SIMONIDES. 451

92. [151.]
Ὦ ξεῖν᾽ ἀγγέλλειν “ακεδαιμονίοις, ὅτι τῇδε
κείμεθα. τοῖς κείνων ῥήμασι πειϑόμενοι.

passim enim μύρεοι et χίλιοι permutantur, sed multo efficacius myriades
barbarorum eum chiliadibus Graecorum componuntur.  Patrius casus
numeralium passim apud poetas reperitur, quemadmodum τριακόντων
Hesiodus, Callimaehus, alii adhibent; et Chii quidem etiam in communi
vitae consuetudine inclinationem retinuerunt, ef. Cauer delect. 133, ubi
τεσσερακόντων, ἐνενηκόντων (quod Machoni ex coniectura olim restitui),
πεντηκόντων δυῶν, δέκων δυῶν legitur, unum ézrá non inflectitur,
quamquam Aleaeus πέμπων dixit. Dandi casum infrequentem esse non
mirum accidit, sed Philodemus Anth. P. XI 41 dixit ἑπτὰ τριηκόν-
τεσσιν ἐπέρχονται λυκάβαντες, poteramque ad eundem modum hic τρια-
κόντεσσι μάχονται scribere sed praeoptavi metaplasmum, velut lones
δυοῖσι pro δυσί, et τριοῖσι pro τρισί dicunt (Hippon. fr. 51). Vulgi ore
tritum fuit hoc 'epitaphium, itaque non mirum, ai vel insolentia formae
vel supra modum amplifieaudi studium germanam scripturam oblitteravit,
inde corruptela etiam in libros seriptos propagata est: sed τριηκόντοις
pilae titulum exhibuisse contendo; nam Amphictyonas homines graves
et poetam modestia praeter ceteros insignem non decet reos facere
tanti tamque impudentis mendacii, quod vix glorioso militi in scena
condonaveris.

Epigr. 92. Herod. VII 228: ἫΝ ἘΠ μὲν δὴ τοῖσι πᾶσι ἐπιγέγρα-
πται᾿ τοῖσι δὲ Σπαρτιήτῃσι ἰδίη᾽ X) ξεῖν᾽ κτῦ. Simonidis esse testatur
Cieero "Tusc. I 49 et Anthol. Pal. VII 249 (corr. Σιμωνέδου). Afferunt
praeterea Lyeurg. Leoerat. 109. Diodor. XI 88. Strabo TX 429. Suidas
v. Δεωνίδης. Argen. 118. --Ὑ.1. ὦ ξεῖν᾽ ἀγγέλλειν Herod. codd. Suid.
(ABV «ἄγγελε), ὦ ξένε ἄγγειλον Diod., ὦ &£eiv! ἄγγειλον Lye. Anth. Ars.
(om. ὦν, Herod. vett. edd., ὦ ξέν᾽ ἀπάγγειλον Strabo, ap. Iriarte 91, ubi
Alcaeo tribuitur, ἄγγειλον, sed 293 (ubi 8. p. nom.) ᾿ἀγν len. — τῇδε,
Schneidewiu τᾷδε. — V, 2. ῥήμασι πειϑόμενοι, Lyc. Strabo Diod. Ars.
«πειϑόμενοι ψγομέμοις idque Cicero repperit interpretatus:

Die hospes Spartae, nos te hic vidisse iacentis,
Dum sanets patriae legibus obsequimur.

et ante Ciceronem Phaennus Simonidem imitatus Anth. P. VII 437 in
Leonidae elogio: ἀλλ᾽ ἐπὶ Θερμοπύλαισι τὸ Περσικὸν ἔϑνος ἀμύνων
ἐδμάϑης, πατέρων ἀξόμενος νόμιμα Huic igitur scripturae, quam
conplures testantur, videri possit posthabenda esse lectio, quam unus
Herodotus tuetur; inprimis grave Strabonis testimonium, qui pilam et
titulum etiam tunc integrum servatum esse refert: sed qnamvis ipse
quaedam oculis usurpaverit, poterat postea, cum Romae orbis ter-
rarum situm  describeret, tralaticiam carminis recensionem sequi.
Νόμιμα sane Thucyd. I 132 de Pausania in ius vocato verba faciens
seripsit, εἴ τι που ἐξεδεδιήτητο τῶν καϑεστώτων νομίμων, poteratque
etiam Ceus poeta de Spartanis eo voeabulo uti, quamquam fortasse
neutrum vocabulum a Simonide profectum. Falso ῥήμασι interpretan-
tur ῥήτραις, cui vocabulo δόγμασι potius poeta substituisset, sed ῥῆτραι
omnino alienae à Leonidae elogio. Conieei τήνων νεύμασι, cf.
Aeschyl. Suppl. 373 κρατύνεις μονοψήφοισι νεύμασιν σέϑεν. Nescio quo
errore Vischer (Erinner. aus Griechenl. 645) Hermaunum eastigat, quod
hoc epitaphium Simonide indignum censuerit, qui in comm. de officio
interpr. XII ingenue professus est, nullum in his versibus esse verbum,

29*