510 : " POETAE MELICI.

μεῖναι, ἀν᾽ ὑλῆεν δ᾽ ὠκὺς ἔϑυνεν ὕρος.
δείσας ἡμιγύναικα ϑεῆς λάτριν, ὃς τάδε Ῥείῃ
10 ἔνδυτα καὶ ξανϑοὺς ἐκρέμασε πλοκάμους.

180.

᾿Εσβέσϑης, γηραιὲ Σοφόκλεες, ἄνϑος ἀοιδῶν,
οἰνωπὸν Βάκχου βότρυν ἐρεπτόμενος.

181.
Βωμοὺς τούσδε ϑεοῖς Σοφοκλῆς ἵδρύσατο πρῶτος.
ὃς πλεῖστον Μούσης εἶλε πλέος τραγικῆς.

189, we m ^ 1185

Οἵδε τριηκόσιοι, Σπάρτα πατρί, τοῖς συναρίϑμοις

corr), Suid. ἔσχετο (ita fort. Pal. a pr. um) — V. 9 οὐ 10 affert Suid.
v. Λάτρις eb partim Y. ὀφεία. — τάδε '"Psíy Brunck, P τάδε δείαν ex
corr, Suid. bis τάδ᾽ ὄρεια atque ita ut vid. P à m. "yrs

Epigr. 180. Anthol P. VII 20: A εἰς σοφοκλέα Σιμωνέδου. ita
etiam Iriarte p. 95. — V. 2. ἐρεπτόμενος, ἐρεπτόμενοι Suid. v. oivow
(sed V ἐρεπτόμενορ). — Epigramma hoc vel Leonidae est, cuius prae-
cedit epigramma, vel Sémmiae, cuius duo poematia subsequuntur: ef.
ad Simmiae epigr. vol.2 p. 313. Ceterum hoc epigramma nimis tenue et
omni acumine orbàtum; videntur post v. 2 plura intercidisse. Ad hanc
de Sophoclis morte fabulam puto referendum esse versiculum apud
Nonium p. 193: Pressisque labris unus acinus haerebat, qui fortasse ex
Varronis Imaginibus est petitus.

Epigr. 181. Anth, Pal VI 146: A ἀνάϑημα Σοφοκλέους. Corr.
ποιητοῦ τῶν τραγῳδιῶν, tum idem corr. in margine τοῦ αὐτοῦ, ut
putant ᾿ἀνακρέοντος, cuius sunt epigrammata, quae praecedunt 134—144,
sed post ep. 148 in codice est lacuna, nec probandum , quod in mar-
gine a m. s. legitur: οὐ λείπει, ὡς οἶμαι, οὐδὲ ἐνταῦϑα. nam quod
sequitur epigramma 144 (ἀνάϑημα τῷ Ἑρμῇ παρὰ “Μεωκράτου τοῦ αὐτοῦ)
Simonidis est (vid, fr. 150), itaque videtur hoc quoque epigramma 145
Simonidi tributum esse, sed falso; nam apparet facile hoc carmen
neque a Simonide neque ab Anaereonte condi potuisse; neque tamen
propterea, quod ab his alienum est, Sophocli vindicandum: nam quam-
vis lectio πρῶτος v. 1 satis incerta sit, tamen apertum est, haec post
Sophoclis demum mortem scripta esse: videntur hi versus facti esse,
cum monumentum 2 Sophocle olim dedieatum sed vetustate atiritum
instauratum esset, cf. quae dixi in vita Sophoclis p. XXI. — V. 1.
πρῶτος P a m. s. in rasura, fuisse videtur πόνοῦ vel πόιοῦ." — V. 9.
εἷλε, ut Hecker coniecit, P corr. a m. pr., antea erat εἶδε, Reiske et
Brunck εἶχε.

Epigr. 182. Anth. P. VII 431: corr. "Aniov, of δὲ Σιμωνίδου
(nomen in ras), tum C ἐπι τῶ τάφω τῶν τριακοσίων Σπαρτιατῶν, τῶν
μετὰ Ὀϑρυάδου πεσόντων, m. sec. ἐν τῷ πρὸς ἀργείους πολέμῳ ἐπὶ τῇ
ϑυρεάτιδι. in marg. ad v. 6 οὐ 1 ἃ m. s. ταῦτα ἐν τῇ βίβλῳ τοῦ συγ-
γραφέως Θουκυδίδου τρανώτερον. Simonidi recte abiudicat Schneide-