SIMONIDES. 505

(Il AIT NIA)

167. [221.}
Τὴ ῥά ποτ᾽ Οὐλύμποιο περὶ πλευρὰς ἐκάλυψεν
ὠκὺς ἀπὸ Θρήκης ὀρνύμενος Βορέης,
ἀνδρῶν δ᾽ ἀχλαίνων ἔδακε φρένας, αὐτὰρ ἐθάφϑη
ξωή, Πιερίην γῆν ἐπιεσσαμένη,
5 ἔν τις ἐμοὶ καὶ τῆς χεέτω μέρος" οὐ γὰρ ἔοικεν
ϑερμὴν βαστάξειν ἀνδρὶ φίλῳ πρύποσιν.

168.
Σώῶσος καὶ Σωσώ, σῶτερ, Gol τόνδ᾽ ἀνέϑηκαν.,
Σῶσος μὲν σωϑείς, Σωσὼ δ᾽ ὅτι Σῶσος ἐσώϑη.

1609, [186.]
Πολλὰ φαγὼν καὶ πολλὰ πιὼν καὶ πολλὰ κάκ᾽ εἰπών
ἀνθρώπους κεῖμαι Τιμοκρέων 'Ρύδιος.

Epigr. 167. Athen. "m 125 €: Καλλίστρατος ἐν ἑβδόμῳ συμμέμτων
gov, ὡς ἑστιώμενος παρά τισι Σιμωνίδης ὁ ποιητὴς “ραταιοῦ καύ-
μᾶτος ὥρᾳ καὶ τῶν οἰνοχόων τοῖς ἄλλοις μισγόντων εἰς τὸ ποτὸν ιόνος,
αὐτῷ δὲ οὔ, ἀπεσχεδίασε τόδε τὸ ἐπίγραμμα". Τήν ὅα ποτ᾽
κτλ. — V. l. τῇ Casaubonus, libri τήν. — V. ἃ. ὠκὺς, ὀξὺς Valckenaer.
— V.3. ἐθάφϑη Porson, vulgo ἐκάμφϑη. —V. 5. ἔν τις Schweighaeuser,
εν vig B, ἕν τις PVL. — ἐμοὶ καὶ τῆς χεέτω ΑΒ, ἐμοι κατησχεέτω B,
ἔμοιγ᾽ αὐτῆς χεέτω VL. Malim χεάτω. — ἔοικεν, ἔοικες ΒΡ, unde
ἐοικός poseis coniicere.

Epigr. 168. Anth. P. VI 216: omnia ab eadem m. (Δ) ἀνάϑημα τῷ
Zhi παρὰ Σώσου καὶ Σωσοῦς. et in marg. τοῦ αὐτοῦ.  Abiudicavit
Schneidewin Simonidi, sed insertum est genuinis epigrammatis, neque
talis lusus indignus hoc poeta. Itaque in παιγνίων numerum rettuli.
Cum Lasus Simonidis aemulus ἄσιγμον ὠδὴν Centawros et praeterea
hymnum in Cererem fuga sibilantis litterae notabilem condidisset et
aequales hoc novum repertum admirarentur (cf. Pindari fr. 79), vicissim
Simonides litterae deiectae causam ioculanter magis quam serio agens

inter amicos hoc distichon iecit, — V. 1. σώτερ, σοὶ seripsi, cod. σω-
τῆρι, quod etiam lemma (ἀνάϑημα τῷ EU tuetur, σωτήρια nescio quis
coniecit, Reiske Σιωτείρῃ. — V. 9. Σωσὼ, P a pr. m. σωσὼι.

Epigr. 169. Athen. X 416F: Καὶ Τιμοκρέων δ᾽ ὁ "Póotoc ποιητὴς
καὶ ἀϑλητὴς πένταϑλος ἐνέφαγε καὶ ἔπιεν, ὡς τὸ ἐπὶ τοῦ τάφου αὐτοῦ
ἐπίγραμμα nior Πολλὰ κτλ. Simonidis esse docet Anth. Pal. VII 348:
à pr. m. εἰς Τιμοκρέοντα τὸν Ῥόδιον, οὗτινα τὴν γνώμην πᾶσαν καὶ
T συνλὸ εἶχεν ὁ ϑεὶός μου. et in marg. a m. s. Σεμωνέδου cf. Irarte
95. Manifesto fallitur Athenaeus sepulero "l'imocreontis hune titulum
additum fuisse perhibens, recte Boeckh censet Simonidem ludibundum
hoc iecisse in adversarium sive vivum sive mortuum; sed Simonidem prius
quam ''imoereontem de vita discessisse verisimile, ac satis festive vivum
et valentem lhodium probroso epitaphio donavit. Kirchhoff hoc quoque