SIMONIDES. 491

148, [205.]
Πολλάκι δὴ φυλῆς ᾿᾿ἀχαμαντίδος ἐν χοροῖσιν aet
ἀνωλόλυξαν κισσοφόροις ἐπὶ διϑυράμβοις
αἱ Διονυσιάδες, μίτραισι δὲ καὶ ῥόδων ἀώτοις 1115
σοφῶν ἀοιδῶν ἐσκίασαν λιπαρὰν ἔϑειραν,

6 of τόνδε τρίποδα σφίσι μάρτυρα Βακχίων ἀέϑλων
ἔϑηκαν᾽ κείνους δ᾽ ᾿ἀντιγένης ἐδίδασκεν ἄνδρας.
εὖ δ᾽ ἐτιϑηνεῖτο γλυκερὰν One ΖΙωρίοις ᾿Αρίστων

guit, testatur enim Callimachi epigramma, in quo asynartetum Archi-
lochium excepit hendecasyllabus, vel numerorum diversitate diremtum
fuisse ab hoc poematio, cuius numeros librarius explicans perperam
sane neglecta syllabarum mensura ad tetrametrum iamb. catal. revocat,
quem errorem postea alius animadvertit et subiecit μιᾷ δὲ μόνον "T
Servata igitur sunt lemmata duorum carminum; Callimachi epi-
gramma intercidit, sed extat etiamnune, ut Hecker vidit, Anth. P.
VII 728. Hartung denique confidentur, ut assolet, tam Simonidi, quam
ceteris abiudicat et Antigen? tribuit propter v. 6. Ac sane poetae, qui
victoriam reportavit, erat donarium versibus suis ornare, sed fortasse
Antigenes ante quam donarium dedicatum aut diem supremum obiit aut
Athenis relictis alio se contulit, itaque Baechylides ainicorum rogatu
poematium composuit. Dixerunt de hoc epigrammate Hecker 1I 149 "e
Meineke Philol XVI 157 et ad Callim. p. 800, O. Sehneider Call.

105 et 451 seq. — V. 1. δὴ Ernesti, cod. δὲ. --- V. 2. ἀνωλόλυξαν Erant
eod. ἀνώλουξαν. — V. 4. Distichon post h. v. haud dubie intercidit, ut
etiam Hecker vidit: nullo enim modo o? v. 5, ubi choreutae qui hanc
vietoriam reportaverunt intelliguntur, potest referri ad poetas (σοφοὺς
ἀοιδοὺς v. 4), qui prioribus annis tribus AÁcamantidis cantoribus vio-
toriae honorem pepererunt: aperte autem dicendum erat, tribules ut
olim saepius ita nune quoque praemio dignos habitos esse: sed quod
Hecker praeter archontis nomen etiam poetae memoriam desiderat,
errat: poterat in disticho, quod intercidit, archon memorari, non item
poeta, euius nomen infra v. 6 plane legitur. Frustra O. Schneider
nihil desiderari contendit, ratus ἀνωλόλυξαν plusquamperfecti loco esse,
ἐσκίασαν aoristi vim retinere, omnemque offensionem sibi videtur remo-
visse τελείαν στιγμὴν ponendo post a z1tovvoicósc οὐ corrigendo o? σκέα-
σαν, quae correctio proeul est habenda. — V. 5. Bowyiov Bentley, cod.
— — V. 6. ἔϑηκαν" κείνους cod., ϑήκαντο" κείνους Bentley,
ϑήκαντο' Κεῖος Schneidewin, xov: Χυκυνψεὺς ego olim conieci.
Meineke cum antea Βακχέων ᾿ἔθηκαν ᾿ἀέϑλων. ἐκείνους proposuisset,
postea ἔϑηκαν᾽ εὖ τοὺς δ᾽ scripsit. Ο, Schneider ϑήκαντο᾽ κεῖνος δ᾽
suasit. Sed ne nomen quidem poetae labis expers videtur ease; itaque
suspicatus sum ?9evvo: Κῷος ὃ Augiu£vng ἐδίδασκεν ἄνδρας scriben-
dum esse, adhibito Diog. L. ll 36 qui Aristotele auctore seribit IIwv-
«op. ἐφιλονεύκει Augiuévgg ὃ Κῷος. contra Hecker in illo Diogenis
loeo Avuy飻ns ὁ Κεῖος vel certe 4ugipévng ὁ Κεῖος restituendum esse
censet. — V. 7. ἐτιϑηνεῖτο Salmasius, cod. ἐτέϑην εἰ τὸ. — «Ἱωρίοις,
quod dubitanter olim proposui Ζωρεεὺς dudum abieci, Sehneider per-
peràm Κοδρέδαις commendat. Ego praeterea etiam principia distichorum

PomrAsm Lrz. III. 82