SIMONIDES. 469 δακρυόεσσα, δέρης χερσὶν ἐφαπτομένα᾽ αὖϑι μένοις παρὰ πατρί, τέκοις δ᾽ ἐπὶ λῴονι μοίρᾳ ἄλλην, σῷ πολιῷ γήραϊ καδεμόνα. . 117. [62.] Aii, νοῦσε βαρεῖα, ví δὴ ψυχαῖσι μεγαίρεις ἀνθρώπων ἐρατῇ παρ νεότητι μένειν" ἢ καὶ Τίμαρχον γλυκερῆς αἰῶνος ἄμερσας ἠΐϑεον, πρὶν ἰδεῖν κουριδίην ἄλοχον. 118, [174.] ; 1168 Σῆμα Θεόγνιδος εἰμὶ Σινωπέος, ᾧ μ᾽ ἐπέϑηκεν Γλαῦκος ἑταιρείης ἀντὶ πολυχρονίου. 119. [115.] Σῶμα μὲν ἀλλοδαπὴ κεύϑει κόνις, ἐν δέ σε πόντῳ, Κλείσϑενες, Εὐξείνῳ μοῖρ᾽ ἔκιχεν ϑανάτου οὔτοι ἔτ᾽ εἰμί, τάλαιν᾽ " ἐμὸν wvÀ. — V. 1. δὴ om. cod. P. — ποτὲ PI. et P, non ποτὲ. — V. 2. ἐφαπτομένα, Jacobs ἐφαπτομένη. — V. 8. λῴονι, P ἃ m. pr. λώιον. — μοέρᾳ, Schneidewin μοίρῃ. — V. 4. καδε- ἢ 2i μόνα nonnullae edd. Plan., καδεμόναν aliae, παδομέναν cod, P; qui dorieas formas repudiaverunt, eos κηδεμόνα scribere oportebat. Epigr. 117. Anth. Pal. VII 515: eorr. Σιμωνέδου" C εἰς τέμαρχον "s ἐν νόσωι τελευτήσαντα, cf. Iriarte. 96. -- V. 1. Aiai, vulgo αὖ αἴ. — V. 2, ἐρατῇ lacobs, ἐρατᾷ Plan., ἀρετᾷᾶι eod, Pal. — V. 8. ἢ καὶ Plan. P, non ἢ καὶ. — ἄμερσας, P a m. pr. ἀμέρσας. — V. 4. κουρι- δέην, Plan. κουριδίαν. Ne quis cavilletur, moneo interiectione ee etiam Theognidem 1341 usum esse, item Mnasalcam (Anth. P. VII 488 et 491), quem praeter ceteros Simonidis vestigia legisse constat. Kai- bel contortum dicendi genus reprehendit, atque addit ex hoc expres- sum esse novicium ep. (Ep. Gr. 613), quod plane alienum. Ceterum Val. Eranke hoe epigramma pariter atque ep. 115 reliquias elegiae esse coniecit, ita ut ep. 117 fuerit exordium, deinde subseeutum sit compluribus distichis interiectis, quae omissa sint, ep. 115. Vicissim Heceker Il 47 negat Simonidem aut quemquam veterum poetarum ante Parthenium lugubre carmen in hominem privatum elegiaco numero adstrinxiese. Epigr. 118. Anth. Pal. VII 509: corr. τοῦ αὐτοῦ (Zinovidov) Ο εἰς Θέογνιν τὸν Σινωπέα. — V. 1. Σινωπέος cod., vulgo Zwom£og. Epigr. 119. Anth. Pal. VII 510: corr. τοῦ αὐτοῦ (Σιμων ἐδου)" C εἰς ΚἈλεισϑένην ναηγὸν Χῖον. — V. 1. σῶμα Plan. et Iriarte 95, σῆμα