528 NE POETAE MELICI.

ἐλθὼν δὲ κατὰ τὸν “υκόρμαν ποταμὸν τῆς Αἰτωλίας favrov ἐκεῖ
καϑῆκεν᾽ ὅϑεν ὃ “υκόρμας Εὐηνὸς ὠνομάσϑη" κατὰ δὲ τὴν ᾿4ρή-
vqv ἀπαντήσας ὁ ᾿Απόλλων τῷ "Ido λαμβάνεται τῆς Μαρπήσσης"
δὲ ἔτεινε τὸ τόξον καὶ διεφέρετο περὶ τοῦ γάμου" οἷς κριτὴς
Ζεὺς γενόμενος αἵρεσιν τοῦ γάμου ἐπὶ τῇ Μαρπήσσῃ τίϑεται" ἡ
δὲ δείσασα, μὴ αὐτὴν ἐπὶ γήρᾳ καταλίπῃ ὃ ᾿Δπόλλων, αἱρεῖται τὸν
Ἴδαν" οὕτως δὴ Σιμωνίδης τὴν ἱστορίαν περιείργασται.

Q^ O^

217. [98.]

* Plut. vit, Lyeurg. e. 1: Οὐ μὴν ἀλλά, καίπερ οὕτως πε-
πλανημένης τῆς ἱστορίας, πειρασόμεθα τοῖς βραχυτάτας ἔχουσιν ἀντ
τιλογίας ἢ γνωριμωτάτους μάρτυρας ἑπόμενοι τῶν γεγραμμένων περὶ
τοῦ ἀνδρὸς ἀποδοῦναι τὴν διήγησιν. ἐπεὶ καὶ Σιμωνίδης ὃ ποιητὴς
οὐκ Εὐνόμου λέγει τὸν “υκοῦργον πατρός. ἀλλὰ Πρυτάνιδος καὶ
τὸν “υκοῦργον καὶ τὸν Εὔνομον᾽ οἱ πλεῖστοι οὐχ οὕτω γενεαλο-
γοῦσιν, ἀλλὰ κτλ. Tia haec distinxit Sauppe epist. crit, 69, lege-
batur: ἀλλὰ Πρυτάνιδος" καὶ τὸν “υκοῦργον καὶ τὸν Εὔνομον oi
πλεῖστοι οὐχ οὕτω γενεαλογοῦσι, sed quod ἐπεὶ pro ἐπεὶ καὶ seri-
bendum censuit, improbandum: vocula ἐπεὶ omnino ab hoc loco
aliena; Plutarchus scripserat: ἐπιεικῆ (i. e. probabilem) dmo-
δοῦναι τὴν διήγησιν. Σιμωνίδης ὃ ποιητὴς --- ob πλεῖστοι. Nam
Bekkeri correctione οὗ δὲ facile caremus: ubi diversae sententiae
recensentur, asyndeton uiis aptum. Adde Sehol. Platon. p. 419
ed. Bekk.: “υκοῦργος ... ἦν δὲ κατὰ Σιμωνίδην Πρυτάνιδος μὲν
υἷός, Εὐνόμου δὲ ἀϑελωῤός; καὶ eios τοῦ Εὐνόμου υἱοῦ. Χαριλάου
τοῦ βασιλεύσαντος τῆς Σπάρτης; ἧς ἦρξε καὶ Ζυκοῦογος αὐτὸς
ἔτη νη΄ ὅτε καὶ τοὺς νόμους ἔγραψεν, ἐπιτροπεύων τὸν ἀδελφιδοῦν.
Simonidem sequitur Dion. Hal. Ant. II 49 ἐπιτροπεύων Εὔνομον
τὸν ἀδελφιδοῦν “Δυκοῦργος ἔϑετο τῇ Σπάρτῃ vovg νόμους ubi cor-
rigendum (XegíA«ov τὸν) Εὐνόμου. Alteram famam, quam
pervagatam dicit νων. tuebatur atkehoras. vid. Strabo
X p. 481 sq. : NEL

218. [99.]

Plut. vit. Agesil c. 1: Διὸ καί φασιν ὑπὸ τοῦ Σιμωνίδου
LI , - Jj e , M
τὴν Σπάρτην προσηγορεῦσϑαι δαμασίμβροτον, ὡς μάλιστα διὰ
τῶν ἐθῶν τοὺς πολίτας τοῖς νόμοις πειϑηνίους καὶ χειροήϑεις ποι-
οὖσαν, ὥσπερ ἵππους εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς δαμαξομένους.

219 A. [100.]
Schol. Eurip. Rhes. v. 5: Ὅτε of ἀρχαῖοι εἰς τρεῖς φυλακὰς vé-