SIMONIDES. ᾿ 519

ex loni» oriundus elegos illos condidit, velut Stesimbrotus 'Tha-
siws. Poematii tripertiti prooemium sex versibus constat, media
et novissima pars quaternis versibus absolvuntur, similis plane
species elegiaci carminis ap. Euripidem Androm. 103 seqq. Quem-
admodum huius epigrammatis auctor orsus est ab Homerieo Athe-
niensium praeconio, ita in alio aniiquo epigrammate, quod pilae
iuseriptum fuisse testantur paroemiographi, ingratus Achivorum
erga Agamemnonem animus fuit notatus: ἀντ᾽ εὐεργεσίης -Aya-
μέμνομα δῆσαν "Ayeioí, ut deinceps Atticorum laus illustraretur,
qui benefieiorum memores fuerant erga eum, qui illud monu-
mentum condidit, —- Ceterum in primo horum epigrummatum
de vitio suspectus est versus:

πρῶτοι δυσμενέων εὗρον ἀμηχανίην.

Neque enim perspicitur, quo iure Atheniensium imperatores, qui
oppidum Persarum praesidio firmatum obsidione presserant ac
denique expugnaverant, cum hostes omnium rerum inopia con-
fecti essent, primi in has angustias adduxisse Medorum praesi-
dium dieantur: πρῶτον mon laudum titulus, sed inane versus
complementum est, neque patrius casus δυσμενέων offensione
caret, nisi forte quis existimet versifieatorem laborantem eo con-
fugisse, cum δυσμενέσιν versus lex repudiaret. Interpretes ad
has difficultates non animadverterunt, aut frustra removere co-
nati sunt. Plana et expedita est oratio, ubi seripserit:

Ἦν ἄρα καὶ κεῖνοι ταλακάρδιοι of ποτε Μήδων
n ? ^pp/ ΄ D "T.
παισὶν im^ ᾿Ηιόνι Στρυμόνος ἀμφὶ Qoo,
λιμόν τ᾽ αἴθωνα κρατερόν τ᾽ ἐπάγοντες ᾿ἄρηα
πύργῳ δυσμενέων, εὗρον ἀμηχανίην.

Dandi casus Μήδων παισὶν suspensus est a verbis novissimis
εὗρον ἀμηχανίην, quibus secundum artis leges, quas elegiacum
poetam observare decebat, absolvitur primarium enuntiatum: me-
diis his verbis secundarium interiectuni, apteque qui castellum
obsidione premunt, famem ace Martem πύργῳ ἐπάγειν dicuntur;
quod Herodotus VII 107 τεῖχος, poeta πύργον appellavit. Plu-
iarchi et Aeschinis libri πρῶτοι testantur, hic consensus arguit,
non librarios esse culpandos, sed interpolationem altius esse re-
petendam. Scilicet in monumento cum duae vel tres litterge
essent atiritae Tz Ol, is qui descripsit carmen, satis imperite
ΠΡΟΤΟΙ detrimentum supplevit.*) Neque vero Áeschinem reum

*) Etiam in disticho, quod in crepidine Mercurii forensis, quem