452 POETAE MELICI.

*93. 1149
Τούσδε ποϑεῖ φϑιμένους ὑπὲρ Ελλάδος ἀντία Μήδων
μητρόπολις Ποκρῶν εὐθυνόμων Ὀπόεις.

94. [1521

Μνῆμα τόδε κλεινοῖο Μεγιστία, ὅν ποτε Μῆδοι
Σπερχειὸν ποταμὸν κτεῖναν ἀμειψάμενοι,

μάντιος, ὃς τότε κῆρας ἐπερχομένας σάφα εἰδώς
οὐκ ἔτλη Σπάρτης ἡγεμόνας προλιπεῖν.

-- 9ὅ, [188]. ’. -. 1160
Εὐκλέας ete κέκευϑε, Δεωνέδα, ot μετὰ σεῖο
τῇδ᾽ ἔϑανον, Σπάρτης εὐρυχόρου βασιλεῦ,
πλείστων δὴ τόξων vs καὶ ὠκυπόδων σϑένος ἵππων
Μηδείων v' ἀνδρῶν δεξάμενοι πολέμῳ.

quod non et necessarium et maxime proprium sit, ut propter hanc
ipsam simplicitatem nihil hoc praeconio gravius fingi possit.

Epigr. 93. Strabo ΙΧ 425: Ὁ δ᾽ Ὀποῦς ἐστι μητρόπολις (μοκρῶν),
καϑάπερ καὶ τὸ ἐπίγραμμα δηλοῖ τὸ ἐπὶ τῇ πρώτῃ τῶν πέντε στη-
λῶν τῶν περὶ Θερμοπύλας ἐπιγεγραμμένον πρὸς τῷ πολυανδρίῳ᾽
Τούσδε κτλ. Simonidi probabiliter bribuit Sehneidewin; quamquam
enim Herodotus non memorat, quia Locrensibus Amphictyones hune
honorem non concesserunt (vid. p. 428), tamen non ita multo post viden-
iur impetravisse, ac verisimile est, eos Simonidem precibus adiisse, ut
digno elogio suorum memoriam decoraret. — V. 1. ποϑεῖ Meinekii
correctionem dubitanter recepi, legebatur ποτε exordio carminis con-
venienter, cum verbum velut ποϑεῖ novissimum locum fere occupet^
Strabo fortasse non integrum adscripsit epigramma; altero disticho,
quod subiectum fuit, poeta laudibus Locrensium fortitudinem eitulerat,
— V. 2. εὐθυνόμων Ὀπόεις Coraes, εὐθυνόμων͵ ὀπίοις Α (ϑυνόμων
ὀπίοις a m. sec. ut gh, in marg. κεύϑει νομοπόειρ), l κεύϑει vopos
ὁπόεις, ΒΚ κεύϑει ὀπόεις, no Ald. κεύϑει ... ὀπουντία, h a m. sec.
κεύϑει ὁμοῦ ὀπόεις, Schneidewin eode ὅλων Ὀπόεις, Kramer κεύϑει
ὁμῶς Ὀπόεις, Hecker κευϑάνει ὧδ᾽ Ὀπόεις, quae ferri non possunt,
nam non sunt in patria humati.

Epigr. 94. Herod. VII 228: «᾿ακεδαιμονίοισι μὲν δὴ τοῦτο" τῷ δὲ
μάντι τόδε" Μνῆμα κτλ. Ἐπιγράμμασι μέν νυν καὶ στήλῃσι, ἔξω ἢ τὸ
τοῦ μάντιος ἐπίγραμμα, ᾿ἀμφικτυόνες εἰσί σφεας οἵ ἐπικοσμήσαντες * τὸ
δὲ τοῦ μάντιος Meyiovíso Σιμωνίδης ὁ Δεωπρέπεός ἐστι κατὰ ξει-
ψίην ὁ ἐπιγράψας. Adde Anthol. VII 677: corr. in ras. ἐκ τῆς ἱστορίας
Ἡροδότου" C εἰς τὸν τάφον μεγίστεως τοῦ μάντεως τοῦ ὑπὸ Περσῶν
ἀναιρεθέντος. Simonidi tribuit etiam Iriart. 993. — V. 1. κλεινοῖο,
ap. Her. VS et lriar. κλειτοῖο. — Μεγιστέα, Anth. “Μεγιστίου.

Epigr. 95. Anth. Pal. VII 301: corr. τοῦ αὐτοῦ" tum ΣΖέεμῶ-
νέίδου expunctum; C εἰς τοὺς μετὰ λεωνίδην τὸν σπαρτιάτην τελευτή-
σαντας. --- V. 1. εὐκλέας eio Planudes, εὐκλεᾶ γαῖα cod. — V. ἃ. Σπαάρ-
ne cod., Σπάρτας Planud. — βασιλεῦ Planud., βασιλεῖς cod. — V. 4.
τ᾽ om. cod. Pal, inseruit Brunck ex Planud., ubi eat Μηδείων τ᾽ àv-