450 i, POETAE MELICI.

91. [150.]
Μυριάσιν ποτὲ τῇδε τριακοσίαις ἐμάχοντο
ἐκ Πελοποννάσου χιλιάδες τέτορες.

amplificandis rebus gestis indulsisse, Vl 117 sex tantum millia et
quadringentos cecidisse auctor est. Vaniloquentia ista indigna Athe-
niensibus removetur, si poeta non numerum occisorum hostium, sed copia-
rum indicavit, itaque emendaverim ἔκλιναν: cum ἔκλειναν esset
seriptum, inde proclivi errore ἔκτειναν ortum.  Maluit autem Aristides
hoc carmine quam Marathonio elogio uti, quoniam virtus Atheniensium
magnificentius illustratur grandi numero adversariorum indicato. —
Longe aliter difficultatem expedire conatus est Goettling (in seriptione
acad. lenae 1859), qui epigramma hoc subscriptum fuisse putab pictae
tabulae in porticu, quae Ποικέλη vocitata est: suspicatur autem Simo-
nidem certavisse cum Aeschylo, atque co refert scripturae diversitatem,
Simonidem scripsisse ἔχτειναν Πήδων ἐννέα μυριάδας, Aeschylum gov-
σοφόρων Μήδων ἐστόρεσαν δύναμιν.

Epigr. 91. Herod. VII 228: Θαφϑεῖσι δέ σφι αὐτοῦ ταύτῃ τῇπερ
ἔπεσον, καὶ τοῖσι πρότερον τελευτήσασι ἢ τοὺς ὑπὸ Δεωνέδεω ἀποπεμ-
φϑέντας οἴχεσθαι, ἐπιγέγραπται γράμματα λέγοντα τάδε᾽ Μυριάσιν
41A. Anth. Pal. VII 248: Corr. Σεμωνέδου. C εἰς τοὺς μετὰ Asovi-
δὴν μαχεσαμένους πρὸς Πέρσας: Corr. ἐν Θερμοπύλαις (sed haec duo
verba polius ad seq. epigr. pertinere videntur) Affert etiam Aristides
Il 512 cum alis Simonidis elogiis et Diodor. Sic. XI 33. Suid. v.
-Ascovüóns (sed om. ΑΒ). lriart. 91, ubi AA/caeo tribuitur, sed 293 sine
p. nom. affertur. De Kaibelii athetesibus, qui hoc et reliqua epigram-
mata apud Herodotum Simonidi abrogat, dixi supra p. 487 sq. — V. 1.
τῇδε, Schneidewin τῷδε. — τριακοσέαις Iriarte, τριηκοσίαις Herod. Anth.,

τριηκοσίῃς Arist., διακοσίαις Diod. — V. 2. Πελοποννάσον Anth. et
ap. Her. SMPK, Πελοποννήσου rel. — τέτορες, Arist. et ap. Diod. L
τέτταρες (K τέττορες). -- Semper mihi offensioni fuit vaniloquentia

minus etiam condonanda, quam ea, de qua supra dixi: nam quis ani-
mum indueat, nonaginta wmyriadas Persarum in angustis convallibus
Thermopylarum cum Graecorum paucitate conflixisse? Sed corruptelae
suspicio procul habenda esse videtur, quandoquidem omnes praeter
Diodorum τριακοσέαις testantur; Siculus enim διακοσίαις exhibet, fortasse
ex librarii correetione quae nullius est usus**). Sed quamvis Herodoti
Scripturam alii testes, qui non secuti sunt Halicarnassensem, confirment,
nihilo minus hic mendum delitescere contendo, quod μυριάσιν vota-
κόντοις corrigens sustuleris: possis sane χελιά 61v τριακοσίαις suspieari,

*) Conferas reliquias epigrammatis, quod Kirchhoff probabiliter ad
proelium Marathonium rettuht, perperam ille quidem signo Minervae
Ilgouéyov subscriptum esse ratus (Kaibel 749), ἄστυ, βέᾳ Περσῶν
κλιναμένω(ν) .. Ἰύω enim serbendum, nam quod Kirehhoif dedit x4v-
νάμενο(ι δύναμιν) à sermonis graeci proprietate abhorret. Fortasse hoc
quoque poematium (duo ut videtur epigrammata sunt) Simonides com-
posuit; sed exiles reliquias non licet vedintegrare.

**) Diodorus non Herodotum deseripsit, id quod ep. 92 arguit, sed
Ephorum videtur secutus esse; idem exercitum, quem Xerxes in Thes-
saliam duxit, centum myriadum fuisse dicit XI 5 et 11, quod aperte
pugnat cum hoe epitaphio, et eum dieit de quingentis Spartanis (toti-
dem enim recenset) οὐδὲ τῷ χιλιοστῷ μέρει τῶν πολεμίων ἴσοι τὸν
ἀριϑμόν, vel iste numerus iasto auctior videtur.