, ΒΙΜΟΝΙΡΙΒ.. δ01

καὶ Νεμέᾳ τρὶς ἐνίκησεν, καὶ τετράκις ἄλλα
Πελλάνᾳ, δύο δ᾽ ἐν Avxaío,
καὶ Τεγέᾳ καὶ ἐν Αἰγίνᾳ κρατερᾷ τ᾽ ᾿Επιδαύρῳ
10 καὶ Θήβαις Μεγάρων τε δάμῳ"
ἕν δὲ Φλιοῦντι σταδίῳ τά τὲ πέντε κρατήσας
ηὔφρανεν μεγάλαν Κόρινϑον.

156. [214.]
Μίλωνος τύδ᾽ ἄγαλμα καλοῦ καλόν, ὃς παρὰ Πίσῃ
ἑξάώκι νικήσας ἐς γόνατ᾽ οὐκ ἔπεσεν.
: 151. [215] —— 1118
᾿Αρτέμιδος τόδ᾽ ἄγαλμα --- διηκόσιαι yap ὃ μισϑός

copiam, quam alii poetae praesertim novicii haud ita fugiunt, nam
quilibet intelliget aut ᾿Ισϑμῷ ἐν ξαϑεᾷ aut ἀκτὰ Ποντομέδοντος sufficere
proposito. Equidem tentavi o94' ἐγένοντο πύκτᾳ Ποντομέδοντος ἀϑλα.
Οὖλα dieuntur &91«, quandoquidem apii coronae Isthmorum certa-
minum erant praemia, de hoc vocabulo cf. Stesich. fr, 27 «el ῥοδένους
στεφάνους ἴων τε κορωνίδας οὔλας. Sane proprietati verborum, cuius
Simonides studiosissimus est in his poematis, conveniunt οὖλα στεφα-
νώματα magis, quam ἄϑλα, sed οὖλον ἔγεντο ἀστλίγγων στεφάνωμα
τεϑμῷ nimis a paradosi recedit. — V. 7. ἐνίκησεν, ἐνίκασεν Schneide-
win. — ἄλλα, fort. ἄλλας (νίκας), sed eius modi versus complementa
aversatur Simonides, quem certamen aliquod memoravisse probabile
est: fort. ἄλμα legendum, poterant Pellenenses prisco heroum more
peeuliare hoe certamen indicere, quod postea Graeci soliti sunt quin-
quertio reservare. Aliud non suppetit mihi, nam ὅπλα sive ὅπλον i.e.
ὁπλίτης δρόμος nequeo antiqui scriptoris auctoritate munire. — V. 9.
Τεγέᾳ Brunek, cod. Νεμέαι, nam supra v. 7 mutare noli: poeta existi-
mationem, qua publice fruebantur ludi, seeutus recenset Pythia, Pana-
thenaea, lsthmia, Nemea, haec deinde excipiunt ἐπιχώριοι ἀγῶνες. —
κρατερᾷ τ᾽, lacobs κρατερῷ δ΄. Epitheton offensioni est, Schneidewin
κραναᾷ commendavit, sed fort. verbum delitescit κρατέρει i. e. ἐκαρτέρει,
quemadmodum ἐκράτει de his vietoribus diei solet. — V. 10. Θήβαις
scripsi, legebatur Θήβᾳ. — V. 11. ὃν correxi cod. scripturam ἐν,
par est poetam recensum vietoriarum singulari aliqua sive virtute sive
fortuna absolvere; vieit ille Phliunte opinor simul cursu et quinquertio,
ἕν adverbiaseit, alius ἀφ᾽ ἑνός, εἰς £v vel καϑ᾽ ἔν dicitur. — τὰ πέντε,
supra v. 3 planius πέντ᾽ ἐπ᾽ ἀέϑλοις, olim τά τε πάντα κρατήσας
conieci, i.e. p«neratio, quemadmodum πάμμαχον dicuntur paneratiastae.
— Φλιοῦντι, Reiske Φλιουντείῳ. — σταδίῳ, Hermann στάδιον. — V. 12.
ηὔφρανεν, malim εὔφρανεν.

Epigr. 156. Anth. Plan. 24: τοῦ αὐτοῦ (Σιμωνίδου). — V. 1.
παρὰ scripsi, legebatur more, Schneidewin ποτὶ substituit. — V. 2.
ἑξάκι Siebelis, vulgo ἑπτάκι, quod tuetur Kaibel, ut poeta ludibrio
laedens athletae septimam dederit vietoriam et praeconio tralaticio
πατρίδ᾽ ἐπηκλέϊσεν substituerit ἐς γόνατ᾽ οὐκ ἔπεσεν, sed dubitat an
eiusmodi παίγνιον Simonide sit dignum.

Epigr. 167. Diogen. Laert. IV 54: Γεγόνασι xol ἄλλοι τρεῖς Aexe-
σίλαοι, .. . ἕτερος ἀγαλματοποιός, εἰς ὃν καὶ Σιμων δης ἐποίησεν
ἐπίγραμμα τουτί: ᾿Δρτέμιδος κτλ. Eadem Arsen. 119. — V. 1. γὰρ