514 ] POETAE MELICI.

A. Οὐ Ῥύδιος γένος ἦν; B. Ναί, πρὶν φυγεῖν γε πατρίδα,
δεινᾷ γε χειρὶ πόλλ᾽ ἔρξας ἔργα καὶ βίαια.

& . ΒΒ. nd 1188

Ἴσϑμια δίς, Νεμέᾳ δίς, Ὀλυμπίᾳ ἐστεφανώϑην,
οὐ πλάτεϊ νικῶν σώματος, ἀλλὰ τέχνα.
᾿Αφιστόδαμος Θράσιδος ᾿Αλεῖος πάλᾳ.

᾿Ερασμονίδη Χαρίλαε, χρῆμά τοι γελοῖον.

nisi quod huius epigrammatis versus semipede aucti sunt: Archiloehi
versus veteres ad tetrametra retulerunt (vid. Archil. fr. 79 seq.), quo-
niam utrumque colon dimetro constare visum est; itaque hi quoque
versus, qui braehycataleeti trochaici dimetri loeo catalectiecum exhibent
ietrametri, nullo vero modo pentametri vocitari poterant; item erratum
est apud Diomedem p. 515, ubi ille versus .Archilochiwm trimetrum. di-
eitur, scr, tetrametrum, nisi praestat Keilium sequi, qui codicum aucto-
ritate delevit. lam idem ille versus Archilochius a Plotio, homine
prorsus imperito, sed qui nonnulla antiquae disciplinae praecepta solus
servavit, p. 300 Prosodiacum hyporchematicum appellatur, estque sane
hic numerus saltantium cantilenis inprimis commodus: aíque similibus
metris ipse Simonides in ὑπορχημάτων libro usus est, vide supra fr. 29
et 31; et fortasse iam Thaletas eiusque sectatores, quos Plutarchus de
mus. c. 10 dieit Archilochum imitatos esse, Archilochium hune versum
asciverunt. Igitur quum versu, qualis hie legitur, Simonides in ὕπορ-
χημάτων libro saepius videatur usus, metrum hoc Simonideum dici
poterat, cum brevius Archilochium sit vocitatum: atque inde videtur
repetendum esse, quod hoe epigramma Simonidi tributum est. Nam
si fuit adscriptum Σεμωνέδειον τετράμετρον ὑπορχηματικπόν, vel a me-
írico hoc epigramma tanquam exemplum Simonidei versus fuit adhi-
bitum, maxime in proclivi erat error. Ceterum v. 2, qui anacrusi caret,
non est corrigendus, vide quae de hae populaxis carminis licentia dixi
ad carm. pop. fr. 41. Tertius denique versus est asynartebus Calli-
machius, velut:

Δήμητρι τῇ Πυλαίῃ τῇ τοῦτον ovx Πελασγῶν.

Abiudicandum autem hoc epigramma Simonidi, quoniam Dorieus Rho-
dius sub initium belli Peloponnesiaci tribus deinceps Olympiadibus vicit,
vid. Pausan. VI 7, 1 qui deinde 9, 4 addit: dwmyogsvovro δὲ οὗτός vt
καὶ ὁ Πεισίροδος Θούριοι, διωχϑέντες ὑπὸ τῶν ἀντιστασιαστῶν ἐκ τῆς
Ῥόδου καὶ ἐς ᾿Ιταλίαν παρὰ Θουρίους ἀπελθόντες. cf. Xenoph. Hellen.
I5, 19. Hartung Simméae vindicat epigramma. — V. 2. γε, P τε. —
V. 8. γε scripsi, P ze. — P πολλ᾽ ἔρξας, laeobs πολλὰ ῥέξας.

Epigr. 188. Hephaest 113: Μετρικὰ δὲ ἄτακτα... τοιοῦτόν ἐστι
καὶ τὸ Σιμωνίδειον" Ἴσϑμια κτλ. Hepetitur ib. 119. — V. 1. Ἴσϑμια,
Brunck coni. Πύϑια, quoniam Elei ab Isthmiis certaminibus arceban-
tur, vid. Pausan. V 2, 2 seqq. VI 16, 2, et quoniam Paus. VI 3, 4 dicit:
ἀνάκειται δὲ καὶ ἐξ αὐτῆς Ἤλιδος παλαιστὴς ἀνὴρ ᾿Δριστόδημος Θρά-
σιδος᾽ γεγόνασι δὲ αὐτῷ καὶ Πυϑοῖ δύο νῖκαι" ἡ δὲ εἰκών ἐστι τοῦ
Ἀριστοδήμου τέχνῃ Δαιδάλου τοῦ Σικυωνίου, μαϑητοῦ καὶ πατρὸς Πατρο-
κλέους. — Νεμέᾳ, posteriore 1. Fl νεμέα, priore l. CE(S) Turneb. Νέμεα,
— Ὀλυμπίᾳ, 1. priore CE(SFl) Ὀλύμπια. — ἐστεφανώϑην, post l. E,