SIMONIDES. . b01

πλησίον ἠρείσαντο καρήατα᾽ παῖδα δὲ νυκτός
δεξάμενοι βλεφάροισι, Διωνύσοιο ἄνακτος
βουφόνον οὐκ ἐθέλουσι τυϑηνεῖσϑαι ϑεράποντα.

118. [231.]
Φημὶ τὸν οὐκ ἐθέλοντα φέρειν τέττιγος ἄεϑλον
τῷ Πανοπηϊάδῃ δώσειν μέγα δεῖπνον ᾿Επειῷ.

114. [224.] .1182
Φοῖβος ἐσαγεῖται * Τυνδαρίδῃσιν ἀοίδησαν
ἄμετροι τέττιγες ἐπεστέψαντο χορωνῷ.

μωνέδου" Μιξ. wi. φασὶ δὲ οἵ μὲν ἐπί τινος τῶν ἀρχαίων ἀναϑη-
μάτων ἐν Χαλκίδι τοῦτ᾽ ἐπιγεγράφϑαι, πεποίῆσϑαι δ᾽ ἐν αὐτῷ τράγον
καὶ δελφῖνα, περὶ ὧν εἶναι τὸν λόγον τοῦτον. Of δὲ εἰς ἐπιτόνιον ψαλ-
τήριον δελφῖνα καὶ τράγον εἰργασμένον εἰρῆσϑαι, καὶ εἶναι τὸν βου-
φόνον καὶ τὸν εἸιονύσου ϑεράποντα τὸν διϑύραμβον. oí δέ φασιν, ἐν
Ἰουλέδι τὸν τῷ “]ιονύσῳ Qvóuevov. Bovv ὑπό τινος τῶν νεανίσκων παίε-
σϑαι πελέκει" πλησίον δὲ τῆς ἑορτῆς οὔσης εἰς χαλκεῖον δοϑῆναι τὸν
πέλεκυν" τὸν οὖν "Σιμωνίδην ἔτι νέον ὄντα βαδίσαι πρὸς τὸν χαλκέα
κομιούμενον͵ αὐτόν' ἰδόντα δὲ καὶ τὸν τεχνίτην κοιμώμενον καὶ τὸν
ἀσκὸν καὶ τὸν καρκίνον εἰκῇ κείμενον καὶ ἐπαλλήλως ἔχοντα τὰ fue
προόσϑεν, οὕτως ἐλϑόντα εἰπεῖν πρὸς τοὺς συνήϑεις τὸ προειρημένον
πρόβλημα᾽ τὸν μὲν γὰρ τοῦ éoíqov. πατέρα τὸν ἀσκὸν εἶναι" σχέτ-
λιον δὲ ἰχϑὺν τὸν καρκένον᾽ νυκτὸς δὲ παῖδα τὸν ὕπνον" βου-
φόνον δὲ καὶ Διονύσου ϑεράποντα τὸν πέλεκυν. — V. 1. πατὴρ,
PVL πατήρ τ᾽. — V. ἃ. ἠρείσαντο ABC, ἠρίσαντο PVC. — V. 3. zho-
νύσοιο L, διονύσοι PV.

Epigr. 173. Athen. X 456 E: Πεποίηκε δὲ καὶ ἕ ἕτερον ὁ Σιμων ί-
δης ἐπίγραμμα, ὃ “παρέχει τοῖς ἀπείροις τῆς ἱστορίας ἀπορίαν"
Φημὶ κ͵αὶ. “Λέγεται δὲ ἐν τῇ Καρϑαίᾳ διατρέβοντα αὐτὸν διδάσκειν
τοὺς χορούς" εἶναι δὲ τὸ γορηγεῖον ἄνω πρὸς Ἀπόλλωνος ἱερῷ οὐ μα-
κρὰν τῆς θαλάσσης" ὁδρεύεσϑαι οὖν καὶ τοὺς ἄλλους καὶ τοὺς περὶ τὸν
Σιμωνί(δὶ v κάτωθεν, ἔνϑα ἦν ἡ κρήνη" ἀνακομίζοντος δ᾽ αὐτοῖς
τὸ ὕδωρ ὄνου, ὃν ἐκάλουν ᾿Επειὸν διὰ τὸ μυϑολογεῖσϑαι τοῦτο δρᾶν
ἐκεῖνον καὶ ἀναγεγράφϑαι ἐν τῷ τοῦ ᾿ἡπόλλωνος f. ἱερῷ τὸν Τρωϊκὸν μῦϑον,
ἐν ᾧ ὁ ᾿Ἐπειὸς ὑδροφορεῖ τοῖς ᾿ἀτρεέδαις, ὡς καὶ 'Στησίχορός φησι"
ὑπαρχόντων οὖν τούτων ταχϑῆναί φασι τῷ μὴ παραγενομένῳ τῶν γο-
ρευτῶν εἰς τὴν ὡρισμένην ὥραν παρέχειν τῷ ὄνῳ “χοίνικα πριϑών.
Τοῦτο οὖν κἂν τῷ πουητῇ λέγεσθαι" καὶ εἶναι τὸν μὲν οὐ φέρον τα
τὸ τοῦ τέττιγος ἄεϑλον τὸν οὐκ ἐθέλοντα ἄδειν" Πανοπηϊάδην
(M. ψ 665) δὲ τὸν ὄνον" μέγα, δεῖπνον τὴν χοίνικα τῶν κριϑῶν. Cf.
Schol. ll. y 665: ἐλεήσασα δὲ ἡ nva iv tois χορευταὶς φησὶ τὸν οὐκ
ἐθέλοντα φέρειν τέττιγος ἄεϑλον ἀντὶ τοῦ ὃς νίκην μοι περιποιῆσαι,
τῷ Πανοπὴῆϊ δηλῶς μετὰ δεῖπνον ᾿Επειῶ ξημίαν. Eust. 1328, 60 et
1606, 60. Affert etiam Io. Sieel. Walz. Rhet. T. VI p. 200 (ubi v. 2 μετὰ
δεῖπνον δώσειν ἐπ᾽ ἠὼ legitur, quod ille explicat , sed memorat idem
lectionem ᾿Επειῷ), et V1I p. 949 (ubi v. 1 τίν᾽ οὐκ, sed. Mon. τένας οὐκ
ἐθέλοντας, Par. 2 τίνες οὐκ ἐθέλοντες, deinde v. 2 Mon. Par. 1, 2
μετὰ δεῖπνον ἐπ᾽ ἠῶ).

Epigr. 174. Athen. XV 680D: Χορωνόν. mío» ἐν τῷ περὶ τῆς