404 ἱ . POETAE MELICI.

[ἀλλ΄ εἰ μὴ ϑυμόν γε “έων ἐμὸν οὔνομά τ᾽ εἶχεν,
οὐκ ἂν ἐγὼ τύμβῳ τῷδ᾽ ἐπέϑηκα πόδας.]

iunxerunt Huetius et Iaeobs alterum distichon, quod legitur corr. manu
scriptum in eadem codicis pagina post VII 350 eum hoc lemmate:
Καλλιμάχου" εἰς λέοντα τινα, ὃν λέων ἐπὶ τοῦ λάρνακος ἔσκεπε Aígu-
vos. Continuo se excipiunt haec disticha ap. Plan. et Iriart. 94 (ap.
Plan. secundo disticho praemissum ἄδηλον); eundemque ordinem vete-
ris Anthologii fuisse apparet. — V. 3. ye, Hartung vs scripsit. — οὖὔ-
vogé τ᾽, Plan. ὡς ὄνομ᾽, ex coniectpra manifesta. —  Cancellis saepsi
alterum distichon, quod quamvis spectet praegressum, non tamen eius-
dem est poetae. ἃ lacobsio, cui continuum carmen videbatur, iure
Schneidewin discessit, quem alii seeuti sunt. Prius distichon Simonidi,
Callimacho alterum Meineke et O. Schneider attribuunt; prius distichon
Sehneidewin ad Leonidae tumulum rettulit coll. Herod. VII 225 ὁ δὲ
κολωνός ἐστι iv τῇ ἐσύδῳ ὅπου vov ὁ λέθινος λέων ἕστηκεν iml Λεω-
γέδῃ: sed huic monumento, quod videtur Herodoti demum saeculo ex-
citatum esse, titulum subscriptum fuisse non est verisimile:*) itaque
carmen Simonidi abrogandum et demonstrativis poematis foret adscri-
bendum, quemadmodum Lollii Bassi Anth. VII 243 (jv δ᾽ ἐσορῇς ἐπ᾽
ἐμεῦ ᾿ἰοβόστρυχον εἰκόνα ϑηρός, ἔννεπε τοῦ ταγοῦ μνῆμα Δεωνέδεω):
sed eius generis speciem haudquaquam prae se fert. Neque debebant
Meineke et Schneider alterum Callimacho vindicare, quod recte ap.
Plan. ἄδηλον inscribitur, utrumque carmen ad Leontem aliquem re-
ferendum est, ut lemmata indicant: Leontis tumulo leonis signum in-
positum simul nomen viri et fortitudinem insignem notabat; poeta
quorsum spectaret monumentum significasse satis habuit, ratus aequa-
les non ignoraturos, cui simulaerum illud dedicatum fuerit. Postea
vero alius quis subscripsit alterum distichon, ut aenigma quod vide-
batur postgenitis expediret, quemadmodum alias quoque ab aliena
manu epigrammatis additi sunt versiculi **, quos a Callimacho plane
alienos esse apparet. Prioris epigrammatis paradosis incerta, nam vide-
tur in vetere Ánthologio tam Simonidis quam. Callimaebi nomen ad-
scriptum fuisse, sed Simonidis nomen aliqua ex'parte confirmat lemma
proximi ep. Anth. VII 345 ἀδέσποτον᾽ oí δὲ Σιμωνέδου, cuius aucto-
'rem Aeschrionem Samium esse testificatur Athenaeus; Simonidi non
potuit atiribui carmen in Philaenidem nisi errore, cui praegressum car-
men ansam dedit. Carmen haud dubie antiquum; si Simonidis est,
possis ad Leontem 'Troezenium referre, quem ad Sciathum "Troezenio-
rum navi capto, Persarum nautae mactaverunt, ut Herodotus auctor est
Vu 180: καὶ ἔπειτα τῶν ἐπιβατέων αὐτῆς τὸν καλλιστεύοντα ἀγαγόν-
τες ἐπὶ τῆς πρώρης τῆς νηὸς ἔσφαξαν διαδέξιον ***) ποιεύμενοι τὸν εἷλον
τῶν Ἑλλήνων πρῶτον καὶ κάλλιστον᾽ τῷ δὲ σφαγιασϑέντι τούτῳ οὔνομα

*) Pausanias certe III 8, 2 (adseripsi locum ad ep. 188) nullum
epigramma neque Simonidis neque alius poetae publico monumento in
Leonidae honorem inscriptum novit.

"*) Conf. Simon. ep. 128 et 129. Etiam in lapidibus antiquis pas-
sim eiusmodi additamenta deprehendimus, denique librarii idem ausi
sunt, velut in vita Aristotelis novissima duo trimetri contumeliosi le-
guntur, quos describens librarius adiecit ἀναλφάβητος οὑτοσὶ στιχογρά-
φος κτλ.

***) Haud scio an corrigendum sit ἔσφαξαν τῷ zw δεξιὸν ποι-
EUHEVOL.