448 : - POETAE MELICI.

runt. Optime igitur meritus corrector codicis Palatini, qui multis
locis Simonidis nomen adiecit, neque enim Finslero assentiendum,
qui in libro bonae frugi de Anth. Gr. p. 136 his additamentis
fidem abrogat, eum antea de correctoris fide et industria ineor-
ruptum tulisset iudieium*). Sed haee quae iam in praef. ad
Pindarum p. VII attigi, non licet hie pluribus persequi.

Equidem operam dedi, ut cautio magis quam audaeia mea
in reprehensionem incurrat; quam  ineerta sit multorum epi-
grammatum auctoritas, non dissimulavi, atque etiam in iis, quorum
fides minus vacilat, largior inesse quae ΟΥ̓ 608 suspiciosos
reddant; ubi momenta in utramque partem nutant, nolui legentium
iudicia oecupare. Sed de his quantum satis dictum in aünotatione-—-
Dialectum denique epigrammatum non magis quam antea ausus
sum ad aequabilem legem conformare.

EIHKHAEIA.
89. [148.]
po ἐδμήϑημεν ὑπὸ πτυχί, eiue δ᾽ ἐφ᾽ ἡμῖν
ἐγγύϑεν Βὐρίπου ϑημοσίᾳ κέχυται; 1148
οὐκ ἀδίκως" ἐρατὴν γὰρ ἀπωλέσαμεν νεότητα
τρηχεῖαν πολέμου δεξάμενοι νεφέλην.

Epigr. 89. Anth. Plan. 26: Σιμωνέδου. Recte Sehneidewin arbi-
itratur epitaphium esse Atheniensium, qui in bello adversus Chaleidenses
gesto eirca Ol. 68, 3 ceciderant; ad res. ea tempestate gestas etiam
alia Simonidis epigrammata 108 et 189 pertinent. — V. 8. οὐκ
ἀδίκως similiter in recentiore Attico epigr. (Kaibel 381) est adhibitum:
ξηλοῖ σ᾽ Ἑλλὰς πᾶσα ποϑεῖ 4^ ἱεροῖς ἐν ἀγῶσιν, Ἐὐϑία, οὐκ ἀδίκως"
ὃς τέχνῃ, οὐχὶ φύσει ἐν βοτρυοστεφάνῳ κωμῳδίᾳ ἡδυγέλωτι δεύ-
τερος ὧν τάξει, πρῶτος. ἔφυ (non opus correctione ἔφυς) σοφίᾳ.
Nisi forte Simonides οὐκ ἀϊτκῶς , scripsit, cf. Hom. ἢ. X 335 σὲ
μὲν κύνες ἠδ᾽ οἰωνοὶ ἑλκήσουσ᾽ ἀικῶς, ubi mirari licet. Antimachi in-
scitiam κακῶς corrigentis, quandoquidem ioniea hac forma etiam tragici
et Plato comieus usi sunt, nisi quod vocales coaluerunt. Etiam ap. Soph.
El. 102 αἰκῶς et ἀδικῶς 'confusa. — V. 4. τρηχεῖαν Schneidewin, vulgo
τρηχείην, quemadmodum librarii saepius peccant in antiquis scriptoribus,

*) Correctoris fidem et iudicium satis illustrat, ut uno defungar
exemplo, VII 405, ubi Hipponactis epitaphium in cod. Pal. quemadmodum
apud Planudem est ἀδέσποτον. Corrector in margine ext. Φιλέππου,
in m. int. Μιμνέρμου οἵ δὲ Φιλίππου adscripsit; ut Finslero videtur,
utrumque nomen conieeturae indulgens instauravit; at repetit ille in
m. int. parepigraphen veteris exempli, sobrio autem iudieio usus in-