502 ' POETAE MELICI.
δραχμαὶ ταὶ Πάριαι., τῶν ἐπίσημα τράγος" —

ἀσκητῶς ἐποίησεν ᾿4ϑηναίης παλάμῃσιν
"ἄξιος ᾿Δρκεσίλας υἱὸς ᾿Δριστοδίέκου.

158. [216]
Κρὴς "AÀxov Διδύμον Φοίβῳ στέφος ᾿Ισϑμι’ ἑλὼν πύξ.

159. [217.]
Τόνδ᾽ ἀνέϑηχ᾽ Ἑρμῆν Δημήτριος, 0091€ δ᾽ οὐχί,
ἐν προϑύροις.
160. [218.]
Γράψε Πολύγνωτος, Θάσιος γένος, ᾿“γλαοφῶντος
υἱὸς περϑομέναν Ἰλίου ἀκρόπολιν.
A
Diog. et Arsen., ,Menagius δ᾽ Ao". Hartung διηκόσιαι δ᾽ ἄρα μισϑὸς

δραχμαὶ ἔσαν Πάριαι. — V. 2, ταὶ, possis καὶ coniicere, Arsen, τοῦ,
Sehneidewin coni. δραχμαῖαι. — τῶν, Arsen. τῶνδ᾽. — ἐπίσημα τράγος
Meyne, , legebatur ἐπίσημ᾽ Ἴάρατος. — V. 8. ἀσκητῶς ἐποίησεν scripsi,

Diog. ἀσκητὸς δ᾽ ἐπ., Arsen. ἀσκητὸς ποίησεν. Postquam lenissima
mutatione utrumque distichon arcta necessitudine quae desiderabatur
vinxi οἱ commodam recuperavi sententiam, Benndorf rursus tuetur
ἀσκητὸς idque cum verbis ϑηναίης παλάμῃσι iungit, nihil curans
neque Graeci sermonis usum neque totius poematii institutum. — V. 4.
"AEtog seripsi, ut Oaxo oriundus fuerit Arcesilas, vulgo ἄξιος, Hartung
ἄξιον͵ M. Sehmidt Νάξιος. — ᾿ἀρκεσίλας, cod. Mon. Ars. "AoxecíAnog. —
᾿ἀριστοδίμου, Ars. ᾿ἡριστοδήμου.

Epigr. 158. Codex Pal. post indicem (Iacobs Anth. P. Vol. ΤΠ p. 5)

[9
ab ead. m. Σιμωνίδου (codex &). — Ζιδύμου scripsi, ΓΗ Welcker,
Zhàvusi Schneidewin, eod. 0ià .

Epigr. 159. Trypho in Boisson. Anecd. T. III p. 274: Ἔνιοι καὶ ἐν
ταῖς συλλαβαῖς ὑπερβατὰ πεποιήκασιν, ὡς καὶ Σιμωνίδης ἐν ἐπιγράμ-
μασι" Ἑρμῆν τόνδε ἀνέϑηκε Ζημ. ὄρϑια δ᾽ οὐκ ἐν προϑύροις, ἀντὶ τοῦ
o)» ὕρϑια δέ. Correxi haec, ut potui, et οὐχὲ iam Sehneidewin seri-
psit: sed restitutio incerta, nam fortasse verborum ordo non immutandus,
ut nomen Δημήτριος vitium contraxerit. Post ὄρϑια δ᾽ οὐχὶ videntur
nonnulla omissa esse, ut ἐν προϑύροις entametri 816 finis: cf. Xenocratis
epigr. Anth. Plan. 186: Ἑρμῆς ὠκὺς γὼ κπιπλήσκομαι, ἀλλὰ παλαίστρῃ
μὴ κολοβὸν χειρῶν ἕστατε μηδ᾽ ἄποθεν ἢ πῶς ὠκὺς ἐγώ; πῶς δ᾽ ὄρϑια
χειρονομήσω, ἐς βάσιν ἀμφοτέρων ὀρφανὸς ἱστάμενος; Hartung scripsit
“Ἑρμῆν τόνδ᾽ ἀνέϑηκεν ᾿ἡμήστριος, ὠρϑίασεν δ᾽ οὐκ, ἐν προϑύροις.

Epigr. 160. Pausan, X 27, 4: Κατὰ τοῦτο τῆς γραφῆς καὶ ἐλεγεῖόν
ἐστι τοῦ Σιμωνίδου" Γράψε κτ. Idem extat Anth. Pal. IX 700
ab ead. m. σειμωνέδου (ubi cod. P. v. 1 γράψεν Ao/yvovog et v. 2 ἡλέου)
et Plut. de orae. def. c. 47. Schol. Plat. Gorg. p. 338 ed. Bekk. Respicit
Philostr. Vit. Apoll. VI 11. Phot. p. 80, 16. Arsen. 291 et Hesych. v.
Θάσιος παῖς ᾿ἡγλαοφῶντος. — V. 2. περϑομέναν Plutarch., περϑομένην
reliqui. Carmen, quod nimis sit exile fortasse nonnulli Simonide in-
dignum censebunt, alii propter temporum rationes adiudicabunt: mihi
Secus videtur. Poeta, cum summum artificem nullo praeconio indigere