STMONIDES. 511 ᾿ναχίδαις Θυρεᾶν ἀμφὶ μαχεσσάμενοι αὐχένας οὐ στρέψαντες, ὅπᾳ ποδὸς ἴχνια πρᾶτον ἁρμόσαμεν, ταύτᾳ καὶ λίπομεν βιοτάν. ὕ ἄρσενι δ᾽ Ὀϑρυάδαο φόνῳ κεκαλυμμένον ὅπλον καρύσσει, Θυρέα, Ζεῦ, “ακεδαιμονίων. αἱ δέ τις ᾿Αργείων ἔφυγεν μόρον, ἧς ἀπ᾽ ᾿Αδράστου, Σπάρτᾳ δ᾽ οὐ τὸ ϑανεῖν, ἀλλὰ φυγεῖν ϑάνατος. 183. Ἡμερὶ πανϑέλκτειρα͵ μεϑυτρόφε, μῆτερ ὀπώρας, οὔλης ἣ σκολιὸν πλέγμα φύεις ἕλικος, Τηΐου ἡβήσειας ᾿Ανακρείοντος ἐπ᾽ ἄκρῃ στήλῃ καὶ λεπτῷ χώματι τοῦδε τάφου" 5 ὡς ὃ φιλάκρητός τε καὶ οἰνοβαρὴς φιλόκωμος παννύχιος κρούων τὴν φιλύπαιδα χέλυν, κὴν χϑονὶ πεπτηὼς κεφαλῆς ἐφύπερϑε φέροιτο ἀγλαὸν ὡραίων βότρυν ἀπ᾽ ἀκρεμόνων, win, fort. Leonidae est, quem verisimile est celebre hoc argumentum tractavisse, vel Antipatri ZLASNTOT. | Dioscoridi tribuit Hecker (II 103), euius praecedit carmen. — V. 1. τριηκόσιοι, fort. τριακόσιοι. — συνα- οίϑμοις, Meineke ἐσαρέϑμοις. — V. 2. ᾿Ιναχίδαις, P Ἰναχέδας. — Θυρεᾶν seripsi itaque etiam Unger, v. Θυρέαν. vid. Steph. B v. Θυρέα "e λέγεται καὶ πληϑυντικῶς. et Anth. P. VI 121. — V. 3. ὅπᾳ A, sed eorr. et Pl. ὅπα. — ἴχνια πρᾶτον Pl, ἔχνι ἄπραπον P. et in m. corr. δωρικῶς ἀντὶ τοῦ πρῶτον. Hecker πρᾶτον ποδὸς ἴχνος. — V. b. κεκα- λυμμένον, Schneidewin πεπαλυμμένον, Meineke πεπαλαγμένον. Poeta conscriptum dixisse videtur, fort. κπεκολαμμένον quod Unger quoque commendavit, Dübner γεγανωμένον. πο V.6 6. Θυρέα, Unger Θυρέαι. --- V. 1. αἱ Brunck, af P, εἰ Pl. — ἧς, P ἧς. Epigr. 183, Anth. Pal. VII 24: A εἷς αὖ Σιμωνίδου" εἰς ἀνα- κρέοντα τὸν τήϊον ποιητὴν Σιμωνίδου: C ὅτι καὶ αὐτὸς σιμωνίδης τήϊος ἦν᾽ ὅθεν καὶ ἀνακρέων. Cf. Ιτϊατίθ p. 96. Sed neque hoe neque quod sequitur epigr. Simonidewm est, quamquam de altero non dubi- tat Schneidewin, magnis illud laudibus efferens, hoc vero abiudieans. At ab eodem poeta utrumque compositum arbitor, fortasse a Leonida: nam quod alia praeterea eiusdem poetae in Anacreontem extant car- mina, non est offensioni: solet ille, ut est luxuriantis ingenii, eadem argumenta saepius tractare, quem in hae quoque re secutus est Anti- pater Sidonius, ,qui etiam haec ipsa epigrammata imitatus est. — V. 1. ὀπώρας P, ómóens Pl. Suid. v. , ἡμερὶ (sed AVE d —.YX. 8. . φύεις Suidas (sed ABV οὐ λήγῃ ... φύεις), m7. φύσεις P, 4 . φύσεις Pl — V. 4. λεπτῷ, Hecker duró. e v b. ᾿φιλόκωμος PL, φίϊακώμωι P, unde Boissonade φίλα κώμῳ divisim scripsit. Heeker coniecit φιλοκώμοις παννυχίσιν κρούων, — V. 6. κρούων, P κροίων, sed o. a m. &., κρούοι Pl. — V. T. wijv, P à m. 8. yo. xai. ,.— V.8, ὡραίων Stephanus, v. ὡραῖον, P ὠραῖον.