ΒΙΜΟΝΊΡΕΒ.. 508

161. [221.] 1179
Ἰφίων τάδ᾽ ἔγραψε Κορίνϑιος" ovx ἔπι μῶμος
χερσίν, ἐπεὶ δόξας ἔργα πολὺ προφέρει.
162. [219.]
Μίκων ἔγραψε τὴν ϑύραν τὴν δεξιάν"
τὴν δ᾽ ἐξιόντων δεξιὰν Διονύσιος.
168. [223.]

Πρόσϑε μὲν ἀμφ᾽ ὥὦμοισιν ἔχων τραχεῖαν ἄσιλλαν
ἰχϑῦς ἐξ άργους ἐς Τεγέαν ἔφερον.

intelligeret, titulo quam poterat brevissimo defungitur, quem licuit
condere, vel antequam pictor ultimam operi manum imposuit. Polygno-
ius autem videtur statim post Medicum bellum Cnidiorum iussu parietem
Delphis ornavisse, cf. Brunn hist. art. IJ 16.

Epigr. 161. Anth. Pal. IX 757. εἰς. . . nomen poetae excidit, sed
Simonidi tribuit Planudes. — V. 1. τάδ᾽ Benndorf, legebatur τόδ΄. —
ἔπι scripsi, legebatur ἔνι. — V. 2. δόξας, videtur δόξης scribendum,

Epigr. 162. Anth. Pal IX 758: ab eadem manu Εἰς ϑύρας᾽ τοῦ
αὐτοῦ. sed praecedens epigramma, cum lemma sit mutilum, poetae
nomine caret; verum Simonidis esse Planudes docet; Kaibel parum
elegans esse censet. — V. 1. Μίκων O. Müller, legebatur Kíuov, emen-
dationem commendavit O. Iahn de Polygnoto p. 68, improbante Brunnio
hist. artif. II 9; at Cimon pictor ab artis primordiis prope abest, Micon
Atheniensis Dionysii et Polygnoti fuit aequalis; cf. Varro de 1. 1. 1X 12
si pictores Apelles, Protogenes, alii artifices egregii nom reprehendundi,
quod consuetudinem. Miconos, Dionysi, Arümnesti superiorum non sunt
secuti, (ita enim eorrigendum, vulgo pictores Ap. Gr. sic «lit . . . Dioris,
Dionysi, Arimmae, etium sup., Arimnestus alibi non memoratur, sed
emendatio certa). Sed in adespoto epigrammate Anth. Plan. 84 (cf. infra
p. 517), quod eritiei attribuunt Simonidi, ubi Müller item Μίκων pro
Κίμων restituit, correctio incerta, nam poeta, qui trium fere saeculorum
fuit, poterat etiam Cimonem praeconio ornare. Pertinet fortasse hoc
epigramma ad idem templum, ad quod ep. 161, ut Iphion, Micon, Dio-
nysius in eadem aede ornanda occupati fuerint. Coniieclas ἀνακεῖον
fuisse, fanum antiquum, quod Athenienses confectis Medicis bellis primum
videntur pieturis ornavisse: Pausan. I 18, 1 Miconis et Polygnoti ibi
vidit opera, sed poterant praeter hos etiam alii artifices parietes fani
picturis decorare, commodeque referas ep. 162 ad propylaea huius
fani, quae Polyaen. 1 21 memorat. Extat etiam aliud ep. adespoton
in Anth. P. XIII 17 quod non improbabili coniectura tribuunt Simonidi,
de quo vid. infra p. 517.

Epigr. 163. Aristot. Rhet. 1 7: ὅϑεν καὶ τὸ iméyoeupe và Ὀλυμ-
miovíwg Πρόσϑε wr. Et v. 1ibid. legitur I 9: καὶ τὸ τοῦ ὀλυμ-
mtovínov: πρόσϑε.... τραχεῖαν. καὶ τὸ τοῦ Σιμωνίδου, sequitur
epigr. 111, 3, ut appareat Aristoteli auetorem vel prorsus ignotum vel
alium fuisse: Simonidi tamen tribuit Aristophanes ap. Eustath. 1761, 25:
O δὲ τὸν σάνναν τοῦτον παρασημηνάμενος ἀριστοφάνης ὃ γραμματικὸς
καὶ ἄλλας ἐκτίϑεται καινοφώνους λέξεις, οἷον ἄσιλλαν, σκεῦός τι
ἰχϑυηρόν, οὗ χρῆσις παρὰ Σιμωνίδῃ ἐν τῷ Πρόσϑε κτλ. — Titulum
statuae athlethae, qui Olympiae vicit, aubscriptum fuisse apparet, nomen