SIMONIDES. , 411
191. [111]

Τῶν αὐτοῦ τις ἕκαστος ἀπολλυμένων ἀνιᾶται"
Νικόδικον δὲ φίλοι καὶ πόλις ἥδε ποϑεῖ.

129. [118]
Χαίρει τις, Θεόδωρος ἐπεὶ ϑάνον" ἄλλος ἐπ’ αὖ τῷ
χαιρήσει" ϑανάτῳ πάντες ὀφειλόμεϑα.

— 123. [119.]

"Evódós Πυϑώνακτα πασίγνητόν ve κέκευϑεν

Epigr. 121. Anth. Pal. VII 302: corr. Σιμωνέδου" C εἰς Νικό-
δικον. — V. 1. αὐτοῦ cod. Y αὑτοῦ Plan. — V. 2. ποϑεῖ Schneidewin
praeeunte Brunekio, cf. epigr. in eos, qui ad Potidaeam occubuerunt
ἄνδρας μὲν πόλις ἦδε ποϑεῖ καὶ δίῆμος ᾿Ερεχϑέως). πόλη cod. Pal. a
m. pr. πολλή & m. sec., κλάει Plan., Πόλαι Iacobs. Quamvis dubitan-
ter ποϑεῖ recepi, nam offendit φίλων desiderium, quod cum v. 1 non
satis convenit, aptissimum foret Νικοδέκου δὲ πόϑῳ πᾶσα κέκηδε πόλις,
ef. Tyxt. 12, 28; quare antea conieci Nixoó£xov (hoc etiam Salma-
sius) δὲ go καὶ πόλις 50 ἐχάφη. ut sit epigramma ad , Paegnia re-
ferendum; et ad eundem modum Hartung scripsit 50:9" ὅλη, aliter
Heimsoeth Νικόδικον .. ἦγεν ὅλη. — Hoc epigramma aliquis abro-
gaverit Simonidi, quia quod praecedit in Anth. VII 301 (Simon. ep. 95)
ab hoe poeta alienum, at incertum hoc indicium, quandoquidem ep. 301
postea videtur insertum esse, ac proximum Anth. VII 300 (Simon.
ep. 123) quamvis adpungendum existimem certe Simonidis nomine an-
tiquitus fuit propagatum.

Epigr. 122. Anth. Pal. X 105: ab eadem m. Σιμωνέδου. ap.
Plan. est ἄδηλον. — V. 1. , 9ivov, Meineke ϑάνεν, irritus opinor. —
αὖ τῷ Meineke, legebatur αὐτῷ, quae medela etiam alibi est adhibenda,
velut, ap. Homerum 0d. 9 589 of τε μάλιστα κήδιστοι τελέϑουσι uso"
αἷμά τε καὶ γένος αὐτῶν, ubi omnino αὖ τῶν restituendum. — V. 9
credat aliquis Horatio obversatum esse Art. Poet. 62 debemur morti
nos nostraque, qui Simonidis earmina frequenter versaverat, sed de-
eretum hoe pervagatum, tragici inprimis frequentant, velut Eurip.
Aleest. 438 ὡς πᾶσιν ἡμῖν κατϑανεῖν ὀφείλεται, unde et parodia lusit
Aristophanes Polyili fr. 1 et interpolatione se insinuavit in Soph.
Electram 1473, ut olim doeui, et iteratur iu titulis sepulerorum recen-
tibus, velut Clür. HI add. 3857m de Plutone ᾧ χωρὶς μακάρων πάντες
ὀφειλόμεϑα.-

Epigr. 128. Anth. Pal VII 300: eorr. Σιμωνέδου" C εἰς Πυϑό-
vewre καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ. Non dubitavi hoe epigramma  obelo
eonfigere: neque enim eredere par est, Simonidem, qui in melico ear-
mine fr. 57 plane ostenderit, quam fragilia sint monumenta et Cleo-
bulum, cui seeus visum, graviter reprehenderit (μωροῦ φωτὸς ἄδε Bovid ),
in epigrammate lapidem tumulo impositum non interiturum (μνῆμα
ἀϑάνατον) edixisse, quae adveraa fronte inter se pugnant; sane variant
iudicia hominum, diesque multa docet, sed vel adolescens poeta non
adeo rerum humanarum imperitus erat, ut quemadmodum rhetor in-
eptus antitheta captans hac vaniloqua oratione sib usus. Qui post se-
euti sunt, ab hoe iani verborum sonitu haud abhorrent, velut est in
Attico titulo ClGr. | 747 síxóvo τήνδ᾽ dvtOnxsv ... μνημοσύνην ϑνη-