484 - ' POETAE MELICI.

140. [199.] * E 1166
Τόνδε ποϑ’ Ελληνες νίκης κράτει ἔργῳ "άφηος,

δεκάτην ἐξελόμενοι κατεσκεύασαν χρυσοῦν τρίποδα καὶ ἀνέϑηκαν εἰς
“Δελφοὺς ἐπιγράψαντες ἐλεγεῖον τόδε᾽ Ἑλλάδος wA. Adde Arsen. 118.
Simonidi tribuit Sehneidewin, satis infirmo usus argumento, quod
huie epigrammati quae subiecit Diodorus epitaphia Thermopylensia
Simonidis sint (ep. 91. 92), abiudieat Goetüling. Gn. comm. acad.
1861 lenae), cui inprimis displicet Ἑλλάδος εὐρυχόρου, quando-
quidem Homericum 1]. IX 478 δι’ Ἑλλάδος εὐρυχόροιο de urbe sit
dictum; at ad eundem modum in epigr. ap. Athen. XII 536 B legi-
tur: ἄρχων Ἑλλάδος εὐρυχόρου, de quo dixi in appendice epigr. Simo-
nidis: multo magis offendit, quod Graeci milites σωτῆρες Ἑλλάδος
dicuntur, nam dispar ratio ep. 129 οὗτος ὁ τοῦ Κείοιο Σιμωνίδου ἐστὶ
σαώτηρ, atque ilud ipsum a Simonide alienum carmen*) Diodoro,
qui solus hoc epigramma servavit, nihil prorsus de Pausaniae disticho
memoriae prodidit (vid. epigr. 138), etiam Nipperdey et Frick (Iahmii
Ann. Suppl. IIl 503) fidem abrogant, nec immerito; nam Diodorum ita
demum possis conciliare cum aliorum testimoniis, si statuas in locum
prioris carminis (138), quod exsceulptum est, aliud offensionis et invi-
diae immune substitutum esse. At Thucydides et ceteri, qui eandem
rem enarrant, nullam alterius epigrammatis mentionem faciunt, aperte
adversatur huic coniecturae Nepos Paus. c, 1: ,,hos versus Lacedaemo-
nii exsculpserunt, «eque aliwd scripserunt quam nomiua earum civi-
tatum, quarum auxilio Persae erant victi ^ Nihilo secius olim hanc
coniecturam tuitus sum, ratus epigramma Pausaniae in tripode aureo,
non in columna siriata scriptum fuisse. At postquam Dethier et Mordt-
mann denuo monumentum examinaverunt et in ipsa hac columna vesti-
gia erasi epigrammatis deprehenderunt (vid. Acta Acad. Vindob. XIII
p. 8 se2.,**) plane abieci eam opinionem, neque dubitavi epigramma,
quod Simonidis non esse certum est, adpungere. Diodoro, si qua fides
est Delphiei monumenti titulum esse tradenti, coniicias multo post
aureo tripode sublato hoc epigramma incisum esse in columnae stria-
tae crepidine, cum bello Phocensi tandem composito Delphicum tem-
plum instauraretur. Quod Pausanias X 13, 9 hoc epigramma non com-
memorat, nullius es& momenti, nam ille etiam columnae striatae fitu-
lum nulla mentione dignatus est. — V. 1. εὐρυχόρου, FL εὐρυχώρου.
— V. 2. δουλοσύνης, Ars. δουλοσύνας.

Epigr. 140. Plut. de Herod. malign. e. 42: τέλος δὲ (4ϑηναῖοι καὶ

*) Ut molestum illud σωτῆρες removerem, olim conieci Soi. vel
σώτερ, col τόνδ᾽ ἀνέϑηκαν, ut ῥυσάμενοι referatur ad socios, quorum
nomina exhibet columna striata.

**) Eo ipso loco, ubi vestigia erasi carminis deprehenduntur, haec

extant:

ADOAONIOEO

ANAOEMAP'O^
tum sequuntur nomina Graecarum gentium, unde Goettling duse indici
versum hexametrum tituli loco praemissum fuisse intellexit, quem in
hune modum instauravit: 4moA1ovi 96 (στάσαντ᾽ ) ἀνάϑημ᾽ ἀπὸ Μήδων.
Haec sociorum nomina etiam Olympiae in signo Iovis im dextra basis
parte incisa erant, vid. Pausan. V 93. "lertium catalogum memorat
Áristodemus e. 9, nomina in diseo orbieulatim scripta esse testatus,
ne quae gens principem loeum obtineret; sed huius memoriae fides
Bit apud auctorem. . s.