414 ᾿ POETAE MELICI.

126. [181.] m 1161

Σᾶμα τόδε Σπίνϑηρι πατὴρ ἐπέϑηκε ϑανόντι.
* * * x ok ok Ἢ Ἢ

197. 11823
Κρὴς γενεὰν Βρόταχος Γορτύνιος ἐνθάδε κεῖμαι.
οὐ κατὰ τοῦτ᾽ ἐλθών, ἀλλὰ κατ᾽ ἐμπορίαν.

128. [184.]
Οἵ ἃ 5 " e , 3 ΄
ἵ μὲν ἐμὲ κτείναντες ὁμοίων ἀντιτύχοιεν,
Ζεῦ Ξένι᾽, of δ᾽ ὑπὸ γᾶν ϑέντες ὄναιντο βίου.

— 129. [1881

Οὗτος ὃ τοῦ Κείοιο Σιμωνίδεω ἐστὶ σαωτήρ,
ὃς καὶ τεϑνηὼς ζῶντι παρέσχε χάριν.

ceptum esse pentametrum statuit Hecker II 91, comparans Crinagorae
epigr. Ánth. IX 239.

Epigr. 126. Anth. Pal. VII 177: eorr. Σεμωνέδου. — Σπένϑηρι
Iaeobs, cod. P σπινϑῆρι. - ἐπέθηκε, P ϑηκε, sed corr. ἐπέ supra in
rasura addidit. Versum deesse significavi , desideramus enim patris
nomen, quod etiam in antiquis epitaphiis, quae uno versu absolvuntur,
comparet, velut Kaibel 5 Λυσίᾳ ἐνθάδε σῆμα πατὴρ Σήμων ἐπέϑηκεν,
vel 14 Αἰνέᾳ τόδε σῆμα Τιμοκλῆς ἐπέϑηκε, ubi temere Kaibel dieit
me assensum esse iis, qui haec in hexametrum redigunt: plane enim
dixi duo cola esse logaoediea. Sed liberorum nomina passim reticen-
tur, velut Kaibel 9 et Simon. ep. 193, 1; sed Kaibel 129 legendum
(Ἐνϑάδε σῆμα κασιγνήτῳ) Ξενόφαίντος. .. Ἐὺ δόγξῳ χατέϑηκπεν. Ne-
que vero existimandum, quoniam Σπίνϑηρ servile fere videtur nomen
fuisse, patris nomen consulto esse omissum. Epigramma, si disticho
continebatur, haud dubie antiquum; sed de Simonide sit fides penes
&uetorem,

Epigr. 127. Cod. Pal. ap. Iacobs. Not, Crit. Anth. Pal. VII 254:
corr. Ἐπὶ Boóvegov. Σιμωνέδου. et in fine τοῦτο δισσῶς κεῖται.
Formas βρόταχος et βράταχος testantur Et. M. 214, 48 et. Hesychius,
in Batrachom. 294 scribendum ὃς ῥα τότε βρατάχοισιν ἀρωγοὺς sU-
Sos ἔπεμψεν. — V. 2. ἐμπορίαν Schneidewin, cod. ἐμπορίην.

Epigr. 128. Anthol. Pal. VII 516: eorr. τοῦ αὐτοῦ (Σιμωνέδου)"
C εἰς τινὰ ὑπὸ λῃστῶν ἀναιρεϑέντα. Legitur etiam in leute ad

VII 77 (vid. epigr. 129). — V. 2. βίου cod. P, sed altero loco gov. —
Dicetur de hoc epitaphio ad ep. 129. - .

Epigr. 199. Anth. Pal. VII 77: A Εἰς Σιμονίδηνν Σιμωνίδου.
ibidem haec in marg. corr. y Σιμωνίδης εὑρὼν νεκρὸν ἐν
νήσῳ τινὶ ϑάψας ἐπέγραψεν" οἵ μὲν ἐμὲ κτλ. (Epigr. 198) ὁ ταφεὶς
νεκρὸς ἐπιφανεὶς τῷ Σιμωνέδῃ ἐκώλυσε πλεῖν" διὸ τῶν συμπλεόντων
μὴ πεισθέντων, αὐτὸς μείνας σώξεται, καὶ ἐπιγράφει τόδε τὸ ἐλεγεῖον
τῷ τάφῳ" Nw ὁ ro9 Κείοιο κτλ. “τὰ etiam ap. Seh. Aristid.