: "4oícregyog δέ φησι τὴν κιβωτὸν λέξιν
νεωτέραν εἶναι, ἀγνοεῖ δὲ ὅτι καὶ Σιμωνίδης καὶ “Ἑκαταῖος μέμνη-
ται αὐτῆς.  Lmperite sceholiasta castigat Aristarehum, qui eum
hoc vocabulum antiquis, i. e. Homero abiudieabat, Hecataeum et
Simonidem i.e. recentiores eo usos esse bene novit. Schneidewin
ad apophthegma refert, de quo auctor Argum. Theocriti Id. XVI:

Χάριτας αὐτὸ ἐπέγραψεν᾽ iv ᾧ καὶ τὰ τοῦ Σιμωνίδου ἐμφαΐένει

4
κιβώτια" λέγουσι γὰρ ἐκεῖνον ἔχειν δύο κιβώτια, τὸ μὲν Χαρίτων,
τὸ δὲ Διδόντων. ὅτε οὖν τίς παρ᾽ αὐτὸν παρεγένετο χάριν αἰτού-
μενος, ἐκέλευε φέρειν τὰ κιβώτια" εὑρίσκετο οὖν τὸ μὲν τῶν Χαρί-
τῶν κενόν, τὸ δὲ τῶν Ζιδόντων πλῆρες" καὶ οὕτως ὃ τὴν δωρεὰν
αἰτούμενος &vexómrevo. Sed poterat in carmine aliquo tale quid
poeta significare.

240. [147 b.]

Gramrm. Cram. An. Ox. I 429, 15: Τὰ εἰς vog δισύλλαβα
ἀπαρασχημάτιστα ἔχοντα ἐν τῇ πρὸ τέλους τὸ o βαρύνεται" κύρτος,
Μύρτος ἡ πόλις, κέρτος; παρὰ Σιμωνίδῃ q χρῆσις: Hecker con-
iecit Zx/orog. 5