506 .. POETAE MELICI.

170. [229] 1181
Μοῦσά μοι ᾿Δλκμήνης καλλισφύρου υἱὸν ἄειδε"
υἱὸν ᾿Δλκμήνης ἄειδε Μοῦσά μοι καλλισφύρου.

111. [2881]
Οὐδὲ γὰρ οὐδ᾽ εὐρύς περ ἐὼν ἐξίκετο δεῦρο.

172. [230.]
Μιξονόμον vs πατὴρ ἐρίφου xal σχέτλιος ἰχϑύς

poematium Simonidi abrogat. Simonidis exemplum alii seeuti sunt, Crina-
gorae duo epitaphia in Εὐνικίδαν leguntur Anth. Pal. VII 380 et 401 (nam
vitiosam scripturam Εὐνιδέκου recte sustulit Brunck, Εὐνιπκέδου corrigens),
quem haud dubie vivum perstrinxit ficto quidem nomine, sed ut haud
latere& aequales, quem poeta derisui habuerit: suspicor eum iecisse
haec in Nieiam Coum, qui ex litteratore factus est patriae dominus, de
&umma rerum cum Theomnesto musico contendens. Huius Niciae vita
defuncti casum Crinagoras perstrinxit alio epigrammate Anth. P. IX
81, unde Mitylenaeum eum Coo exercuisse inimicitias apparet, neque
enim demonstrativa earmina condidit Crinagoras. Extat in insula Co
titulus, in quo huius Niciae fit mentio, quem Britanni publiei iuris fece-
runt. — V. 1, πολλὰ φαγὼν καὶ πολλὰ πιὼν Plan., quod restitui,
quandoquidem hunc verborum ordinem Athenaeus commendat, adde
Homern versum τῶν ἔφαγόν τ᾽ ἔπιόν τε καὶ αἰδοίοισιν ἔδωκα, in Anth.
et Ath. πολλὰ πιὼν καὶ πολλὰ φαγὼν legitur. — V. 2. ἀνθρώπους,
cod. Pal. ἀνθρώποις.
ο

Epigr. 110. Anth. Pal XIII 80. Σιμων ἐδου" ς᾽ m καὶ OVE τρο-

ο
goi» mevtdusto κατὰ μέϑεσιν τῆς λέξεως. — V. 1 οὐ 9. καλλισφύρου
vulgo, sed cod. Pal, καλλίσφυρον. Simonides hoc poematio Timoecreon-
iem derisit, cui ille rescripsit fr. 10, sed utriusque carminis exordium
solum extat; descripsit is, qui anthologion concinnavit, ex libro περὶ
μέτρων, ubi antiquissima haec reciprocorum versuum (cf. Mar. Viet. ΠῚ 7)
exempla adscripta erant. Primus ut videtur auctor puerilis lusus Si-
monides, neque vero pueriliter adhibuit, sed ut derideret adversarii
poemata, reprehendens nimiam verborum copiam, quam etiam nunc
reliquiae arguunt, et λέξεις non satis commode compositas, quas Simo-
nides ut pavimenti tesseras arctissima necessitudine coniungere solet,
idem quidquid supervacuum est, sedulo segregat. Herculis mentio
nullam habet offensionem in epigrammate, quod Rhodium hominem
eundemque quinquertionem exagitat. Male Sehneidewin abusus schol.
Aristoph. Ran. 1302, cuius nulla est auctoritas, commentus est Timo-
creontem epieum carmen de Herculis laboribus scripsisse, cuius princi-
pium Simonides asciverit.

Epigr. 171. Athen. XIV 656 C: Περὶ δὲ λαγῶν Ζαμαιλέων φη-
σὶν ἐν τῷ περὶ Σιμωνίδου, ὡς δειπνῶν παρὰ τῷ Ἱέρωνι ὁ Zuo-
νέδης οὐ παρατεϑέντος αὐτῷ ἐπὶ τὴν τράπεξαν, χαϑάπερ καὶ τοῖς
ἄλλοις, λαγωοῦ, ἀλλ᾽ ὕστερον μεταδιδόντος τοῦ Ἱέρωνος, ἀπεσχε-
δίασεν" Οὐδὲ κτλ. unde affert Eust. Od. 1821, 87. Cf, Il. £ 83. Non
intellexit leporem M. Sehmidt, qui αὖρός περ i. e. lepus coniecit.

Epigr. 172. Athen. X 456 C: Γριφώδη δ᾽ ἐστὶ καὶ Σιμων ίδῃ
ταῦτα πεποιημένα, ὥς φησι Χαμαιλέων ὃ Ἡρακλεώτης ἐν τῷ περὶ Σι-