458 Ἢ . POETAE MELICI

ἡμῖν ἐκ πάντων τοῦτ᾽ ἀπένειμε τύχη᾽
᾿Ελλάδι γὰρ σπεύδοντες ἐλευϑερίην περιϑεῖναι 1150
κείμεϑ' ἀγηράντῳ χρώμενοι εὐλογίῃ.

101. [159.] *-— $310

Παῖδες 4Ovaíow Περσῶν στρατὸν ἐξελάσαντες
ἤφκεσαν ἀργαλέην πατρίδι δουλοσύνην.

nidis versus inscripti fuerunt in cippo Atheniensium prope Plataeas,
vid. adm. fr. 98, — V. 1. ἀρετῆς, Anth. cod. P ex eorr. ἀρετᾶς. τα
Nm. ἡμῖν ἐκ πάντων τοῦτ᾽ Anth. et BD ap. Schol. Ar., vulgo ἐκ πάν-
TOv τοῦϑ'᾽ ἡμῖν. — V. 8. σπεύδοντες, D Schol. σπεύσαντες. — ἐλευ-
dso/yv, cod. Pal. BD ἐλευϑερίαν. — περιϑεῖναι, cod. Pal. “περὶ ϑεῖναι,
B παραϑεῖναι. --- V.4. ἀγηράντῳ Planud., ἀκηράτῳ Schol, ἀγηράτῳ Pal.

Epigr. 101. Schol. Aristid. T. ΠῚ 186 postquam adseripsit ep. 100
pergit ἕτεροι τοῦ αὐτοῦ (D ἄλλα τοῦ αὐτοῦ Σιμωνίδου ubi ἄλλο ex
Frommelii libris corrigendum), item 136 subiecit s. p. n. hos versus
primo disticho ep. 97, ubi apparet καὶ ἄλλο vel tale quid intercidisse,
quemadmodum etiam 155 Paris. A ap. Fr. hoe additamentum neglexit;
vana igitur Kaibelii opinio schol. duo carmina in unum coniunxisse,
quae copulari nequeunt, ut vel diversitas manifesta κείμεθα et ἤρκε-
σαν arguit. (Frommelii libri p. 58. 59 Síimonidis nomen testantur, 52
omittunt.) Legitur h. ep. etiam in Anthol. Pal. VII 257: corr. in ras.
"Aógiov εἰς τοὺς ᾿4ϑηναίους προμάχους. Non recte Schneidewin dicit
haee inscripta fuisse in monumento Atheniensium ad Salamina oeciso-
rum, nam v. 1 pedestre, non navale proelium indicari videtur; itaque
rettuli ad Athenienses, qui Plataeis occiderunt (atque id etiam Krüger
Hist. Stud. I 71 coniecit) assensusque est Duncker Hist. Antiq. IV 847,
atque etiam nunc tueor, quod olim proposui. Elogium Atheniensium
in eippo prope Plataeas inscriptum cum supra (ep. 100) exstet, consen-
taneum est hoe pilae in Ceramico additum fuisse, quemadmodum bina
epitaphia Corinthiorum (ep. 96. 97), item Tegeatarum (ep. 109. 103)
extant. Sed non integrum servatum hoe epigramma, queden
etiam ep. 97 detruncatum exhibent schol. Arist. et Anth. Pal.,
iidem, qui hoc ep. soli propagaverunt. Proelium enim, quo viri "ir
tes oceubuerunt, non decebat reticeri in Ceramici monumento, ut testi-
ficantur antiqua elogia publica; quae supersunt, in quibus praeter Aihe-
niensium nomen etiam proelium indicatur ἐπ᾽ Ἠιόνι Στρυμόνος ἀμφὶ
ῥοάς et Ποτειδαίας δ᾽ ἀμφὶ πύλας ἔδ(αμεν). Videtur autem exordium
elogii interceptum esse; scriptum fortasse fuit: ἄνδρας μὲν πόλις ἥδε
ποϑεῖ καὶ δῆμος Ἐρεχθέως Τούσδε' Πλαταιᾶσιν δ᾽ ἐν προμάχοις ἔϑα-
vov Παῖδες ᾿᾿ϑηναίων' Περσῶν XTÀ., quemadmodum est in elogio Ol.
87,1 condito ἄνδρας pip πόλις ἥδε ποϑεῖ καὶ δὴ 7. πρόσϑε "orsi
δαίας οἱ ϑάνον éumoo ..... παῖδες "Agqvoíov: ψυχὰν δ᾽ κτῖ.  Asyn-
deton, quamvis alias Simonides non admiserit, non est offensioni. —
γα ἐξελάσαντες scripsi, legebatur ἐξολέσαντες, quemadmodum est ep.
140, 3 de hoc ipsa pugna Platacensi Πέρσας ἐξελάσαντες, atque con-
firmat emendationem cod. Paris. A ap. Frommel 3857, qui praeterea
παῖδας exhibet. — V. 9. δουλοσύνην Plan., δουλοσύναν c. Pal. (sec. m.
δουλοσύνας correxit, sed deinde δουλοσύναν restituit), schol Arist.
utramque scripturam praebent.