SIMONIDES. D13:

186. L D 1187
Δῆμος ᾿4ϑηναίων σε, Νεοπτόλεμ᾽, εἰκόνι τῇδε
τίμησ᾽ εὐνοίης εὐσεβίης 0" ἕνεκα. —

181.
A. Τίς εἰκόνα τάνδ᾽ ἀνέθηκεν; B. Δωριεὺς ὃ Θούριος.

signum fecit Rhodiis non ita multo post Ol. CXIX. Affert etiam Strabo
XIV 652: ἄριστα δὲ ὕ τε τοῦ Ἡλίου κολοσσός, ὄν φησιν Ó ποιήσας τὸ
ἐαμβεῖον, ὅτι ἑπτάκις δέκα Χάρης ἐποίει πηχέων ὁ Μένδιος. unde sus-
pieeris epigrammatis auctorem incertum fuisse. Ceterum Strabo vide-
tur in initio legisse: TOv Ἡλέου κολοσσόν (auctor Epitomes ap. Cra-
merum T. IIl 560 scribit Κολοσσὰν Ἡλίου ποϑ᾽ ἑπτάκις κτλ.) rectiusque
ἑπτάκις seribit, quemadmodum etiam Plin. H. N. XXXIV 41. cf.
Eudoe. 429. Eustath. ad Dion. Per. 506. Nihil tamen mutandum duxi,
quemadmodum ὦ item falsa prodidit Sehol. Luciani IV p. 200: ἑξήκοντα
μὲν πηχῶν τὸ ὕψος, ἔργον δὲ Λυσίππου τοῦ ἀγαλματοποιοῦ. His adde
schol. Greg. Nazianz. ed. in Herme VI 492. — V. 2. Χάρης Strabo,
“Λάχης Const. P et Planudes librariorum errore, qui hominibus doctis
negotia facessivit; cf. Pseudo- Draco Stratonic. p. 99: Χάρης τὴν ἄρχου-
σαν συστέλλει, Σιμωνίδης" τὸν ἐν P. x. ὁ δ. Χάρης ἐποίει. — Lüders
(de colosso Hhod. p. 11 Hamburg 1865) existimat hos versus subscrip-
tos fuisse statuae colossicae, quae parum verisimilis est suspicio: nam
Constant. Porphyr. (vide supra) haudquaquam locuples auctor. Mihi
quidem epigramina non integrum servatum videtur: carent enim duo
versiculi omnis ingenii lumine, epigramma autem non ignobile fuisse
Strabonis testimonium arguit. Existimo igitur hoe poematium com-
positum esse postquam terrae motu concidit colossus: hune magnifici
operis casum si poeta pluribus versibus illustravit, non iam offendit
tenue exordium. Ad colossum hunc pertinet etiam epigr. adespoton in
Anth. P. VI 171, quod Alcaeaí Messenii esse arbitror: scripsit hoe poe-
mation paulo ante quam statua terrae motu eversa est, Ol. CXXXIX,
vel ut Lüders censet, Ol. CXXXVIII 1. Nonrecte Benndorf (Archaeol.
Inst. z. Athen I p. 45 seq.) hoc epigramma, quod manifesto esf ἐπι-
δεικτικόν, olim statuae subscriptum fnisse censet usus argumentis
levissimis; it: parum prudenter assensus est Kirclhoffio, qui sibi visus
titulum subscriptum simulaero ϑηνᾶς Προμάχου indagavisse, quae
coniectura omni ex parte est reprobanda.

Epigr. 186. Append. Anth. Pal. 77 ex cod. Pal. p. α΄, ubi οἰ,
unde apogr. Dorvill: Σίμωνος. sed cod. Par. σιμωνέδου.  Simonidis
eerte non est, sed Schneidewin non recte ad Romana tempora refert;
subscriptum fuit epigramma statuae, quam Athenienses auctore Lycurgo
oratore in honorem Neoptolemi Anticlis filii Melitensis erexerunt, vid.
Pseudoplut. vit. X orat. ἔγραψε δὲ (Δυκοῦργος) καὶ Νεοπτόλεμον vrt-
κπλέους στεφανῶσαι καὶ εἰκόνα ἀναϑεῖναι, ὅτι ἐπηγγείλατο χρυσώσειν
τὸν βωμὸν τοῦ ᾿᾿πόλλωνος ἐν ἀγορᾷ κατὰ τὴν μαντείαν τοῦ ϑεοῦ. Libera-
litate et divitiis insignis fuisse videtur, vide Demosth. de Cor. 8.114:
εἶθ᾽ οὑτοσὶ ΝΝεοπτόλεμος πολλῶν ἔργων ἐπιστάτης ὧν ἐφ᾽ οἷς ἐπέδωκε
τετίμηται. οἵ. Boeckh We re nav. Athen. p. 245. — V. 2. εὐνοίας εὖσε-
βίας 9' olim scriptum fuisse consentaneum.

Epigr. 187. Anth. P XII 1i: Σιμωνίδου πεντάμετρον ὑποχρημα-
τιξ, ubi scribendum τετράμετρον ὑπορχηματικόν. Versus 1 et 2
similes sunt Archilochiis asynartetis, velut:

PoxTAZ Im. III 33