SIMONIDES. 521
*

αὐτὰ favroi; καὶ τοῖς εὐλύγοις καὶ ἔοικεν ἐν αὐτοῖς εἶναι 0 Σιμω-
νίϑου μακρὸς λόγος. γίγνεται γὸρ ὁ μακρὸς λόγος, ὥσπερ ὃ τῶν
δούλων, ὅταν μηδὲν ὑγιὲς λέγωσιν. ad quem locum Alex. Aphro-
dis, T. IV p. 827 B (p. 797 ed. Bonitz): τὸ δὲ καὶ ἔοικεν ἐν
αὐτοῖς εἶναι ὃ Σιμωνίδου μακρὸς λόγος, σαφὲς ἔσται moo-
εἰποῦσιν τίς ἐστιν ὃ Σιμωνίδου λόγος. Ὁ Σιμωνίδης ἐν τοῖς λόγοις,
oUg ᾿ἀτάκτους ἐπιγράφει, μιμεῖται καὶ λέγει, οὺς εἰκός ἐστι λόγους
λέγειν δούλους ἐπταικότας πρὸς δεσπότας ἐξετάξοντας αὐτοὺς τίνος
ἕνεχα ταῦτα ἐπταίκασι; καὶ ποιεῖ αὐτοὺς ἀπολογουμένους λέγειν
πάνυ μακρὰ καὶ πολλά, οὐδὲν δὲ ὑγιὲς ἢ πιϑανόν, ἀλλὰ πᾶν τὸ
ἐπιφερύμενον ἐναντίον τῷ προφρασϑέντι" τοιοῦτον γὰρ ὡς εἰκὸς
τὸν βάρβαρον καὶ παιδείας ἄμοιρον.  Welcker.haec retulit ad
Simonid. Amorg. fr. 10, Sehneidewin in Museo Rhen. VII 460 seq.
librum pedestri oratione mimorwm in modum conscriptum fuisse
putat et confert Arist. Rhet. III 14. Equidem nihil decerno,
sed cavendum ne cum hoc "dréxrev opusculo confundantur Σύμ-
μεικτὰ, quae haud dubie Simonidis genealogi fuerunt, cf. schol.
Apoll. Rhod. I 763. Neque μακρὸν ποίημα, quod Plato Lys.
221 D dicit componendum cum' μακρῷ λόγῳ: ὁ δὲ πρότερον ἐλέ-
yousv φίλον εἶναι, ὕϑλος τις ἦν, ὥσπερ ποίημα μακρὸν συγκείμενον:
quem locum depravatum esse vidit Madvig, sed mendum non
sustulit; scribendum ποίημα dd i (vel νεκροῖς) συγκείμενον
i e. naenia.

ΕΞ AAHAQN.

190 A. [42.]

Clemens Alex. IV 375: ὃ μὲν ovv Σιμωνίδης καϑάπερ καὶ
“Αριστοτέλης ὑγιαίνειν μὲν ἄριστον ἀνδρὶ γράφει, δεύτερον δὲ εὐ-
qv& καὶ καλὸν γενέσθαι, τρίτον δὲ πλουτεῖν ἀδόλως. Manifestum
est Simonidem in carmine aliquo nobilissimum et satis antiquum
scolion 8, quod ut solet fieri adespoton ferebatur, commentatum
esse, quemadmodum etiam Epieharmus seoli exordium adhibuit,
alius comieus integrum, ut videtur, fabulae inseruit. Hine pro-
elivi errore alii ad Simonidem, alii ad Epicharmum eantilenam
rettulerunt, quos Schneidewin secutus Simonideis reliquiis ad-
scripsit; vid. schol. Plat. Gorg. 451 E: τὸ σκολιὸν τοῦτο οἱ μὲν
Σιμωνίδου φασίν, of δὲ Ἐπιχάρμου, item schol. Aristot, Rhet.
ll 21: Σιμωνίδου ἐστὶν ἀπὸ τῶν σκολιῶν αὐτοῦ ἐπῶν, oí δ᾽ 'Em-
χάρμου, alique, vid. infra Seol. 8. — Quod si constaret Simo-
nidem pariter aique Pindarum convivalia earmina (σκολιὰ) μελι-