SIMONIDES. . 489 in Anthol huius hemistiehii nihil superest nisi in rasurà à m. s. e pip HP Diod. H ,δεσγενέασις ὑπ᾽ , αὐτῷ, F δ᾽ ἐσγενεὰς . . . ὑπ᾽ αὐτῷ, K δ᾽ ἐσγενεὰς ὑπ αὐτῶ, et ὑπ᾽ αὐτῷ etiam AL. — V. 8. πληγεῖσ᾽, in. Anth. cod. P οὐ &ch. Ar. Par. Bj πληγείς. — ἀμφοτέραις χερσὶ, ap. Arist. priore loco vulgo ἀμφοτέφα χειρὶ, quod correctum ex ENL, in Anth. cod. P. ἀμφοτέρας χερσὶ. ᾿Ἱμφοτέραις χερσὶ est copiis pedestribus et maritimis, non quod vulgo dici solet ἀμφοῖν roiv χεροῖν l e. omni virium contentione, ac fortasse restituendum ὠμφοτέρᾳ χειρὶ, uemadmodum Aristid. [ 996 de Xerxe Atticam invadente seripsit ὃ δὲ ἀμφοτέρᾳ τῇ χειρὶ παρῆν. Quod sequitur κράτει πολέμου satis tuetur ep. 140 νίκης κράτει ἔργῳ Ἄρηος. Perperam Blomfield tentavit ἀμφοτέρως χερσοχρατεῖ πολέμῳ, nec melius Hecker πληγαῖς ἀμφοτέραις, χερσικράτει πολέμῳ. Sed quaeritur hoc epigramma num reete sit Simonidi adseriptum. Si quis ad Cyprias pugnas retulerit, tum a Simonide plane alienum; nam ilae res gestae sunt Ol. 82, 3. Sed priores Cimonis vietorias hoc epi- grammate illustratas esse jam ad v. 8 adnotavi, quamquam homines doeti etiamnunc ambigunt, ntrum Cimonis victoria ad Eurymedontem an posteriores pugnae ad Cyprum hoc poematio celebrentur. Aristides qui- dem victoriam. Eurymedontiam plauissime iestatur priore loco II 209: ἐπὶ δὲ Εὐρυμέδοντι ποταμῷ ναυμαχίας καὶ πεξομαχίας μνημεῖα ἔστη- σεν ἀμφότερα ἡμέρᾳ μιᾷ νικῶν, ὥστε τοῖς προτέροις ἔργοις κτλ. (quae supra adseripsi), neque aliter 'scholiasta Aristidis, qui non ad hunc locum, sed ad Panathenaicum adseripsit, et Simonidis nomen addit, quod apud i ipsum Aristidem non legitur; item Diodorus, quamquam non satis recte res ilie gestas enarravit, fortasse in errorem induetus prava lectione v. 5 ἐν Κύπρῳ. Cyprium pugnam Anthologia tueri videtur, sed lemmatis nulla plane est auctoritas; nam omnmia quae ibi leguntur, ex ipso epigrammate petita sunt. Testium igitur loeupletum auctoritas Eurymedontiam victoriam tuetur, atque sequitur hoc Krüger Hist. Stud. 1 64seq. Contra ad Cyprias pugnas referunt Engel Kypros I 282, nullis omnino argumentis usus, et A. Schaefer Philol. XXII] 183, qui quam- quam et ipse v. 5 lectionem ἐν γαίῃ probat, tamen assensus est Engelio: sed argumenta quae profert, vacillant ommia. Eiusmodi praeconium, quale hoc epigramma exhibet, optime convenit victoriae Cimoniae, quae non tantum gravissime afflixit Persarum res (hine aptissime v. 7 μέγα δ᾽ ἔστενεν cie wrA., id quod multo minus de altera victoria praedicari po- terat), sed etium eo memorabilis erat, quod eodem die bis victi sunt Persae, id quod de hac victoria testantur omnes, de altera nemo prorsus memoriae prodidit. Quod si quis posteriorem victoriam hunc in modum laudibus extulisset, gravem iniuriam erat facturus Cimoni, nullo quidem Suecessu; neque enim KEurymedontiae victoriae memoria obscurata est Cypriarum pugnarum laude, sed potius illas depressit; ef. Lyeurgi or. in Leoer. 72: ἐπ Εὐρυμέδοντι δὲ καὶ πεξομαχοῦντες καὶ ναυμαχοῦντες ἐνίκησαν, ἑκατὸν δὲ τριήρεις τῶν βαρβάφων αἰχμαλώτους ἔλαβον, ἅπα- σαν δὲ τὴν ᾿᾿σίαν κακῶς ποιοῦντες περιέπλευσαν, καὶ τὸ κεφάλαιον τῆς νίκης, οὐ τὸ ἐν Σαλαμῖνι τρόπαιον ἀγαπήσαντες ἔστησαν, ἀλλ᾽ ὄρους τοὶς βαρβάροις πήξαντες τοὺς εἰς τὴν ἐλευϑερίαν τῆς ᾿Ελλάδος καὶ τούτους κωλύσαντες ὑπερβαίνειν, συνθήκας ἐποιήσαντο x14. Diod. Xl 61: οὐδέποτε γὰρ μνημονεύονται τοιαῦται καὶ τηλικαῦται πράξεις γενέσϑαι κατὰ τὴν αὐτὴν ἡμέραν, καὶ ναυτικῷ καὶ πεξικῷ στρατοπέδῳ. Arist, I 296: ἤδη δὲ καὶ δύο τρόπαια εἰς μέαν ἡμέραν ἤἦλϑε καὶ vev- μαχέα πεξομαχίᾳ παρισώϑη᾽ τοσοῦτον δὲ τῷ βασιλεὲ περιεγένετο, ὥστε ἐνδοξοτέραν αὐτοῦ τὴν ἀρχὴν καὶ τοὺς τόπους ταῖς νέκαις ἐποίησαν" ὁ δ᾽ οὖν Εὐρυμέδων οὐχ ἥκιστα διὰ τούτους ἄδεται. Pausan. 1 29, 15: of σὺν Κίμωνι τὸ μέγα ἔργον (ἐπ᾽ Εὐρυμέδοντι) πεξῇ καὶ ναυσὶν αὐϑή- 1169