SIMONIDES. 4859

108. [165.] 1152
Tàvàs δι᾿ ἀνθρώπων ἀρετὰν οὐχ ἵκετο καπνός
αὐϑέρα δαιομένης εὐρυχόρον Τεγέας"
ot βούλοντο πόλιν μὲν ἐλευϑερίᾳ τεϑαλυῖαν
παισὶ λιπεῖν, αὐτοὶ δ᾽ ἐν προμάχοισι ϑανεῖν.

Epigr. 102. Anth. Pal. VII 512: corr. τοῦ αὐτοῦ (Σιμωνέδου),
C εἰς τοὺς ἔλληνας τοὺς τὴν τέγεαν ἐλευϑεροποιήσαντας. — V. 1. ἀν-
ϑρώπων insolenter dictum, antiqua corruptela delitescere videtur, fort.
ἀνορέαν ἀρετάν τ᾿ νοὶ ἡρώαν ἀρετὰν, ef. Pind. ΟἹ. XIII 51. Sehmidt
ἀνορέαν τ᾽ ἐρατὴν coniecit, — V.2. Τεγέας Sehneidewin, vulgo Τεγέης.
— V. 4. ϑανεῖν, olim Schneidewinum secutus invitus πεσεῖν edidi.
Hoc epigramma sieut proximuni (103) quorsum spectet incertum: lem-
mata Anthol. Pal. hic quoque fide indigna, nam apparet utrumque poe-
matium Tegeatarum praedicare virtutem, qui patriam urbem adversus
hostes fortiter defenderunt. ὁ, Müller Dor. 1, 188 refert ad bellum
'l'egeatarum et Spartanorum, quod post Ol. 75, 2 sed ante Ol. 78, 4
gestum esse statuit; sed saepius Tegeatae et Spartani inimicitias agi-
taverunt: ut antiquiora bella praetermittam (vid. Herod. I 65), etiam
aute belli Medici incendium Spartani infesti erant Tegeatis, vid. Herod.
IX 37. Accedit, quod haudquaquam certum est haec ad bellum cum
Spartanis gestum referenda esse, inprimis epigr. 103 v. 4 cum hae
interpretatione non satis convenit. Facile apparet duo haec epigram-
mata eiusdem poetae esse et easdem res a Tegeatis gestas praedicare:
plane enim inter se conspirant; hoc inde repetendum, quod alterum
(103) sepulero (ὧν ὅδε τύμβος) fuit destinatum. alterum (102) inani sive
honorario tumulo inscriptum, qua necessitudine etiam ep. 96 et 97
coniuncta esse apparet. Iam si Tegeatae haud procul ab urbe se-
cundo Marte cum hostibus conflixerant, inani tumulo haud fuerit opus,
itaque bellum hoc extra fines gestum esse consentaneum est, Equidem
non dubito haee poematia ad res a Tegeatis bello Medico gestas re-
ferre, quos eonstat proelio ad Plataeas interfuisse et post proelium
seorsim suis tumulum exstruxisse, vid. Herod. IX 85 Τεγεῆται δὲ χωοὶς
πάντας ἁλέας (ἔϑαψαν), quibus petentibus Simonides utrumque elogium
gratifieatus est, nam insignis nitor carminum huius poetae operam antis
superque testatur, quamvis Kaibel utrumque demonstrativi esse generis
existimet, poetam nihil praeter sententiarum acumina sectatum esse
professus. Sane ep. 102 bellum cum finitimis gestum videtur spectare,
sed ep. 103 arguit universae (Graeciae salutem in discrimen vocatam
fuisse; nam si reete v. 4 ἀποφϑιμένη restitui, poeta dieit T'egeatas for-
titer pugnavisse pro urbe sua, ut communis patriae salutem tuerentur:
Graeciu enim subacta se quoque hostilis dominationis haud fore ex-
pertes intellexerunt") [Insignem enim patriae amorem ea tempestate
'legeatae probaverunt, qui et Spartanos tergiversantes perpulerunt, ut
Atheniensibus opem ferrent, et inprimis auctores fuerunt, ift dissidia
Graecarum civitatum Medieo tumultu ingruente componeretur: cf. He-
rod. IX 9. Plut. Themist. c. 6 et de Herod. malign. c. 41. Polyaen.
V 80, Poeta quod T'egeatas pro eua urbe, non pro Graecia propugna-

*) Ac fortasse in lemmate olim fuit scriptum εἰς τοὺς Teysd-
τας τοὺς τὴν Ἑλλάδα ἐλευϑεροποίησαντας, quod immutavit librarii
procaeis inscitia,