SIMONIDES, - . 481

— 142.
ἘΣ oo τ᾽ Εὐρώπην oíag δίχα πόντος ἔνειμεν

quod cum legati recusarent, infecta re domum rediisse, Sed ipse.
Herodotus VII 165 addit Siceliotas testari, ὡς ὅμως xol μέλλων ἄρχεσθαι
ὑπὸ Λακεδαιμονίων ὁ Γέλων ἐβοήϑησεν ἂν τοῖσι Ἕλλησι, nisi instans
eum finitimis belli grave discrimen prohibuisset: neque vanum hoc
esse commentum: doeumento est pugna ad Himeram, qua Gelo magnas
eopias Carthaginiensium fudit ac fugavit eodem die, quo ad Salaminem
proelium navale commissum, ut Herodotus auctor est, consentiente Ari-
stotele Poet. c. 23, secundum Diodorum XL 26 eo die, quo Leonidas
ad 'l'hermopylas cecidit: addit autem Diodorus, eum Gelo in eo esset, ut
subsidio veniret Graecis (παρεσκεύαξετο πολλῇ δυνάμει πλεῖν ἐπὶ τὴν
ἱΒλλάδα καὶ συμμαχεῦν τοῖς Ελλησι κατὰ τῶν Περσῶν), nuntium de
vietoria Salaminia allatum esse, itaque expeditionis consilium abiecisse.
Gelon igitur, quamvis rerum Medico bello gestarum non fuerit parti-
ceps, alaerem certe animum ad defendendam communem patriam ex-
prompsit, ac devictis Carthaginiensibus Graecorum libertatem non
minus stabiliverat, quam qui adversus Persas pugnaverunt. Hinc Pin-
darus Pyth. 1 76 seq. proelium ad Himeram aequiperandum censet Sala-
minio tropaeo et victoriae Plataeensi, itaque Ephorus (schol Pind.
Pyth. 146) Gelonem dicit Carthaginiensibus διαμαχησάμενον μὴ μόνον
τοὺς Σικελιώτας ἐλευϑερῶσαι, ἀλλὰ καὶ τὴν Ελλάδα σύμπασαν. Eandem
laudem Geloni et fratribus Simonides vindieat, nec poetae singularem
modestiam desiderabis, si σπουδῇ δὲ παρασχεῖν σύμμαχον Ἕλλησιν
χεῖρ᾽ ἐς ἐλευθερίην restitueris.

Epigr. 142. Affert. Arietid. I] 209: ὥστε τοῖς προτέροις ἔργοις ἐκ-
πεπληγμένων τῶν ποιητῶν roig ὅτ᾽ ἐπήεσαν οἵ βάρβαροι πραχϑεῖσιν,
ὅμως τις ὕμνησεν αὐτῶν εἰς ταῦτα ὕστερονῆ οὐ πάντα, ἀλλὰ μιᾶς τινὸς
ἡμέρας ἔργα, ἐξ οὗ τ᾽ κπτᾶ. et secundum distichon ib. 210 repetitur.
Simonidis esse idem significat 513, ubi rursus integrum epigramma
una eum aliis Simonidis carminibus affertur. Adde 8080]. Aristid. IIT
9209 (Frommel 70 et 366): εἰς τὰς αὐθημερὸν ταύτας νέκας Σιμωνίδης
ὕμνησε, λέγων ἐξ οὗ v' κτᾶ. Anth. Pal. VII 296 corr. σιμωνέδον τοῦ
κήου" C εἰς τοὺς μετὰ κέμωνος στρατευσαμένους ἐν κύπρῳ ἀϑηναίους,
ὅτε τὰς ρ΄ ναῦς τῶν φοινίκων ἔλαβον. Diod. Sic. XI 62, qui dicit: ὁ
δὲ δῆμος τῶν ᾿᾿ϑηναίων δεκάτην ἐξελόμενος ἐκ τῶν λαφύρων ἀνέϑηκε
τῷ ϑεῷ, καὶ τὴν --- ἐπὶ τὸ κατασκευασϑὲν ἀνάϑημα ἐπέγραψε
τήνδε" ἐξ οὗ γ᾽ wr1. Denique Apostol. Vil 57a, et sine p. nom. Arsen.
329. — Carmen hoc, quod Iunghahn novicium poetam ludendi causa
panxisse perhibet, antiquum et nobile fuisse arguunt duo epigrammata,
quorum exordium ad huius. poematii similitudinem compositum est,
Attieum satis pingui illud quidem Minerva edolatum et ineisum Ol.
101, 1 (CIGr. I 85): Ἐξ οὗ Κέκροπα λαὸς ᾿᾿Αϑηναίων ὀνομάξει, καὶ χώραν
Παλλὰς τήνδ᾽ ἔχτισε δήμῳ ᾿ϑηνῶν, οὐδεὶς Σωσιβίου καὶ Πυρρᾶ μεί-
fova .. .*) φυλὴν Κεκροπιδῶν ἔργῳ ἔδρασ᾽ ἀγαϑώ, alterum illo ut
videtur aetate fere suppar Xanthi in Lycia repertum (CIGr. III 4269):
(E)E οὗ v' Εὐρώπην (ἰΔ)σίας δίχα móv(r)og ἔνείιμεν ογὐδείς πω Λυκέων
στήλην το(ι)άνδ᾽ ἀνέϑηκ(εθν δώδεκα ϑεοῖς ἀγορᾶς ἐν καϑαρῷ τεμένει
(vix)Écv καὶ πολέμου μνῆμα τόδ᾽ ἀϑάνατον xvÀ.**) — V. 1. ἐξ oov

*) Seripsi Πυρρᾶ, Boeckh Πύρρα dedit. Novissimum vocabulüm,
euius aliquot elementa restant, non expedio.

*"*) Memorabile est in utroque monumento OT4EZ exaratum esse,
qui consensus cum non fortuitus videretur, conieci in archetypo fuisse