508 . ' POETAE MELICI.
175. [156.]

2 LJ EJ

Οὐκ ἔστιν μείξων βάσανος χρόνου οὐδενὸς ἔργου,
t »&
ὃς καὶ ὑπὸ στέρνοις ἀνδρὸς ἔδειξε νόον.

110. [66.] 1188
νων "0 vor χρόνος ὀξὺς ὀδόντας
πάντα καταψήχει καὶ τὰ βιαιότατα.

171.
Χρυσῷ δ᾽ αἰγλήεντι συνήρμοσεν ἀμφιδασείας
κόρσας καὶ στόμα λαβρὸν ὀπισϑοδέτοισιν ἱμᾶσιν.

Ῥω etw] διαλέκτου φησὶ τὸν στέφανον πάλαι χορωνὸν “καλούμενον,
ἀπὸ τοῦ τοὺς χορευτὰς ἐν τοῖς ϑεάτροις αὐτῷ χρῆσϑαι, αὐτούς τὲ πε-
ρικειμένους καὶ ἐπὶ τὸν στέφανον ἀγωνιζομένους, καϑὼς ἐν τοῖς Σιμω-
ví(dov ἐπιγράμμασιν ἰδεῦν ἔστιν, οὕτως (ita A, vulgo οὕτω) καλούμενον
(ita Pursanus, v.  παλουμένφουλ)᾽ Φοῖβος κτλ. — V. 1. ἐσαγεῖται, Stepha-
nus et Ursinus ἐσάγηται. — ἀοίδησαν Cant. L. — V. 2. ἐπεστέψαντο A,
ἐπέμψαντο Cant. L. Schweighaeuser coni. ἀοιδῆς, ἄν, Schneidewin
ἐσάγηταί ποτε Τυνδαρίϑδαισιν ἀοιδάς, τῶν WTÀ., Hartung Φοῖβος ὅϑ᾽
ἀγεῖτο ξὺν Πιερίδεσσιν ἀοιδᾷς ᾿ἁμέτεροι κτλ.; Hocker Φοῖβος ἐσαγεῖται
Τυνδαρίδαισι χορόν, σὺν δ᾽ ἄμετροι τ. ἐπ. χορωνόν. ihi ἀοίδησαν
ex ,dittographia (ἀοιϑης et ἀοιδαν) ortum esse videtur. Fort. Φοῖβος
09^ ἁγεῖται τοῖς Τυνδαρίδαισιν ἀοιδᾶν, Apécsoot τέττιγες. Rettuli
inter - Παίγνια.

Epigr. 175. Stob. Ecl. Phys. I 8, 15 sine lemmate legitur hoc
distichon, sed Ursinus ex codice adnotavit Simonidi adseriptum esse ἐκ
τῶν ἐπιγφαμμάτων. Qui praecessit versus trimeter Σοφὸν λέγουσιν τὸν
χρόνον πεφυπέναι lemma “ακώνων (A λακόνων)͵ exhibet, Gaisford
Cratino vel Eupolidi tribuit, Sophocli Meineke A4«oxóovrt coniicens, ego
Μακπαινῶν malim, ut item , Sophoclis tragoedia intelligatur. — V. 1.
οὐδενός VAEH, legebatur οὐδέν. Kaibel contendit haec ab ,epigram-
mate aliena esse, itaque ad elegiam εἰς τὴν Σαλαμῖνι ναυμαχίαν refert,
Aristidem his versibus a poeta honoratum esse ratus.

Epigr. 176. Stob. Ecl Phys. I 8, 22: Σιμωνέδου ἐπιγραμμάτων"
ὅτι χρόνος κτῖ. — V. 1. ὅ τοι scripsi, ὅτι À, οὔτοι Canter, οὕτω Gro-
tius. — V. 9. πάντα καταψήχει seripsi, et similiter Sinienis, vulgo
καὶ πάντα ψύχη, sed AV ψύχει, Grotius σμύχει, Pierson ψήχει. — βιαι-
ὅτατα ΑΥ̓͂, vulgo βιότατα et sic H, Pierson βεβαιότατα.

Epigr. 177. Plut. de cohib. ira c. 6: καὶ ὁ Μαρσύας ὡς ἔοικε φορ-
βειᾷ τινι καὶ περιστομίοις βίᾳ τοῦ πνεύματος τὸ ῥαγδαῖον ἐγκαϑεῖρξε,
καὶ τοῦ προσώπου κατεκόσμησε καὶ ἀπέκρυψε τὴν ἀνωμαλίαν' Χρυσῷ
δ᾽ κυλ. Sümonidi tribuit Tzetz. Chil I 872: τὴν δ᾽ ἔριν ταύτην πού
φησιν ἄσματι Σιμωνίδης" χρυσῷ δ᾽ κτλ. Quamquam dubium est, an
sit lyrici fragmentum, certe non est iuniori alicui Simonidi tribuendum,
Schneidewin Simmiae vindicare vult, ego aliquando ex dramate satyrico
petitum esse conieci, — V. 1. συνήρμοσεν, 'Izetz. προσήρμοσεν. — ἀμ-
φιδασείας, vulgo ἀμφὲ δασείας, quod etiam Dübner correxit.